Met de stoomtrein van Anduze naar Saint-Jean-de-Gard.

Ook op zondag gingen we de toerist uithangen. We reden naar Anduze om van daaruit met de stoomtrein naar Saint-Jean-du-Gard te rijden. De terugrit zou met een dieseltrein zijn. De rit duurde enkele reis ongeveer veertig minuten. De stoomtrein werd voor vertrek met veel water gevuld. Dat water hebben we er tijdens onze rit zien uitkomen onder de vorm van stoom. Ook de steenkool hebben we in de tunnels in kleine vlokjes de wagon zien passeren. We vonden het niet zo erg dat de terugrit met de diesellocomotief was.

De frisse temperaturen hadden ons wat verrast. Gelukkig zijn ondertussen de temperaturen weer wat gestegen tot ongeveer 22 graden.

 De trein passeerde langs de Bambouseraie van Generargues (Anduze).

 Geen mist maar stoom, van de trein...

Eens terug in Anduze gingen we nog langs de Bambouseraie. Enkele jaren geleden hadden we dit al bezocht maar het blijft heel mooi om in rond te lopen.  

De matroos tekent tussendoor nog eens een contractje. Hiervoor moet ze soms ook foto's van de directe regio van het huis toevoegen. Soms kom je hierdoor op verrassend mooie locaties. Onderstaande foto werd genomen in Molières-sur-Cèze. 

Le Grau du Roi: Bezoek aan het Seaquarium & mee zeilen met een catamaran.

Op zaterdag gingen we de toerist uithangen in Le Grau du Roi. We gingen vissen kijken in het Seaquarium. Er was veel te zien... De matroos was in haar nopjes!

Na de lunch wandelden we rond in Le Grau du Roi. Zelfs in deze periode van het jaar trok de kuststad nog veel toeristen naar zee. Al was het er wel veel rustiger dan in de zomer. Gelukkig maar...

We scheepten in op de catamaran Picardie II om mee te gaan varen en te gaan zeilen. Er stond een windje dus het zeil kon gehesen worden. 

Toen we terug de haven binnen voeren was er geen zon meer te bespeuren.

Einde van een hoofdstuk...

Afsluit van een hoofdstuk. Dé groene auto, die al 17 jaar in de familie zit, is verkocht. Hij heeft ons geholpen in enkele belangrijke gebeurtenissen in ons leven: de matroos heeft ermee leren rijden, hij heeft de matroos naar Parijs gevoerd voor een drie maanden Erasmusstage, ook tijdens de verbouwingen van de boot kwam de auto weer van pas. En ook eens hier in Frankrijk heeft de auto ons nooit in de steek gelaten, gedurende de afgelopen zeven jaar. Maar ondertussen had hij de kaap van de 500.000 km genomen en draaide de motor niet meer als een naaimachientje maar reutelde eerder als een versleten grasmachine. De koper heeft er ons 500 euro voor betaald. De koper, half Hongaar, half Roemeen, beweerde dat hij alleen de motor nodig had. Hij probeerde dit ook te gebruiken in de onderhandelingen over de prijs. Maar toch, toen hij met de auto vertrok, wou hij langs de car wash passeren. Stiekem zouden we het toch nog wel leuk vinden als hij nog een vijfde leven zou krijgen...

We hebben het afscheid van ons hoofdstuk gevierd in Nimes, met vrienden. Ook het fototoestel is aan vervanging toe vandaar de slechte foto's.  

En toen we om 1 uur 's nachts toekwamen nabij onze boot konden we niet verder. Ze waren bezig met het kappen van de bomen langs de weg. We zijn ervan overtuigd dat dit de beste beslissing is maar het was toch wat vreemd om te zien. Onze nachtrust was ook niet echt geweldig maar op één nacht waren de meer dan tien bomen gekapt. Benieuwd naar wat het eindresultaat na de werken zal zijn.

Momenteel zitten we wel heel open en bloot op ons bootje...