Een dagje naar zee...

Vandaag trokken we een dagje naar zee. We reden naar Cassis, dat ligt net achter Marseille op anderhalf uur rijden van Beaucaire. Cassis is een pittoresk stadje waar de Marseillenaars (en vele toeristen) in het weekend naartoe trekken. En dat was duidelijk te merken! We waren er niet alleen. Cassis is gekend voor de Calanques, een stralend wit kalkgesteente. (Meer info: www.infoprovence.fr/calanques_start.html). Je kan de Calanques het best bezoeken met de boot. Aan toeristenboten dan ook geen gebrek in Cassis. Voor 45 minuten betaal je 14 euro, 90 minuten kost 20 euro per persoon. Wij verkiezen om later eens terug te komen met onze "tender to" waarmee we hier perfect een dagje kunnen komen varen. En dan langer dan anderhalf uur... :-) We reden verder over de route des Crètes naar La Ciotat en St-Cyr-sur-Mer waar we leuke (en iets rustigere) terrasjes gevonden hebben. In Cassis vonden we het toch net wat te druk. Op een zondag naar Cassis gaan was niet ideaal. We leren hier nog elke dag bij. :-)

  

  

Op de heenweg hebben we ene kleine omweg genomen langs Carro en Sausset-les-Pins. Heel mooie streek om op een zonnige middag rond te rijden. De mobilhomes hadden dit stadje ook al gevonden want de parking stond bomvol.

Ontbijt met bubbels

De prille zomer begint zijn intrede te doen in Beaucaire en wij hebben ervan genoten vandaag. We hadden onze vrienden, Frederic & Kathelijne, uit de Provence (jaja, wij zitten nog net in de Languedoc-Roussillon en dat hebben we al mogen horen ;-)) op bezoek voor een ontbijt met bubbels op ons achterdek. 

Onze "menu":

Ons glaasje bubbels hebben we nog binnen opgedronken samen met de spaanse aardbeien. Maar eens 11u voorbij was het warm genoeg om met een jas buiten in de zon te zitten. Daar hebben we verder genoten van ons uitgebreid ontbijt. 

Eens 13u konden we ook onze jas uit laten en zijn we Beaucaire ingetrokken voor een kleine wandeling rond de haven en naar het kasteel. Bij gebrek aan jeu de boules (petanque) ballen hebben we de kanonballen even gebruikt in het kasteel. En zoals de echte Fransen hebben we ook gediscussieerd over wie er nu het dichtst bij zat. :-) De kanonballen vielen wel wat zwaar uit dus een trip naar de Decathlon staat op ons programma. We willen echte jeu de boules ballen kopen. Kwestie van ons volledig te integreren. :-)

Bootje, spik en span!

Dennis heeft vandaag zijn werkkleren aangetrokken om ons zwemplatform een 2de (of 3de?) leven te geven. Het hout dat erop lag was rot en enkele balken waren zelfs al los gekomen. We hadden al hout klaar liggen, nog vanuit België. Na het schuren van het inox platform en de planken op maat zagen hebben we een mooi zwemplatform. De vijzen die we hadden zijn echter niet geschikt dus voorlopig liggen de planken nog los. Het nieuwe zwemplatform geeft direct weer een mooiere look aan ons bootje. 

De mooie look komt natuurlijk ook mede omdat we gisteren een 6-tal uren bezig geweest zijn met het kuisen van onze boot langs de buitenkant. Dennis heeft vanaf een bootje van de Capitainerie de onderkant gekuist en het dek. Ik de bovenkant van dak tot al de ramen. We voelden het 's avonds aan onze spiertjes...

Uiteraard denken we ook aan onze "batterijtjes". Vandaag heb ik uit nostalgie een "koekjesgateau" gemaakt. Vroeger maakten we die thuis met slagroom en Nesquik. Ik herinnerde me dit als superlekker... En dat is het nog altijd. We vinden de koekjesgateau met crème au beurre toch nog net iets lekkerder. Al is deze dan toch wat lichter (zeker niet light'er!). ;-)

Vanavond op ons menu: Brochettes van gemarineerde kip met paprika. Ik had dit een tijdje terug al eens gemaakt en het viel in de smaak. Ingrediënten: kipfilet, cocktailtomaten, gele paprika, sinaasappel, balsamico-azijn (normaal xeresazijn), provencaalse kruiden, cayennepeper, peper en zout. De stukjes kip 6 uren laten marineren. De kip op stokjes steken met kerstomaatje en gele paprika, 15 minuten in de oven en de brochettes zijn klaar. Hierbij serveren we rijst, of misschien aardappeltjes, of pasta. De kok weet het nog niet goed. :-)

 de heerlijke marinade

Hmm... een mens zou er dorst van krijgen. We hebben voldoende wijn aan boord. Dit weekend hadden we een voorraadje ingedaan dat Dennis dan "professioneel" op fles getrokken heeft. :-) Zo kan er geen lucht aan onze wijn en blijft hij langer lekker. En dat is ie zeer zeker!

