Het hoogste dorpje in Europa en de Col Agnel.

Vandaag was er regen voorspeld, dus planden we een rondrit van ongeveer 120 kilometer. Gelukkig kwam de regen pas in de namiddag, waardoor we ’s middags zelfs nog buiten konden lunchen in Saint-Véran.

Vanuit Guillestre reden we richting Château-Ville-Vieille. We zagen dat het kasteel in de steigers stond, dus reden we verder naar Saint-Véran (2040 m), één van de hoogstgelegen dorpjes van Europa. Volgens de Fransen is het zelfs het hoogstgelegen dorp van Europa, maar na wat research ontdekten we dat dit niet helemaal klopt. Het is in ieder geval absoluut de moeite waard om er eens rond te wandelen.

 

Je kan hier in de regio een ezel huren om mee te nemen op je meerdaagse wandeling.

Vervolgens reden we verder over de Col Agnel, en zagen we onderweg heel wat marmotten. We leerden dat ze familie zijn van de eekhoorns, meer bepaald grondeekhoorns. 

Zoek de marmotten...

Eens boven stonden we aan de Italiaanse grens en hadden we een prachtig uitzicht op de Pain de Sucre en de Monte Viso (3.841 m). We reden nog wat verder door naar het Italiaanse dorpje Chianale, dat ook zeker een bezoekje waard is. Na onze koffiepauze reden we via hetzelfde traject terug naar de camping. De terugweg verliep met af en toe een bui, maar dat had dan weer als voordeel dat er niet al te veel verkeer op onze route was.

Wandelen langs de Chalets de Clapeyto en het Lac de Néal.

De bediende van het toerismekantoor in Risoul raadde ons een wandeling aan in de buurt van Brunissard, langs de Chalets de Clapeyto en naar het Lac de Néal. In de winter liggen de chalets voor een groot deel onder de sneeuw.

De wandeling bleek een uitstekende tip. De wandeling was ongeveer 12 kilometer lang, met een hoogteverschil van iets meer dan 600 meter en gaat langs meerdere meren. Best vermoeiend voor beginners zoals wij, maar absoluut de moeite waard.

Op de heenweg passeerden we het dorpje Arvieux.

Onderweg zagen we in de verte enkele kleine marmotten.