Een eerste kennismaking met de Vercors.

Om een eerste indruk te krijgen van de Vercors planden we een rondrit van 96 kilometer. Vanuit Saint-Jean-en-Royans reden we eerst de bergen in, langs Pont-en-Royans. Het dorp is vooral bekend om de bijzondere huizen die hoog boven de rivier de Bourne lijken te hangen. Maar beneden aan de rivier wacht nog een andere verrassing. Aan de oevers van de Bourne bevindt zich een heerlijk stukje natuur met kleine waterbaden en een waterval. Het heldere bergwater stroomt hier tussen de rotsen door en vormt verschillende kleine bassins. Een mooie plek om even te stoppen en van de omgeving te genieten.

Na de lunch vervolgden we onze rondrit door de indrukwekkende Gorges de la Bourne, richting Villard-de-Lans. Helaas kwamen we daar uiteindelijk niet aan. Een deel van de weg was afgesloten en de omweg zou ons te ver uit de richting brengen. We besloten daarom om te keren en een alternatieve route te nemen.

Die bracht ons over de Col de l’Écouge, een prachtige bergpas door een bosrijk deel van de Vercors. De weg slingert zich omhoog en omlaag door het groen, met regelmatig mooie doorkijkjes en indrukwekkende vergezichten. Het is zo’n stukje route waarbij je vanzelf wat rustiger gaat rijden om optimaal te genieten van de omgeving én de vele bochten.

 

Aan het Musée de l'eau konden we wat "leuke" cartoons bekijken.

Het uitzicht vanaf de camping Côté Vercors is ook niet slecht!

Billie op avontuur nabij de Vercors.

Al jaren staat de Vercors hoog op het verlanglijstje van de matroos. Met prachtige bezienswaardigheden volgens de Michelin-kaart, én een rit van slechts twee uur vanaf Beaucaire is het een ideale bestemming. De doorslag gaf een camping met een unieke poezenplaats waar katten in alle vrijheid kunnen rondsnuffelen. Afgelopen zondag zetten we koers naar Saint-Nazaire-en-Royans! Omdat de camping op 20 september al sluit én de plek voor de volgende dagen al geboekt was, pakten we snel onze kans voor één nachtje op deze bijzondere plek. Billie was fan!

Spontaan naar Arles & gezellig bezoek op het terras.

De dagen gleden voorbij in een heerlijk rustig tempo. Tussen het poetsen door was er alle tijd voor ons bezoek en genoten we volop van de nazomer.

Gezond ontbijt met een leuk uitzicht.

Vrijdagochtend vroeg een vriendin of ik zin had om mee te gaan naar een tentoonstelling in Arles. Het Musée de la Mode et du Costume – Fragonard toont daar momenteel « Amazones ! Cavalières et icônes de mode ».

Deze expositie verkent de geschiedenis van vrouwelijke ruiterkleding en de invloed daarvan op de modewereld—van de mythologische amazone en de evolutie van het ruiterkostuum tot de lokale Camargue-tradities. Omdat de tentoonstelling over een week al afloopt, lieten we er geen gras over groeien: een uur later zaten we samen in de auto richting Arles!

’s Avonds kwam ons bezoek aan. Ze waren onderweg van Spanje terug naar België en maakten een tussenstop voor een nachtje in Tarascon. Het was alweer enkele jaren geleden dat we elkaar in Beaucaire hadden gezien, dus het werd een heel fijn weerzien. Zoals de traditie het wil wanneer deze vrienden op bezoek komen, hesen we de Havana-vlag. En die hielden we ook dit keer trouw in ere!

Na het ontbijt samen spraken we af in ons huis voor een zwempje. De huurders waren die ochtend vertrokken en de volgende huurders zouden pas op zondag toekomen dus we hadden wat meer tijd.

’s Avonds streken we neer op het terras bij onze vrienden, waar we getrakteerd werden op een avond vol lekkers en verwennerij.