La Poste

"La Poste"... In België ging ik er maximum enkele keren per jaar naartoe, hier in Frankrijk wekelijks. We hadden het er in het begin wat moeilijk mee om brieven te versturen wat ons geld kost als je weet dat je die documenten per mail ook kan versturen. Om de rekening van "La Poste" nog wat extra te spijzen verwachten de Fransen dat je ook regelmatig brieven aangetekend verstuurt. Soms doen we het zelfs "uit vrije wil" om de bureaucratie geen excuus te geven dat ze de brief niet ontvangen hebben. Al hebben we ondertussen al geleerd dat ook dit niet altijd helpt. Een mens moet zich op alle vlakken "inburgeren". Zo besefte ik vandaag plots, toen ik weer in "La Poste" stond om brieven te versturen, dat ik het ondertussen heel normaal vind. Gelukkig is "La Poste" op wandelafstand (slechts enkele minuten) en 6 dagen per week open. Telkens als ik er binnen kom zijn er minimum 4 personeelsleden aanwezig die (meestal) heel vriendelijk zijn. Wachten moet je er bijna altijd enkele minuten want je staat nooit alleen in de zeer populaire "La Poste". Indien gewenst wil ik een gratis snelcursus voor het frankeermachine geven. Ik ken het ondertussen als een echte Franse!

Waar we ook goed in geworden zijn is in het klassement. We hebben geleerd om, van al de documenten die we versturen eerst een kopie te nemen. De printer doet soms overuren. Jammer voor ons omdat we niet zoveel ruimte hebben voor al die documenten maar het is hoogst noodzakelijk hier in la douce France dus hebben we er ruimte voor gemaakt. Een mens moet "de bluts met de buil nemen". Dus wij zagen er even over maar klagen niet. Het hoort ook bij "leven als God in Frankrijk".

Dat leven in Frankrijk valt overigens nog altijd zeer goed mee. Zo is de parasol terug geïnstalleerd voor vele maanden en hebben we ons terras vanmiddag nog eens getest en goedgekeurd!

Op het menu stonden "Courgetterolletjes met paprikadressing". Een recept met vele groentjes dat we voor de eerste keer uitgetest en goedgekeurd hebben. Al lukte het me niet om het zo mooi te dresseren als op de foto van het recept. Vooral door gebrek aan tijd en geduld maar dat deed gelukkig niets aan de smaak. 

De foto op het recept...

Het "rolletje" op ons bord... Ik moet nog even oefenen.

Dagje naar zee

We hebben hier de voorbije weken al een aangenaam weertje gehad maar dit weekend hebben we het gevoel dat de zomer echt begonnen is. De short en sandalen worden boven gehaald en de kousen terug in de kast gelegd. Hoog tijd om onze auto in te springen en naar zee te rijden! Voor ons is dit een uurtje rijden. Vandaag kozen we voor Le Grau du Roi. We hebben dit weekend de toerist uitgehangen omdat we een kortingskaart hadden met gratis toegang tot verschillende plaatsen die maar geldig is tot 31 maart. We stelden deze uitstappen altijd uit en nu hadden we dus geen excuus meer. We hebben er geen spijt van!

We hebben deze middag onszelf verwend met een picknick in L'Espiguette, een strand in Le Grau du Roi. We waren niet alleen maar dat zorgde alleen maar voor extra gezelligheid. Er waren enkele mensen die zich al in een bikini waagden maar daar was het toch nog net wat te fris voor vond ik.

Dennis ging even de temperatuur van de zee checken maar hij was er snel terug uit. :-) 

 De hond onder de paraplu heeft duidelijk lieve baasjes gevonden! 

We hebben even een tussenstop gemaakt in Aïgues-Mortes. We waren wat verbaasd om te zien hoeveel mensen er op de terrasjes zaten. We vonden het dan ook onze plicht om er gaan bij te zitten!

Als zoutliefhebster, ja ik weet dat het niet gezond is maar wel lekker, brachten we een bezoek aan de Salins de Camargue in Aïgues-Mortes. Op de website stond dat er een treintje vertrok om 11u en 15u. We stonden enkele minuten voor 15u aan de ticketverkoop van Salins de Camargue maar jammer genoeg was dit treintje al volzet. Gelukkig hadden ze besloten om een extra treintje in te zetten om 16u15. Ook deze trein zat vol met nieuwsgierigen die de zoutwinning van dichterbij wilden ontdekken. We vonden het leuk om te zien vanwaar de "fleur de sel" die we gebruiken vandaan komt. Meer info over deze zoutmijn kan je vinden via deze link.

Deze foto heb ik van het internet geplukt. Dit hoopten we te zien maar we moesten tevreden zijn met wat minder roze watervlaktes zoals je kan zien op de foto's hieronder. Ik denk dat je meer kans maakt in juni om het roze water te zien. In juli oogsten ze het zout dus net ervoor zal het waarschijnlijk ideaal zijn om deze site te bezoeken. 

Aïgues-Mortes in de verte

Flamingo's!

Alès-Anduze: Bezoek aan de Bambouseraie & Grotte de Trabuc

Prachtig weer hier in la douce France. Tijd om wat meer van onze regio te gaan verkennen! We reden eerst naar Alès. We hadden immers van onze bootburen gehoord dat er daar een goed restaurantje zou zijn. We zullen het echter een andere keer moeten uittesten want de zaak was uitzonderlijk vandaag gesloten wegens ziekte. Jammer!

Gelukkig is Alès een grote stad en hadden we snel een ander restaurantje gevonden met een gezellig terras in het zonnetje.

Kfé Gourmand met chocolademousse, speculaas-tiramisu, crème brulée, slagroom en koffie. Moet ik nog zeggen dat dit heel lekker was?! 

Ongelofelijk die kleine weggetjes in de Cevennes. Je kan er amper met 2 auto's naast elkaar rijden maar je mag er wel, op sommige plaatsen, 70 tot 90 km/uur rijden. Geen wonder dat we veel moto's zijn tegengekomen.

Al heel lang staat de "Bambouseraie" in Anduze op mijn verlanglijstje om te bezoeken. Dat mag ik nu schrappen! Het bezoek aan de Bambouseraie was de moeite! De inkom voor volwassenen kost €8,60 en hiervoor kan je gedurende meer dan een uur rondlopen tussen heel heel veel bamboo-bomen, enkele sequioa's, bonsai's en vele andere tropische bomen en planten. Hierbij hadden we nog een stralende zon en ongeveer 23°C. We kregen er een echt vakantiegevoel van! Meer info over dit park kan je vinden op de website: http://www.bambouseraie.com/

 Sequoia, de langste boomsoort in de wereld.

 Een serre met zeer veel tropische planten...

 Een Bamboo-doolhof

Na de Bambouseraie zochten we wat verkoeling in de "Grotte de Trabuc" enkele kilometers verderop. Voor €9,20/persoon mag je mee met de zeer enthousiaste gids afdalen in de grotten. Het was een tijdje geleden dat wij nog een grot bezocht hadden en we waren dus onder de indruk van al dat moois gemaakt door de natuur. Vooral de verschillende "meertjes" in de grotten in combinatie met stalagmieten, stalactieten, "gordijnen", ...  waren heel mooi te zien. In de grot is het ganse jaar door 14 graden. Een uurtje later stonden we terug boven en konden we onze daguitstap afronden met een terugrit langs de mooie Franse wegen. Wat kan het weekend toch zalig zijn!

 Dit deel in de grot heeft de naam "duizenden soldaten".