Portugal, here we are!

Zaterdagmiddag zijn we op vakantie vertrokken naar Portugal. De eerste nacht hebben we op een parking langs de autostrade in de buurt van Biarritz overnacht. De volgende dag zijn we verder doorgereden tot onze eerste halte, Quinta dos Moinhos in Vila Nune. Dit is een domein van Nederlanders die er gites verhuren en een camping uitbaten. Van hieruit kunnen we Porto en Noord-Portugal verkennen. We werden er verwelkomd met een glaasje Portugese rode wijn!

Het eerste deel van de reis was al met enkele uitdagingen. Zo hoorden we op een bepaald moment een raar geluid. We zijn dan gestopt bij het eerstvolgend tankstation en daar zagen we dat de band van de caravan gescheurd was. Gelukkig hadden we een reserveband bij en is het gelukt om de band te vervangen zonder krik. Een beetje later zaten we op meer dan 1000 meter hoogte met sneeuwresten rondom ons. Op deze hoogte vreesden we ook voor nog meer bandenpech want er zaten hele diepe putten in de weg. Maar gelukkig zijn we zonder verdere problemen op onze eerste stop aangekomen. Op naar Porto! 

Onze (voorlopige) reisroute

 Nabij Lourdes op zaterdagavond

 Peage

 Gescheurde band...

 Indrukwekkende lucht

De ene tunnel na de andere. 

 Elegante herten.

 1252m hoog.

Sneeuw.

 Portugal, here we are!!

Het leven met z'n mooie en minder mooie kanten.

We hebben een nieuw restaurant uitgeprobeerd in Tarascon. Restaurant "Le Theatre" in het centrum van Tarascon. De eigenares ontving ons met open armen. Het werd een gezellig tête-à-tête. We gaan zeker nog eens terug naar dit restaurantje al vonden we het prijs/kwaliteit misschien toch net iets te duur. Maar de zeer goede ontvangst maakte dit dan weer goed. Voor een menu betaal je er €22/persoon. 

 Assiette provençale

 Lasagne maison.

 Dessert

We hadden tijdens ons laatste tripje in België een tip gekregen van een goed wijndomein, Domaine des Escaravailles, in Rasteau. Dat wilden we graag eens gaan proeven. We hebben geproefd en goed gekeurd. Mijn favoriet is hun zoete rode wijn. We hebben enkele flesjes mee genomen dus kunnen nog nagenieten. 

  

Met de lekkere wijntjes in onze koffer kwamen we toen bij vrienden waren we zoals altijd zeer goed ontvangen werden met lekker eten en drinken. Genieten! 

Vandaag was een trieste dag in de haven van Beaucaire. Vanochtend zag ik de brandweer en politie bezig op een 100-tal meter van onze boot. Toen ik wat dichter bij kwam zag ik dat de boot half gezonken was. Ze waren op zoek naar de eigenaar. Later in de namiddag hoorden we dat het lichaam van de eigenaar gevonden was in de boot. Nadat het lichaam uit de boot was gehaald werd de boot weg gesleept uit de haven. Zeer triest om te zien. 

Artikel in de "La Provence".

Waterpomp op pensioen na 300.000km

Bloed, zweet, maar gelukkig geen tranen heeft het gekost om een nieuwe waterpomp in onze auto te steken. Toch alleszins voor de mecanicien. Wat een relatief eenvoudige klus zou kunnen zijn was het bij onze auto zeker en vast niet. Het gemis aan een rustig plaatsje om aan de auto te werken maakte het nog net wat uitdagender. 

Maar gelukkig is de huismecanicien wel wat gewoon en met behulp van het internet, MB-forum en veel geduld is het uiteindelijk toch gelukt om de nieuwe waterpomp onder de motorkap te krijgen. Hopelijk is dit de oorzaak voor het waterlek! De waterpomp verdiende alleszins een pensioen nadat ze de auto meer dan 300.000 km heeft ten dienste gestaan.

Het grootste moeilijkheid aan het vervangen van de pomp was dat de motorkap vrij vol zit met motor waardoor er weinig plaats over blijft om stukken te demonteren en te monteren. Gelukkig heeft de huismecanicien veel geduld en relatief kleine handen. 

Morgen doe ik al een uitvoerige test met een ritje naar Valras-Plage. Ik ben benieuwd...

Vlamingen in het Zuiden op de Golf in Nîmes

Vandaag was er een bijeenkomst van de "Vlamingen in het Zuiden" gepland. Dit is een groepje dat regelmatig samen komt en waarbij niets moet en (bijna) alles mag. Heel leuk!

Deze ochtend hadden ze afgesproken in Uzès om de truffelmarkt te bezoeken. Dit hebben we jammer genoeg moeten missen door andere verplichtingen maar bij de lunch hebben we kunnen aansluiten. Het etentje ging door op de Golf van Nîmes. Het was er heel gezellig en de (grote) dorst kon worden gelest met o.a. Affligem. De "bobette'en" deden waar ze goed in waren. De mannen ook... ;-).

