Werken: wat & hoe

Ik krijg regelmatig de vraag van vrienden, familie en kennissen naar wat ik juist doe voor werk. Vanalles, moeilijk om in één zin uit te leggen. Hierbij doe ik een poging. In de hoofdzaak werk ik voor een verhuurfirma van vakantiewoningen. Voor deze firma werk ik als zelfstandige en zoek ik nieuwe huizen om te verhuren. Dit meestal op basis van contacten die zij me doorgeven of door prospectie (zelf zoeken van contacten). Ik maak dan een afspraak met de huiseigenaar, bezoek het huis, leg uit hoe het agentschap werkt en doe een prijsvoorstel. Als ze akkoord gaan met dit prijsvoorstel dan maak ik een contract op, neem foto's in het huis, teken een plan van het huis en stuur dit alles naar de verhuurfirma. Vaak gebeurt dit in 2 afspraken. De verhuurfirma zet het huis dan op verschillende websites en volgt de boekingen, betalingen enzo op. Zolang dit huis via deze verhuurfirma verhuurd wordt blijf ik de contactpersoon. De lijst met huizen waarvoor ik de contactpersoon ben wordt natuurlijk alsmaar langer met de jaren dat ik voor dit agentschap werk. Om u een idee te geven, deze maand heb ik er een 25-tal afspraken op zitten met in totaal meer dan 3000 kilometer. Gelukkig is onze auto een "kilometervreter" en is dit geen gemiddelde maand. Meestal zit ik eerder aan de helft qua aantal kilometers. Ik ben de contactpersoon voor verschillende departementen. In de hoofdzaak Gard en Bouches-du-Rhône, waar Beaucaire centraal in ligt, maar ik doe ook soms afspraken in de Ardeche en Hérault. Geen idee hoeveel huizen ik ondertussen al bezocht heb maar ik schat rond de 300 huizen. Ziezo, tijd om een vakantie te plannen! :-)

Welkom op onze privé-blog.

Zoals jullie gemerkt hebben is onze blog vanaf nu een privé-blog. We hebben dit veranderd omdat we opeens heel veel meer bezoekers hadden op onze blog vanuit landen als China, Amerika, Japan, Duitsland. Dit vonden we toch wat vreemd, mede omdat de blog via Google niet te vinden was. Sinds dat we de blog privé hebben gezet hebben we deze bezoekers niet meer. Als je dit kan lezen wil dat dus zeggen dat je de uitnodiging van blogger ontvangen hebt. Vanaf nu zal je altijd opnieuw de blog kunnen lezen.

Verder zijn we ondertussen een keuken rijker. Het is te zeggen... We hebben onze keuken gaan bestellen bij onze gekende doe-het-zelf-winkel. Binnen een weekje zouden we ze kunnen gaan halen. Het is jammer genoeg nog niet zo ver dat we ze al kunnen installeren maar de winkel deed net een promotie en die wilden we niet aan onze neus laten voorbij gaan. We hebben enkel de kasten besteld in de winkel. Het werkblad en de toestellen zoeken we elders. We reden wel zwaar geladen naar huis. De tegels voor de badkamers waren immers toegekomen. Gelukkig mogen we 500 kg laden in onze auto. We hadden er vooraf niet echt bij stil gestaan dat de tegels zo zwaar zouden zijn. De tegels wachten nu in ons huisje op tijd en aandacht van de kapitein. Ze zullen nog even geduld moeten hebben want nu de vloer beneden nog niet betegeld is willen we ervan profiteren dat we de muren en het plafond kunnen afwerken. We moeten hierbij nog niet oppassen voor de vloer wat het allemaal wat makkelijker maakt. De zijgevel is ondertussen al af. Het resultaat is heel mooi. De maçon doet verder op zijn tempo.

 De vloertegels voor beneden moeten nog even wachten tot de chape droog is.

Onze zijgevel is gedaan. Nu nog de voorgevel en de garage.

Blij...

Wat mij bijvoorbeeld vrolijk maakt zijn :
- Bloesems aan de bomen

- Een veld vol zonnebloemen

- Tientallen schapen en lammetjes in een wei

- Een veld vol klaprozen

- Een bloemenwinkel

- Een regenboog of mooie zonsondergang

Waarom ik hierover schrijf? Omdat de winter bijna ten einde is, de eerste bloesems zijn al te zien en we een vooruitzicht hebben op zoveel ander moois de volgende maanden. We schudden de winter van ons af en maken ons klaar voor de lente en zomer. Mooi vooruitzicht!

De vloerverwarming in ons huisje is bijna een feit.

We zijn bijna een vloerverwarming rijker. De leidingen werden gelegd en de "chape liquide" werd vandaag gegoten. De volgende dagen zal ons huisje hierdoor niet toegankelijk zijn. Vanaf zaterdag zouden we er op moeten kunnen lopen. De mistral-wind is in het land vanaf morgen. Deze keer komt ons dat goed uit. Het zal ervoor zorgen dat onze chape goed kan drogen.

Vandaag zijn ze ook langs geweest om de gas aan te sluiten. De loodgieter had echter een kraantje niet voorzien waardoor de technieker van de gasmaatschappij de gas niet wou aansluiten. Ze hebben met elkaar gebeld maar geraakten het niet eens. De loodgieter zei ons later dat hij de installatie de vorige keren ook zo gedaan had en het toen nooit een probleem was. Begin volgende week zou de loodgieter het kraantje installeren en kunnen we opnieuw een afspraak maken met de gasleverancier. Zucht.