Ook de sollicitaties gaan hun gangetje... Ondertussen zit ik al aan meer dan 200 mails. Ik wacht op nieuws van eentje in Montpellier en heb gisteren weer een eerste gesprek gehad en enkele telefoontjes van interimkantoren. Anders dan oorspronkelijk verwacht zijn de meeste sollicitaties momenteel in het Engels. Blijkbaar is het vrij moeilijk om hier engelstalige kandidaten te vinden. 

"Wat een rotleven hebben we hier"

"Wat een rotleven hebben we hier!". Een citaat dat we regelmatig horen van Arie, één van onze bootburen, met een lachende ondertoon. Jaja, ook wij doen eraan mee.

Vrijdagavond zijn we met onze buren gaan eten in Auberge de l'Amadin in Beaucaire. Eén van de bootburen, Jennie, werd 65 jaar. Reden genoeg om feest te vieren. Na een apéro waar mijn tenen toch al van begonnen te tintelen trokken we met z'n 10'en naar het restaurant. Het was heel lekker en gezellig! Vooral het dessert, moelleux met een bolletje caramelijs, was zalig lekker! Een geslaagde avond.

Zaterdagmorgen kropen we vroeg, om 8u al, uit ons bedje. We hadden immers tegen 10u afgesproken met Frédéric en Kathelijne die in Crestet wonen. Ze wonen op een een uur en 15 minuten rijden van bij ons. We gingen samen naar de (truffel)markt in Richerenches. Een aanrader! Wij waren nog nooit op een truffelmarkt geweest. Het seizoen van de truffel, van half november tot half maart, loopt op z'n einde. De truffel, "het zwarte goud", is een delicatessen met een scherp prijskaartje. Je kan truffel kopen vanaf €800-900/kg. Het wordt in vele gerechten verwerkt waaronder in een omelet of een pasta. Hiervoor kom je toe met een 30-40 gram heb ik me laten vertellen. Wij hebben het gisteren gehouden bij kijken om onze portemonee te sparen en omdat Dennis verkouden is en niet zoveel proeft van zijn eten. De truffelmarkt leek me eerder een automarkt. In de straat waar de truffels verkocht worden stonden vele blinkende wagens met hun koffer open. Daarin stond dan een weegschaal en een stoffen zak die ze niet zomaar voor iedereen open doen. Je kan er niet met cash geld betalen. Ze werken met cheques die de truffelhandelaars dan achteraf gaan verzilveren in een bank. Volgens onze gidsen komen er ook vele restauranteigenaars naar de markt om hun voorraad in te doen. Het is alleszins een duur straatje als je ziet hoeveel truffels er in de zakken steken. En ook op de parking stonden mooie auto's. :-) Verder kon je op het marktje ook de gebruikelijke dingen kopen zoals zeep, olijven, groenten, gedroogde mourilles, warme wijn, flessen wijn, ... Alles wat provencaals en lekker is. :)

Na de truffelmarkt reden we naar Vaison-la-Romaine voor een overheerlijke pizza! Ik had eentje met tomatensaus (hier kan je ook pizza's eten met een soort bechamel), mozzarella, champignons, Brousse (een soort lichte kaas) en een persillade. Overheerlijk en lekker vettig! :) Daarbij natuurlijk een rood wijntje!

Nu we een goed "fondke" gelegd hadden reden we naar een Coopérative om wijn te gaan proeven. Nadat we een 4-tal wijntjes zoals een Muscat Beaumes de Venise, Gigondas, Vacqueyras geproefd hadden (al was het eerder gedronken want ze deden onze glazen goed vol) hebben we ons een plastic tonnetje meegenomen met 5 liter Vacqueyras. Overheerlijke wijn waarvan ik benieuwd ben om die op ons bootje nog eens rustig op ons gemakske te drinken. De Coopérative "Vignerons de Caractère" was zeker een aanrader. Heel hip, zeker voor deze streek en zelfs ook in België! Uiteraard waren we hier niet zomaar puur toeval beland. We hadden goede gidsen en kenners ter zake! :)

Ondertussen liep het al tegen 17u en werd het voor Kathelijne tijd voor serieuzere zaken. Ze werkt in een hip restaurant in Crestet en zaterdagavond is dan natuurlijk werkavond. Wij hadden al veel van het restaurant gehoord en wilden het ook wel eens gaan uittesten. We hebben er heel lekker gegeten. We kregen van haar baas nog een glasje Champagne en erna van Frédéric nog een Pousse-café voor Dennis in de vorm van een Westvleteren. Ik was Bobette van dienst. Tegen 1u waren we terug op ons bootje van een geslaagd dagje!! Wat een rotleven hebben we hier toch... :-)