Billie op avontuur nabij de Vercors.

Al jaren staat de Vercors hoog op het verlanglijstje van de matroos. Met prachtige bezienswaardigheden volgens de Michelin-kaart, én een rit van slechts twee uur vanaf Beaucaire is het een ideale bestemming. De doorslag gaf een camping met een unieke poezenplaats waar katten in alle vrijheid kunnen rondsnuffelen. Afgelopen zondag zetten we koers naar Saint-Nazaire-en-Royans! Omdat de camping op 20 september al sluit én de plek voor de volgende dagen al geboekt was, pakten we snel onze kans voor één nachtje op deze bijzondere plek. Billie was fan!

Spontaan naar Arles & gezellig bezoek op het terras.

De dagen gleden voorbij in een heerlijk rustig tempo. Tussen het poetsen door was er alle tijd voor ons bezoek en genoten we volop van de nazomer.

Gezond ontbijt met een leuk uitzicht.

Vrijdagochtend vroeg een vriendin of ik zin had om mee te gaan naar een tentoonstelling in Arles. Het Musée de la Mode et du Costume – Fragonard toont daar momenteel « Amazones ! Cavalières et icônes de mode ».

Deze expositie verkent de geschiedenis van vrouwelijke ruiterkleding en de invloed daarvan op de modewereld—van de mythologische amazone en de evolutie van het ruiterkostuum tot de lokale Camargue-tradities. Omdat de tentoonstelling over een week al afloopt, lieten we er geen gras over groeien: een uur later zaten we samen in de auto richting Arles!

’s Avonds kwam ons bezoek aan. Ze waren onderweg van Spanje terug naar België en maakten een tussenstop voor een nachtje in Tarascon. Het was alweer enkele jaren geleden dat we elkaar in Beaucaire hadden gezien, dus het werd een heel fijn weerzien. Zoals de traditie het wil wanneer deze vrienden op bezoek komen, hesen we de Havana-vlag. En die hielden we ook dit keer trouw in ere!

Na het ontbijt samen spraken we af in ons huis voor een zwempje. De huurders waren die ochtend vertrokken en de volgende huurders zouden pas op zondag toekomen dus we hadden wat meer tijd.

’s Avonds streken we neer op het terras bij onze vrienden, waar we getrakteerd werden op een avond vol lekkers en verwennerij.

De mama van de matroos op bezoek.

We zijn nog eens meer dan enkele dagen thuis, en daar is een goeie reden voor. We hebben namelijk bezoek vanuit België: de mama van de matroos is bij ons op bezoek!

We hebben ondertussen al twee gezellige avondjes samen doorgebracht en er zullen er de komende weken nog wat volgen, want ze blijven maar drie weken. Dat geeft ons alle tijd om rustig bij te praten, wat tijd samen door te brengen.

Hun verblijf begon meteen met zomerse temperaturen van boven de 30 graden. Gelukkig is de hittegolf ondertussen achter de rug en zijn de temperaturen wat gezakt tot net onder de 30 graden. Nog steeds heerlijk warm dus, maar toch al een stuk aangenamer.

Intussen maken we de Neuf ook klaar voor de volgende huurders. Ze zullen er drie maanden verblijven dus de kapitein haalde zijn gerief uit de garage om het badkamermeubel dat al enkele weken in de garage staat te installeren. Het oude meubel werd uiteraard verkocht via leboncoin.

Voor...

Na! Nu zijn er twee wasbakken, en meer opbergruimte.

Voor €1 met de trein naar Montpellier: rondkuieren, zweten en lekker eten.

De zomervakantie zit er weer op en "la rentrée" is in Frankrijk officieel begonnen. Dat betekent gelukkig ook dat de actie van SNCF in de regio Occitanie weer loopt: op het eerste weekend van de maand reis je voor slechts €1/persoon/traject met de trein! Een ideale reden om een uitstapje te plannen. Wij boekten onze tickets naar Montpellier om onze vrienden nog eens te zien. Het was weer even geleden.

