De tijd vliegt! Het is alweer donderdag en dus zetten we koers richting Fos-sur-Mer, met een tussenstop voor een nachtje in onze favoriete baai bij Île de Riou.
Overdag is het een geliefde plek voor dagjesmensen, en we begrijpen helemaal waarom. Het kristalheldere water, de ruige rotsen en de ongerepte natuur maken deze baai werkelijk uniek. Gelukkig is ze alleen per boot bereikbaar, want anders zou deze prachtige plek ongetwijfeld overspoeld worden door toeristen.
De meeuwen zijn iets minder enthousiast over al dat bezoek. Enkele weken geleden waren ze nog bijzonder waakzaam omdat hun jongen net begonnen rond te lopen. Nu lijken ze een stuk rustiger. Voor ons blijft het hoe dan ook een van de mooiste plekjes om even de nacht door te brengen voordat we onze tocht verderzetten.
Op vrijdag vertrekken we weer verder naar Fos. De plicht roept, er moet dit weekend gewerkt worden. Maar eerst werd er nog even in de zee gesprongen voor een "ochtendzwempje".
Op weg van Fos naar de Por Qué No stuurden onze IJslandse huurders dat ze vertrokken waren zoals gepland. Ze meldden ook even dat het zwembad "opaque" was. Bij aankomst zagen we dat de "bâche à bulles" om het zwembad warm te houden op het zwembad lag en eronder vonden we groen water. De gasten vonden 28°C blijkbaar niet warm genoeg en wilden een bad van meer dan 32°C. Gevolg, het water werd groen en ze vonden het niet nodig omdat even te melden. Toen we informeerden naar hoe lang het al "opaque" was, antwoorden ze drie dagen.
Alle middelen werden ingezet in een poging om het bad tegen de volgende dag terug blauw te krijgen voor de volgende gasten. Hiervoor werd een deel van het water ververst, mede om de temperatuur ook naar beneden te krijgen. Uiteindelijk hadden de volgende gasten een blauw zwembad bij aankomst, en de kapitein weer wat meer grijze haren.