 De vloerverwarming voor de chape.

 De voorbereidingen om de chape te kunnen gieten.

 De grote camion kwam eraan te pas voor ons klein huisje. Op 2 uur tijd was de chape een feit.

De vriendelijke chapper... De toekomst zal uitwijzen of hij zijn werk goed gedaan heeft. Eens we gas hebben kan de vloerverwarming in werking worden gezet wat ervoor zou moeten zorgen dat de chape droog is in 4 weken in plaats van in 6 weken.

Ondertussen werd er ook nog verder gewerkt aan de badkamers en werden er 2 binnendeuren geïnstalleerd.

De maçon heeft ons gezegd dat hij morgen aan onze zijgevel zou starten. Zijn "jeune" laat hem in de steek, hij komt niet opdagen. Al meer dan een week stuurt hij zijn kat. 

Weekendje La Ciotat

Morgen is het alweer maandag. Maar gelukkig kunnen we terug kijken op een heel fijn en ontspannend weekend. Het slechte weer hebben we niet aan ons hart laten komen. We haalden onze regenjas uit de kast en reden met onze valiesjes in de koffer naar La Ciotat, nabij Cassis. Er was immers een botenbeurs die we in onze agenda hadden gezet. Het was de moeite. We konden vele boten zonder problemen op en af en zelfs ook een marineboot konden we bezoeken. We hebben heel veel informatie verzameld en kunnen weer dromen.

 La Ciotat

 Deze mini-opblaasboten waren heel schattig.

 De stuurcabine van een marine-boot. 46 ton weegt de boot en zijn topsnelheid is 26 knopen. Het verbruik hebben we maar niet gevraagd.

 Het mega opbouwzwembad van tientallen meters lang lag er maar wat zielig bij. De lente is misschien wel officieel begonnen, maar hier nog niet in het land.

 De lengte van het bed eens testen...

 Deze mini-keuken sprak de matroos wel aan.

En ook de zeilboten gingen we bekijken... 

Dit zeilbootje (merk Haber) vonden we ook wel leuk.

 

 Mega-fenders.

Eigenlijk vinden we bijna al de boten wel leuk. Alles hangt er natuurlijk vanaf voor wat je het wil gebruiken en ook hoe vaak. En natuurlijk is budget het belangrijkste. Dat hebben we momenteel absoluut niet, maar dromen wel. Dat is al een begin, niet?

We hadden onze koffertjes meegenomen en gingen op het moment zelf beslissen of we een hotel zouden nemen of niet. We vonden het leuk in La Ciotat dus we sprongen een hotel binnen. We hadden 's ochtends thuis wat opzoekingswerk gedaan en dit hotel had onze aandacht getrokken. Ze hadden immers een promotie voor €43/nacht in plaats van €99. We informeerden in het hotel of ze nog een kamer vrij hadden. Geen probleem zei de receptioniste, voor €85/nacht. We waren verrast en vertelden dat we op internet een andere promotie gezien hadden. Ze was hiervan op de hoogte maar om deze prijs te hebben moesten we dan ook op internet boeken. Geen probleem. We haalden onze gsm boven en enkele minuten later was onze kamer geboekt. Toch wat vreemd want blijkbaar moest het hotel hier dan ook nog commissie op betalen. 

 Apéro op de kamer.

 La Ciotat by night.

 Ook het restaurantje dat we kozen om te gaan eten hadden we op internet gevonden. Ze zouden er lekkere pizza's hebben. Ze waren heel lekker en super vers. De bediening was wel wat te snel. Minder dan vijf minuten na onze bestelling hadden we onze pizza al voor onze neus. Een uurtje later stonden we alweer buiten.

Op zondagochtend is er een markt in La Ciotat. Er blijkt het ganse jaar door wel wat te beleven in La Ciotat. Een marktje, vele restaurantjes, winkeltjes en vlakbij de calanques met vele wandelmogelijkheden. La Ciotat ligt op 140 km van Beaucaire. We komen hier zeker nog terug. 

 De "chantier naval", botenwerf, van La Ciotat.

We reden via de "Route des Cretes" richting Cassis. Onderweg stopten we voor een wandeling langs de kustlijn. Het was even droog. Zelfs nu, met slecht weer, was de wandeling de moeite waard. We komen ze zeker nog eens doen onder een blauwe hemel. 

 Wolken, regen. Geen weer om uit te varen.

We hadden via klanten tickets gekregen voor een beurs in Marseille. Al wat lekker is kon je er op vinden: koekjes, charcuterie, kazen en wijn. Aan de ingang van de beurs koop je een glas van €2,5 en kan je aan al de standen stoppen om hun wijnen te proeven. Al is dit praktisch niet echt haalbaar. Er zijn immers zeer veel wijnstanden. Wij maakten een selectie, en goten heel veel wijn weg in de emmertjes. Wat een zonde. Bij slecht weer, doen we deze beurs zeker nog een keer. In maart en november, twee keer per jaar, kan je de beurs bezoeken. 

 Als we de hal binnen stapten roken we onmiddellijk deze kazen.

Morgen, maandag. En we hebben er zin in. Het beloofd een drukke week te worden, hopelijk met wat zon.