Echt afgekoeld is het hier nog niet. De zesde hittegolf van dit jaar is momenteel aan de gang. Met temperaturen die opnieuw rond de 35 graden schommelden, was het af en toe flink zweten. De zoektocht naar schaduw, en airco, was noodzakelijk.

Op de eerste zondag van de maand zijn ook veel musea gratis. Ideaal om de warmte even te ontvluchten! We wandelden onder andere binnen bij het prachtige Musée Fabre, waar we tussen de kunstwerken door heerlijk konden afkoelen. Een geslaagd weekend vol cultuur, vrienden en een welkome dosis airco.

De treinrit duurt een uurtje. Voldoende tijd om wat te spelen met AI...

We gingen samen brunchen in een museum in het hart van de stad.

Op de foto is de speciale zaal van het Musée Fabre te zien die volledig is gewijd aan Pierre Soulages en zijn beroemde concept Outrenoir ('voorbij het zwart'). Hier hangen zijn gigantische, pikzwarte doeken vrij in de ruimte, waarbij niet de zwarte verf zelf het onderwerp is, maar de manier waarop het invallende licht op de reliefs en groeven reflecteert.

Fascinerende werk van Pierre Soulages. Deze Franse meester van de abstracte kunst staat bekend als de "schilder van het zwart". In dit specifieke werk combineert hij zijn diepe zwarte pigmenten met een warme, walnootkleurige beits (brou de noix). Hoewel vaak wordt gedacht dat Pierre Soulages uit geldgebrek met walnootbeits werkte, was dit in werkelijkheid een heel bewuste artistieke keuze. De Franse meester wilde afstappen van klassieke olieverf en raakte gefascineerd door de warme, vloeibare transparantie van het materiaal. 

Op het schilderij "La Vue de village" van Frédéric Bazille kijkt een meisje uit over het dorp Castelnau-le-Lez, een tafereel dat de bekende streetart-kunstenaar Mokë in de Rue Frédéric Bazille heeft omgetoverd tot een levensgrote muurschildering. Het is een typisch voorbeeld van hoe Montpellier klassieke meesterwerken uit het Musée Fabre naar de straat haalt, waar historische kunst en moderne graffiti elkaar in het oude centrum ontmoeten.

(foto gevonden op internet)

Gustave Courbets "La Rencontre" (1854), beter bekend als "Bonjour, Monsieur Courbet", is een meesterwerk van het Realisme in het Musée Fabre. Het doek toont de aankomst van de schilder in Zuid-Frankrijk, waar hij zijn rijke mecenas Alfred Bruyas ontmoet. In plaats van zijn beschermheer onderdanig af te beelden, presenteert Courbet zichzelf als een trotse, onafhankelijke kunstenaar voor wie de mecenas zelfs zijn hoed afneemt. Critici gaven het werk spottend de bijnaam "Bonjour, Monsieur Courbet", maar Courbet omarmde die geuzennaam. Door een alledaagse ontmoeting op een stoffige landweg te verheffen tot kunst, verbrak hij de tradities van zijn tijd.

Dit drieluik van Yan Pei-Ming, getiteld "L'Impossible Rencontre", vormt een krachtige dialoog met het beroemde schilderij van Gustave Courbet dat verderop in het museum hangt. In zijn kenmerkende, monumentale zwart-wittinten schildert de hedendaagse Frans-Chinese kunstenaar drie gezichten: links de wanhopige blik van meester Gustave Courbet, in het midden zichzelf, en rechts de mecenas Alfred Bruyas. Door zichzelf letterlijk tussen de 19e-eeuwse schilder en diens kunstverzamelaar te plaatsen, verbeeldt Pei-Ming een onmogelijke ontmoeting die de grenzen van tijd, cultuur en kunstgeschiedenis overstijgt.

Een pintje pakken aan de Porte de la Blanquerie, één van de stadspoorten van Montpellier.