25 november 2012

Fietstochtje langs Canal du Midi

Voordat we terug huiswaarts keerden hebben we onze fietsen nog eens van het fietsenrek gehaald om een tochtje langs Canal du Midi te maken. We konden vanaf onze camping vertrekken en enkele minuten later hadden we al uitzicht op het Canal du Midi. Alles ging zeer vlot, het weer zat ons mee. Er hing regen in de lucht maar gelukkig is het droog gebleven. 
We zijn echter maar "ééndagsfietsers". We werden dus wat ongerust toen we de indruk hadden dat mijn band wat platter stond als toen we vertrokken waren. Een fietspomp hadden we echter niet op zak. Toen er even later een stok mijn voorste wiel blokkeerde en mijn mooi antieke spatbord geplooid had hoorde ik m'n oldtimerfiets wat kreunen. Maar een Oxford van bijna 20 jaar oud krijg je niet zomaar klein. Hij heeft al ergere dingen meegemaakt dus bleven we volhouden. We arriveerden een uurtje later terug op onze camping na een mooi tochtje. Wel jammer dat we dat gezellige caféetje onderweg aan onze neus moesten laten voorbij gaan. We durfden het risico niet te nemen met de mogelijk platte band.

Na onze sportieve fietstocht hebben we het laatste lekkers uit onze frigo gehaald voor ons laatste avondmaal in Colombiers. Genieten, met deze keer de chef die in de keuken stond! 

 Wat past er niet in het plaatje? :-)

23 november 2012

Capestang en de wondere wereld van Saint-Chinian en zijn wijnen.

Hier zijn we weer. Het fototoestel krijgt geen rust. Vandaag trokken we naar Capestang omdat er een haven lag, canal du midi erdoor loopt en hier vlakbij is. Heel mooi om even te stoppen. De mensen van het toerismekantoor waren zeer vriendelijk maar verder was er weinig te beleven. Of toch, we zagen een laag brugje want ons tot denken zette. We wisten dat, volgens de boeken, Canal du Midi zeer nipt zou gaan voor ons maar niet aan te raden. Na het zien van dit brugje, wat nog niet het kleinste zou zijn op Canal du Midi, en het plannetje van de brug is voor ons duidelijk dat Canal du Midi voor de Por Qué No uitgesloten is. 
 Kapitein en poes.
 Capestang









 Onze letters staan al op het huis "G & D"...
In Saint-Chinian was naar onze mening meer te beleven. Toch voor wijnliefhebbers. Maar voor we aan een kleine degustatie begonnen wilden we eerst onze maag wat vullen. Een gezond slaatje van de plaatselijke supermarkt leek ons wel wat al is dat in Frankrijk niet zo evident aangezien de supermarkten vaak tussen 12u en 14u gesloten zijn. Net als de plaatselijke bakker. Dan zat er niets anders op dan een plaatselijk restaurantje (La Calèche) uit te proberen. Wat jammer toch! :-)
Achteraf gezien maar goed want het was prijs-kwaliteit een aanrader. We kozen voor het middagmenu van €12 en kregen hiervoor een voorgerecht bestaande uit verse sla met heerlijke dressing, bladerdeeg met kaasvulling, een soort "blinde vink" van vis met romige sausje en rijst als hoofdgerecht en heel lekker dessert (baskische taart). Jammer dat de chef-kok dit recept niet wou prijs geven! Voeg bij dit alles nog een karafje Saint-Chinian en het was een waar feestmaal voor eenvoudige stervelingen als wij.



Tijd voor de Saint-Chinian wat nader te ontdekken. De huiswijn in het restaurant was heel lekker. Zo lekker dat we er voor gezorgd hebben dat we in Beaucaire er nog wat van kunnen nagenieten. 
In de brochure met de vele wijnbouwers zagen we een Belg staan. Enkele seconden later herinnerden we ons dat we nog niet lang geleden in Vlaanderen Vakantieland op één een Belgische wijnboer in de Languedoc gezien hadden. Het bleek over dezelfde wijnbouwer te gaan. Jammer genoeg voor ons is het momenteel een soort rustperiode voor de wijnbouwers en was dit wijndomein gesloten. Maar gelukkig waren er wel andere wijnhuizen open om enkele flesjes te kunnen proeven en kopen.
 Het wijndomein van 2 Belgen nabij Saint-Chinian. Indrukwekkend...



Maison des vins in het centrum van Saint-Chinian.

Op de terugweg stopten we nog even aan l'Oppidum d'Ensérunne en het Etang de Montady. We hadden dit enkele jaren geleden al gezien maar het blijft indrukwekkend genoeg om nog eens even te stoppen.



Toen we vroegen aan het toerismekantoor of er nog indrukwekkende dingen te zien zijn op Canal du Midi, buiten de sluizentrap van Fonserannes wat we gisteren al gezien hebben, vermelde ze de "Tunnel du Malpas" in Colombiers, niet ver van onze camping. We gingen natuurlijk even kijken en zagen een tunnel van Canal du Midi en het bijhorende blauwe water wanneer je een tunnel hebt op een kanaal. Mooi maar "we werden niet omver geblazen". Misschien heeft dit ook wel wat te maken met onze reis langs de Franse kanalen die we eerder gedaan hebben en waar we tunnels van kilometers doorgevaren hebben.


