Costa verde in Spanje: rondrit langs de kust vanuit Zarautz.

"Work hard, play hard" is ons motto. De voorbije weken hebben we het werken in schoonheid kunnen afsluiten voor 2016. De target van de matroos is binnen en de dringende klussen van de kapitein zijn uitgevoerd. Tijd om te genieten!
Na lang twijfelen naar waar juist we in Spanje zouden gaan hebben we beslist om onze rondreis te starten aan de Costa Verde. Het weer is er vaak wat minder maar de regio lijkt ons heel mooi en we hadden zin om een nieuwe regio in Spanje te ontdekken. 
Op zaterdag zijn we na het inpakken nog vertrokken, tot in Colombiers, nabij Béziers. Hier was het al donker toen we aankwamen. De camping was drassig.

De volgende ochtend reden we door naar Zarautz, nabij San Sebastian. We zitten momenteel 705km van huis. 

 Onderweg hadden we vaak zicht op de Pyreneeën.

Eens aangekomen in Zarautz waren we blij verrast met het uitzicht vanop de camping. We hadden vooraf gelezen dat er enkele staanplaatsen waren met een mooi uitzicht maar zo indrukwekkend hadden we het niet durven hopen. En als kers op de taart is er ook gratis internet en vers brood op de camping. Hier blijven we nog even... 

 Het uitzicht vanuit ons caravanneke.

Het weer is hier wat wisselvallig. De ene moment heb je wat zon, vervolgens is het bewolkt. De temperaturen zijn vrij aangenaam rond de 10°C en geen wind.

  

 De roodborstjes zijn hier talrijk aanwezig. We zijn hier nog maar 24 uur en hebben er al een tiental zien voorbij vliegen.

 De ruwe kust doet ons wat aan Bretagne denken.

We stopten even in Mutriku waar we een vismijn tegen kwamen. Veel verser kan je je vis niet wensen. Jammer genoeg konden we er geen kopen aangezien we het niet koel konden houden.

 Zoek de zwemmer (zonder wetsuit)...

Vervolgens passeerden we langs Ondarroa.

We stopten in Lekeitio voor een lunch: enkele pintxos met een wijntje/biertje. Het was smullen... We waren blij verrast van de rekening. De pintxos betaalden we slechts €1,5/stuk, het wijntje €1,1/glas. 

 Een eiland, bereikbaar via een lang pad. 

 Dit pad werd afgesloten.

We reden verder richting Kortezubi. Hier zou een bos zijn met beschilderde boomstammen, "Bosque de Pintada". We twijfelden even bij aankomst of we de 6km heen en terug zouden wandelden. Onze verwachtingen waren niet hoog gespannen. Maar een wandeling in het bos kan alleen maar deugd doen dus we gingen ervoor. En we werden niet teleurgesteld. Bij aankomst vonden we nummers en vele beschilderde bomen waarop je, als je vanop de juiste plaats ernaar keek, een tekening kon herkennen. 

 Varens à volonté in het bos.

 De enige "motards" die we vandaag gezien hebben.

 De matroos was in haar nopjes bij het zien van zovele kleurtjes.

Mormoiron: okergrotten gezocht en deze keer wel gevonden!

Op zondag waren we uitgenodigd bij vrienden. We zijn de namiddag gestart met een wandeling, op zoek naar de okergrotten in Mormoiron. Fantastische plek, nog niet ontdekt door de vele toeristen. Al eerder waren we op zoek gegaan naar deze grotten maar toen hebben we ze niet gevonden. Dankzij de hulp van onze vrienden, deze keer wel.

 Bovenstaande foto doet denken dat er veel licht is in de grot. Dit is niet het geval. Dankzij de flits van m'n fototoestel zie je iets maar in werkelijkheid was het donker in de grot en zag ik niet wat ik aan het fotograferen was.

 Prachtig uitzicht op de Mont Ventoux.

De volgende stop was op een wijndomein waar je gratis wijnen van over gans Frankrijk kon gaan proeven. De ene was al lekkerder dan de andere maar weer maar eens blijkt dat prijs/kwaliteit onze regio toch wel interessant is.

Als afsluiter schoven we onze benen onder tafel voor een avondje verwennerij. Genieten... 

Het leven zoals het is in la douce France.

De kapitein heeft gouden handen. Dat wist ik al langer. Maar hij heeft het nog maar eens bewezen. Enkele weken geleden heeft hij bij vrienden een keuken verbouwd, van A tot Z. 

Voor...

Tijdens...

Na!

Bij de matroos zijn het momenteel spannende tijden. Al gans het jaar eigenlijk. Als vertegenwoordiger heeft ze in januari 2016 een stevige "target" opgelegd gekregen. Enkele weken geleden leek deze "target" nog altijd niet haalbaar, maar ondertussen weer wel. Dichtbij het doel maar toch ook weer niet. Benieuwd of het gaat lukken... Het heeft alleszins al enkele grijze haren opgeleverd.

Vandaag had de matroos een afspraak op enkele kilometers van de kust, in hartje Camargue. Even uitwaaien...

Voie verte Beaucaire: wandeling op een fietspad

Na een lunch in de zon op een terrasje in Beaucaire reden we naar de start van de "Voie verte" in Beaucaire. Jammer genoeg had het zonnetje ons ondertussen verlaten. De voie verte, een fietsweg, werd ongeveer een jaar geleden geopend. Momenteel is hij nog maar enkele kilometers lang maar het is er wel heel leuk wandelen en fietsen. Wij wandelden ongeveer 10 km in totaal.

 Dé tunnel. Enkele jaren geleden lagen er nog trainbils, was er geen verlichting en wandelden we op stenen. 

Ondertussen wonen we terug op ons bootje. We hebben al heel wat opgefrist en we zijn vooral bezig aan een grote opruimactie. Onze nieuwe gordijnen zijn een feit. Dat was hoog nodig nadat door de zon onze oude gordijnen gaten vertoonden. En ook lopen we op een nieuw tapijt, zacht aan de voetjes. Wat een leven, zalig!