Een beetje thuiskomen in de haven van Frioul.

Keuzestress. We hebben het wel vaker. De weersvoorspellingen op zee zien er heel goed uit, rustig, zonnig, misschien wat té warm aangezien ze de vijfde hittegolf voor deze zomer voorspellen. Maar we hebben wel eens zin in iets anders, in bergen, wandelen, wat frissere temperaturen. We beslissen dus om de zeilboot wat rust te gunnen en naar de bergen te trekken. De matroos haar zak stond al klaar. En dan begint het twijfelen. Misschien is het de laatste week echt zomer op zee, warme zee, niet teveel wind en dus goed vaarweer. In de bergen voorspellen ze ook wat regen. Zouden we de bergen niet beter nog even uitstellen? Maar de meeste skilifts zijn maar open tot eind augustus. Op de campings is het nu wel nog druk, sommige campings zijn zelfs nog volzet. Aaaah! We besloten uiteindelijk dus om toch weer naar zee te trekken. Als het goed vaarweer is moet je de kans grijpen zeggen ze altijd en dat hebben we ook al uit ervaring geleerd. Er moet dan ook wat minder ingepakt worden. 

Op zondagmiddag begint onze vaartocht met weer een tochtje naar Frioul. Op motor want we hadden de wind tegen en wat later was er geen wind meer te bespeuren. We gooiden voor de lunch even ons anker uit in Carro en vaarden dan verder. Rond 17u lagen we weer op zeer bekend terrein, in een baai nabij Frioul. We kennen het hier ondertussen al heel goed. We besloten om de nacht door te bregen in de haven van Frioul omdat er wel wat deining op zee is.

De matroos heeft een liefde voor "trawlers". Dit lijkt ons een prachtstuk.

Zoek de meeuw...

De pinsa's zijn ondertussen een vast menu geworden op onze zeilboot. Heel makkelijk en lekker.

Uitzicht op Marseille.

De “nieuwe” auto…

Er werd wat afgewikt en afgewogen vooraleer we een beslissing namen. De kapitein wou oorspronkelijk voor een Japanner gaan. We hadden onze zinnen gezet op een Suzuki Vitara, maar al snel realiseerden we ons dat de achterbank eerder plat zou liggen dan rechtop zou staan. Niet echt ideaal dus.

Daarom besloten we uiteindelijk toch voor een “utilitaire” te gaan. Misschien iets minder spannend om te gaan kopen, maar des te praktischer.

Er werden enkele garages bezocht, uren op het internet gespendeerd en uiteindelijk werd de knoop doorgehakt. We kochten een grijze Peugeot Partner uit 2019, met automatische versnellingsbak en uiteraard een trekhaak. Hij heeft iets meer dan 83000 km op de teller staan. De Partner heeft drie zitplaatsen. Dat is niet alleen handig om onze poes zo nu en dan mee te nemen, maar vooral ook praktisch wanneer we bijvoorbeeld een ladder moeten vervoeren. Bij een driezitter kan één van de zitplaatsen platgelegd worden, waardoor er iets langere voorwerpen door de cabine kunnen steken. We zullen de auto trouwens ook kunnen gebruiken om onze gewassen lakens tijdelijk in op te bergen.

De eerste rit met onze poes in de "nieuwe" auto. 

De matroos vond deze twee ook een optie maar de kapitein was niet te overtuigen.

Of we de juiste beslissing hebben genomen? Dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Maar voorlopig zijn we vooral benieuwd hoeveel plezier en gemak deze “saaie” maar praktische keuze ons zal opleveren. 😄

Marseille & Frioul: tweedaagse met vrienden.

Vrienden kwamen ons bezoeken voor een tweedaagse samen, in Marseille en Frioul. Oorspronkelijk hadden we nabij Bandol afgesproken maar het weer gooide weer wat onze plannen door elkaar. Eens ze aan boord waren gooiden we de touwen los in Marseille en zetten we koers naar Frioul. We hadden geluk, er was wat wind dus we konden de zeilen hijsen. Hierdoor vaarden we wel wat verder van de kust maar het is aangenamer dan met het geluid van de motor te varen. 

 

Onze poes haar favoriete plaatsje bij warm weer, op de frigo. Daar is het inderdaad wat koeler, slimme poes.

Lunch à bord!

Over het vaste land gaat een stevige regenbui over. Wij houden het nabij de Frioul-eilanden gelukkig droog.

De zonsondergang zien we nog net achter de baai waar we regelmatig overnachten in Frioul. Leuk om het eens vanop hoogte te zien.

De nacht op onze boot was rustig, én warm. Vele mensen slapen buiten op hun zeilboot. We hadden onze draagbare airco enkele uren laten draaien maar 's nachts toch afgezet voor het geluid. Misschien dat we die de volgende keer toch maar beter laten draaien.

Onze buren slapen op hun bootje met het ganse gezin, 5 volwassenen. Ze hebben er een ganse constructie voor gemaakt. Indrukwekkend.

De zonsopgang vanaf de haven van Frioul is vaak prachtig, mede omdat je Marseille op de achtergrond ziet.

Na het ontbijt gingen we even wandelen op Frioul. Het was warm maar we wilden toch even een stapje zetten en genieten van het mooie eiland. 

Rond de middag gooiden we terug de touwen los voor een lunch in een nabijgelegen baai. De wind was al wat opgekomen dus het was wel wat woelig. Erna vaarden we terug naar Marseille aangezien er nog meer wind op zou komen. Na het ijsje begon de apéro. We sloten onze tweedaagse in schoonheid af met een etentje in de stad.

We vertrokken een dagje vroeger dan voorzien, op donderdagochtend, terug richting Fos-sur-Mer. Er was wat wind voorspeld. In het begin was het allemaal nog rustig maar eens we in de verte wat schuimkopjes op zee zagen besloten we toch om de zeilen te reven (kleiner maken) en dat bleek de juiste beslissing. Hierdoor vangen ze wat minder wind en blijft het toch nog aangenaam en veilig zeilen. Er stond ongeveer 15 knopen wind. Eens voorbij Cap Couronne hadden we de wind recht tegen dus werden de zeilen terug naar beneden gehaald en vaarden we verder terug op motor. Het vaartochtje van Marseille naar Fos duurde ongeveer vijf uur.

We hebben ondertussen al geleerd dat je een vaartripje nooit helemaal vooraf kan uitstippelen. Toch niet als onervaren zeilers. Vaak moet je je bestemming toch wat aanpassen, of de duur van je vakantie. Soms wel wat frustrerend maar gelukkig is de vaarregio heel mooi en hebben we veel tijd.