Hoi An: Fietsen tussen de rijstvelden, moestuintjes, door het oude centrum en naar de bootjes.

We hadden veel positiefs gelezen over Hoi An dus onze verwachtingen waren vrij hoog. Dat werd gelukkig bevestigd. Het oude centrum van Hoi An (Unesco werelderfgoed) is verkeersvrij, alleen voetgangers en fietsers zijn er welkom. Er zijn vele winkeltjes waaronder klerenmakers en schoenmakers die maar al te graag hun diensten voorstellen om kleren of schoenen op maat te maken alsook restaurantjes. Ooit was de stad van de 15de tot de 19de eeuw de belangrijkste handelshaven van Zuidoost-Azië, waar Chinezen, Japanners, Nederlanders en Indiërs zich vestigden. Dit had een grote impact op de architectuur van Hoi An ("ontmoetingsplaats voor vrede"). 

Eén van de diensten van ons hotel was het gratis gebruik van fietsen. We maakten er direct goed gebruik van om Hoi An te verkennen. De fietsen waren niet echt goed maar we geraakten overal waar we wilden zijn. 

Ons ontbijt...

We dachten te gaan zwemmen in het zwembad maar dat bleek toch wat te koud.

De matroos test één van de 650 klerenmakers en laat een kleedje op maat maken.

De moestuinen van Tra Qué village

We hadden gelezen dat een vaartochtje in een "coconut basketboat" een aanrader was, ondanks dat het heel toeristisch is. We probeerden het uit en vonden het heel leuk. Het krabben vangen hoefde voor ons niet maar hoorde bij het pakket. We hebben 2 krabben gevangen en de grote krab viel de kleine aan in het potje. We gooiden ze maar snel terug in het water. 

Durian, een gekende (stinkende) vrucht in Azië. Wij zijn geen fan!

Een wonton-hapje met tonijn.

"Lappie" noemde we de lieve poes die ons gezelschap kwam houden op één van de terrasjes. De honden waren niet zo lief voor haar maar de toeristen gelukkig wel.

En dan zie je opeens op Instagram dat je favoriete grafist ook een tekening van Hoi An online zet, net als wij er ook tussen de rijstvelden rond fietsen.

Hai Van Pass, tussen Hué en Hoi An

We hadden het even gehad met de bussen en hadden gelezen dat de route tussen Hué en Hoi An de moeite zou zijn. We vonden een firma die scooters verhuurde waarmee we vertrokken vanuit Hué en die we vervolgens mochten achter laten in Hoi An. Ze zorgden er ook voor dat je bagage in Hoi An geraakt en stippelde een route uit in Google Maps met enkele via-punten die de moeite waard zouden zijn. Bovendien was het even duur als weer een vier uur durende busrit met 2. Onze beslissing was snel genomen. We vertrokken rond 10u aan onze tocht van ongeveer 170 kilometer. Sommige stukken waren al mooier dan andere en de via-punten waren niet altijd een omweg waard. De Hai Van Pass, onder andere gekend van Top Gear, was mooi maar we hadden er misschien toch wat meer van verwacht. We zijn natuurlijk verwend met de ritjes die we de afgelopen weken al hebben kunnen doen. De rit ging vlot en ondertussen zijn we het al wat gewoon om hier mee te rijden in het verkeer. Onderweg hadden we nog een platte band maar gelukkig was ongeveer een kilometer verder al iemand die de band kon repareren voor minder dan 1 euro. We konden dus snel weer verder door Da Nang tot in Hoi An. Onze poepjes konden 's avonds wel wat rust gebruiken.

Eindelijk eens een helm die min of meer past voor de kapitein.

Aangekomen in Hoi An. Eens we onze brommer hadden afgezet moesten we nog anderhalve kilometer stappen en waren we in ons hotel. Hier blijven we vier nachten.