De Vlamingen in het Zuiden: een mix van leeftijden tussen de 8 en 78 jaar.

Het was een vermoeiend dagje voor de kapitein en poes. Tijd voor een rustige zondagavond!

Etentje met vrienden in Arles

De zieken zijn ondertussen al veel beter. Alleen blijft het toch nog vrij stil in huis omdat de matroos haar stem het wat laat afweten. Gelukkig was de stem alweer wat beter toen we gisterenavond met onze buren een "date" hadden in een baskisch restaurantje "La Chistera" in het centrum van Arles. Dit is de tweede keer dat we gingen eten in dit restaurant dus we wisten een beetje wat we konden verwachten. Het was heel lekker, er komt zeker nog een derde keer. Maar dan hopelijk met een volwaardige stem.

Voorgerechten

 Zalm met chorizo.

 Saute de veau.

 Dessert met veeeeeel chocolade!

Foie gras: de Fransen zijn er dol op.

"Foie gras" (letterlijk vertaalt "vette lever") ganzenlever dus, is niet aan ons besteed. Maar duidelijk wel aan zeer veel Fransen. Tijdens de eindejaarsfeesten waren er pagina's vol met verschillende soorten "foie gras" in de promotiefolders van de supermarkten. Zouden de Fransen er hun weg nog tussen vinden vraag ik me af. Duidelijk is wel dat de Zuid-Fransen voor de eindejaarsfeesten alle remmen los laten en er een gastronomisch feest van maken. En daar hoort voor hen "Foie Gras" bij. In vuurwerk hebben ze dan weer bijna geen interesse. Geef ons ook maar liever een lekker diner ipv 10 minuten vuurwerk. Maar aan de "Foie Gras"-manie doen we zeker niet mee. 

Groot was mijn verbazing toen ik zonet een affiche zag van het fastfood-restaurant Quick die in februari een "Quick'n Foie Gras" zal aanbieden. Onder het motto: "Think global, act local", heeft Quick de Fransen hun enthousiasme in Foie Gras duidelijk gebruikt om extra klanten te overtuigen om een hamburgertje te gaan eten.

Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en ik ging even neuzen waarmee Quick de Belgen probeert te verleiden tot een hamburger. Spek! Hmm, het is duidelijk dat we toch nog meer Belgen zijn dan Fransen. Gelukkig moeten we niet naar België voor deze caloriebom want ze bieden deze hamburger ook aan in Frankrijk. Moesten we al eens zin hebben in snel en veel calorieën, weten we weer waar naartoe!

Het leven zoals het is in la douce France

Mijn nichten zijn deze week in de regio aan het rond toeren. We genoten al samen van enkele etentjes. Het eerste etentje was zonder de man des huizes die op verplaatsing aan het werken was en ons een avondje onder vrouwen liet. Het was gezellig! 

Eens de kapitein terug thuis was gingen we voor een "bis-versie". We gingen voor de eerste keer eten in "La Fée Gourmande" in Arles. Een restaurantje waar we goeie commentaren over gehoord en gelezen hadden. We hebben het getest en goedgekeurd. De gerechten zijn zeer speciaal. De man van het restaurant zorgt voor de bediening en legt haarfijn uit wat de verschillende gerechten zoal zijn. De vrouw is de chef die heel lekkere gerechten klaar maakt. Vele gerechten hebben een link naar de keuken van Noord-Oost Frankrijk, de regio rond Alsace omdat de vrouw vandaar afkomstig is.

 Oeuf cocotte met 6 verschillende soorten paddestoelen.

 Kaasfondue met de "Mont d'Or"-kaas.

 Fée Gourmande

Vandaag zagen we opeens de vissers vol enthousiasme samen komen naast onze boot. In het water zagen we een grote vis aan een vislijn hangen. Even later stond een visser vol trots zijn vangst te tonen aan zijn mede-vissers. Als het een wedstrijd is denk ik dat hij vandaag al zeker kan zijn van de eerste prijs. Ik verschoot dat er zo'n grote vissen hier in het water zitten. We geven ze regelmatig etensrestjes, misschien dat dat er iets mee te maken heeft. :-) 

 

Na de uitgebreide fotoshoot mag de vis terug in het water.

Het zijn momenteel op werkgebied zeer drukke tijden, maar het kan ons niet deren. We hebben sinds onze thuiskomst al bijna elke dag zon gehad en genieten van de enorme hoeveelheid licht! Ons geluk is wel een beetje verstoord door een zware verkoudheid waar Dennis niet goed van verlost geraakt en die blijkbaar van plan is om nog even op onze boot te blijven bij mij. Gelukkig is onze bootpoes veilig voor deze vervelende microben. Het is opmerkelijk dat we tot nu toe bijna elke keer met een ziekte thuis komen als we op bezoek geweest zijn in België. Zijn het de microben daar of eerder de vermoeiende dagen waardoor we dit vervelende cadeau altijd meenemen? Misschien moeten we volgende keer maar eens in de zomer terugkeren naar België.