Wisselvallig weer in Bandol.

Vandaag was er veel regen voorspeld, en gevallen. Gelukkig kregen we ook een zonnetje te zien zodat we even door Bandol konden wandelen, wat boodschappen doen en een heerlijke wafel met slagroom gaan eten bij "Maison Gavroche". Voor 4€ heb je er een wafel met verse slagroom.

 

We babbelden even met onze Zweedse buren. Ze hebben een sabatjaar genomen en zijn vanuit Zweden via de kanalen naar Zuid-Frankrijk gekomen met hun zeilboot van 9 meter. In Reims hebben ze hun boot wel op een vrachtwagen moeten laten zetten tot in Valence wegens te weinig water. 

Hun plan? Eerst anti-fouling op hun onderwaterschip zetten in Golfe Juan en vervolgens verder de Middellandse Zee afvaren. Ze hopen tot in Griekenland te geraken. Na het jaar zouden ze waarschijnlijk daar hun boot verkopen en terug naar hun appartementje in Zweden keren om nog een tiental jaar te werken voordat hun pensioen van start gaat. Ze blijven nog in Bandol tot zaterdag alvorens verder door te varen. 

De weg naar onze boot is lang. We moeten een heel eind over de steiger wandelen alvorens aan onze boot te komen.

's Avonds kwam er nog meer regen en wind over ons heen. Een ideaal weertje voor een camembert in de oven met vers stokbrood. De poes had haar plaatsje gevonden voor de oven.

Wandelen van Bandol naar Sanary-sur-Mer.

Het is hier nog steeds vrij "stil" aan boord. De stem van de matroos is nog altijd niet helemaal terug in orde en de verkoudheid laat zich met momenten nog goed voelen.

We besloten om te voet van Bandol naar Sanary-sur-Mer te wandelen, langs de kust. De wandeling ging echter minder vlot dan verwacht, doordat de "littoral" niet meer goed toegankelijk is. We probeerden het toch even, maar verlieten al vrij snel het kustpad voor een wandeling langs de weg.

Na ongeveer 10 kilometer wandelen kwamen we aan in Sanary-sur-Mer. We passeerden langs een bakker voor de lunch. De matroos was ondertussen wat minder in vorm en dus besloten we om de tocht van ongeveer 6 kilometer terug niet te doen. We boekten een Uber voor 12 euro.

Eens terug aan boord kozen de matroos en poes voor een siësta.

Dinsdag is marktdag in Bandol.

De gele boeien worden weg gehaald voor de winter.

De littoral...

Sanary-sur-Mer is een mooi kuststadje, bekend om zijn kleurrijke houten bootjes die dobberen in de haven. In de winter krijgt het stadje een extra gezellige sfeer, wanneer duizenden lichtjes de haven en straten verlichten. In de zomer en winter is het stadje erg populair en is het vinden van een parkingplaats al een eerste uitdaging bij het bezoeken van het stadje. Nu was het er gelukkig heel rustig.

Onze ligplaats in de haven van Bandol is goed, en niet goed. We hebben een vrij zicht op de ingang van de haven, wat heel leuk is. We zien de boten in- en uitvaren en hebben zicht op het tankstation. Altijd leuk om de luxe motorboten te zien tanken en boten te zien sukkelen bij het aanmeren.

Bij slecht weer, dat voor de volgende dagen voorspeld is, liggen we ook wel als eerste de wind en golven op te vangen. We zouden in deze haven tot vrijdag, misschien zaterdag, blijven liggen. Hopelijk is het weer vanaf dan weer wat stabieler, zodat we rustig onze reis kunnen voortzetten.

Aangekomen in Bandol, nog een extra tussenstop voor Porquerolles.

Na de weersvoorspellingen heel vaak bekeken en vergeleken te hebben, hebben we beslist om richting Porquerolles te varen. We hadden onze wekker om 6u gezet om vroeg te kunnen vertrekken. De betaling van de haven nam echter meer tijd in beslag en we waren ook wat verrast om te zien dat het echt nog pikdonker is om 6 uur in de ochtend. Rond 7.30 konden we dan toch onze motor starten richting de Côte d'Azur. We exact richting de wind, dus zeilen was geen optie tenzij we zouden zigzaggen. Maar aangezien onze vaartocht al vrij lang zou zijn kozen we voor een "petrol"-dagje. Waar we echter niet op hadden gerekend was de deining. De kapitein en poes worden er wat zeeziek van. Gelukkig is er nog één van ons drie bestand tegen de zee zodat die al eens naar beneden kan gaan voor een tussendoortje te halen etc. We besloten na een vijftal uren varen om toch onze reis aan te passen en nog halt te houden in Bandol. Tot in Porquerolles zou nog vijf uur verder geweest zijn en daar hadden we geen zin meer in. Er was gelukkig een plaatsje vrij in de haven. We kennen het stadje al vrij goed want zijn er al eerder geweest, ook deze zomer. Het voelt dus ook wel wat als "thuiskomen". 

 

We zagen in de verte een speciaal schip. De zeilen trokken onze aandacht. We veronderstelden dat het schip van het zeilevenement in St-Tropez kwam.