22 november 2012

Béziers, Le Grau d'Agde, Agde en veel meer!

We hadden vandaag een dagje vrij. Tijd om de toerist gaan uit te hangen. Maar eerst de afwas... Gelukkig hebben we niet meer bestek en borden of we zouden het nog wat uitstellen. Een afwasmachine in een caravan... Lijkt me een goed idee! 

Daarna hebben we een wandeling gedaan vanaf onze camping naar het centrum van Colombiers. Het centrum van het dorp is vrij rustig en voor ons als bootliefhebbers was er veel te zien aangezien "Canal du Midi" door dit stadje loopt. Er lagen vele mooie boten en zoals vaak zagen we heel weinig kapiteins en matrozen. De boten waren verlaten. Hopelijk is dit alleen het geval in de winter. Na een wandeling gingen we voor een ontbijt-brunch-middagmaal in restaurant "Chez l'eclusier". We hadden er vanaf het terras uitzicht op de haven, heel gezellig. Het eten was er heel lekker maar nog niet lekker genoeg om er een serieuze omweg voor te doen. "We werden niet omver geblazen", maar komen er wel terug als we in de buurt zijn. Ter info: Wij gingen voor het lunchmenu van €16,90 voor 3 gangen en een hapje.



Ze zijn blijkbaar begonnen met het kappen van de bomen langs Canal du Midi. De bomen hebben een schimmelziekte en de staat ziet geen andere oplossing als de 200-jarige bomen te kappen. Jammer. 



 Pizza Funghi vanavond? :-)

 Herfst!







 Het "amuseke"
 Voorgerecht: Club Poulet
 Ons uitzicht tijdens de lunch.

 Hoofdgerecht: Zalm met gebakken witloof en sausje met dille
 Dessert!


 De camping waarop wij verblijven is blijkbaar toch nog populair in de winter. Een tiental plaatsen zijn dagelijks bezet wat toch vrij veel is in het winterseizoen. We zien nog zowel "zwerfauto's" als "sleurhutten", de eerste zijn wel in de meerderheid. Deze mobilhome van Oostenrijkers trok onze aandacht...
 Onze "caravanpoes" is altijd dolenthousiast als we terug thuis komen.
We hadden van onze bootburen gehoord dat er een goede bootwerf zou zijn in Le Grau d'Agde waar ze onze boot uit het water zouden kunnen halen. We hebben even een pitstopje gemaakt langs deze werf om te gaan kijken en ook om prijs te vragen. Een boot uit het water halen kan heel veel geld kosten. Bij deze bootwerf zijn ze gelukkig redelijk qua prijzen. Het is voor ons wel meer dan 2 dagen varen maar we kunnen onze boot ook niet op eender welke werf uit het water halen. Onze boot weegt immers ongeveer 25 ton. Het is ondertussen al een viertal jaren geleden dat onze boot uit het water geweest is. We zouden graag volgend jaar het onderwaterschip van de Por Qué No willen nakijken en behandelen. Daarom hebben we bij deze werf een afspraak gemaakt om onze boot even op het droge te zetten.

Vanuit Le Grau d'Agde naar Agde gaat zeer snel. We hebben even gewandeld in deze stad en zagen, zoals in vele Zuid-Franse steden, een mix van hele mooie huizen tot zeer verwaarloosde panden en daklozen. De stad heeft, denken we, in de zomer wel wat te bieden als de restaurantjes langs het kanaal open zijn. Wij trokken verder om wat meer de streek te verkennen.



We zijn niet altijd zeer goed voorbereid. Zo had ik deze keer er wel aan gedacht om onze "Michelin" gids mee te nemen maar daar ben je natuurlijk alleen iets mee als je die ook effectief in de auto legt of eens vooraf bekijkt. Gelukkig is er nog de GPS die ons zegt waar er in de buurt bezienswaardigheden zijn. Het woordje "ecluse", sluis, intypen is voldoende om onze twee volgende bestemmingen te hebben.
De eerste: Ouvrages du Libron. Omdat het niveauverschil tussen het kanaal en de rivier te klein was voor een aquaduct is hier een ingenieuze constructie gemaakt om te voorkomen dat, in geval van hoog water in de rivier, het kanaal en omliggende land overstromen. Als er water vanuit de bergen door het riviertje de Libron stroomt wordt het water via goten over het kanaal geleid. 











De laatste halte vandaag (de supermarkt niet meegerekend :-)) waren de "sluizen van Fonserannes", nabij Béziers. We hadden deze sluizentrap al enkele jaren geleden gezien maar het blijft indrukwekkend. Momenteel zijn er serieuze werken bezig aan de sluizentrap waardoor ze niet in gebruik was. Zoals vele sluizen in de winter overigens...













Béziers