St-Tropez, Port Grimaud en het leven op een camping.

Tijdens onze vakantie gingen we natuurlijk ook een namiddag naar St-Tropez. In vogelvlucht ligt dit slechts op 4 kilometer van onze camping. Met de auto is het ongeveer 10 kilometer. In tijd kan dit variëren tussen 15 minuten rijden tot bijna 1 uur. Er is bijna altijd wel wat file naar St-Tropez. We zijn al verschillende keren in dit chique stadje geweest. Ook deze keer lagen er vele grote boten. Al viel het wel nog een beetje tegen ten opzichte van de vele boten die er liggen in de zomer.

Op de camping zaten we regelmatig samen voor een uitgebreide apéro. Zoals de echte Fransen. 

 

 Familiefoto op het strand.

Op wandelafstand van de camping ligt Port-Grimaud. De wandeling ernaartoe gaat over het strand, langs de andere campings. 

 Port-Grimaud

 Wekelijkse markt op donderdag en zondag. Een toeristenmarktje met veel te dure prijzen.

 De poes geniet van de zon.

Het dessert werd al eens binnen gegeten wegens te koud buiten.

Rondrit: Draguignan - Sillans-la-Cascade - Cotignac

We reden vandaag naar Draguignan en bezochten er het stadje en een plaatselijk restaurantje net als het "Cimetière américain et mémorial du Rhône". In 1944 werd in deze streek zwaar strijd geleverd, vooral rond Le Muy. Op een grasveld van bijna 5 ha liggen 861 Amerikaanse soldaten begraven. We kregen er een uitvoerige uitleg van een Amerikaanse werknemer. Zeker de moeite om te bezoeken als je in de buurt bent.

Nadien reden we naar Sillans-la-Cascade waar we de "Cascade de Sillans", de watervallen, bezochten. Te midden van het groen klatert het water van de Bresque 42 m naar beneden in een klein, smaragdgroen meer. Heel mooi! 

Op de terugweg passeerden we nog het dorpje Cotignac. We lezen in onze Michelingids: "In een spectaculaire omgeving lijkt dit rustige Provençaals dorpje als een waterval omlaag te stromen over 80 m hoge tufstenene rotsen met steeds wisselende kleuren." De kleuren ontbraken wat bij gebrek aan de zon toen we dit dorpje passeerden maar we kunnen ons voorstellen dat het zeer indrukwekkend is met een blauwe lucht. 

Op congee...

We zijn op vakantie. En we zijn niet alleen. We worden vergezeld door onze familie. Samen genieten we van een weekje zon, zee en strand. De zon liet eventjes op zich wachten maar gelukkig is ze ondertussen helemaal mee.

 Lunch, met zicht op zee.

Zondag gingen we wandelen. We vertrokken van Gigaro-beach, een gekend strand niet zo ver van St-Tropez. Prachtige kust!

De wind waait regelmatig wat het frisjes maakt buiten. De kapitein ging op zoek naar zijn voortent, diep in onze opbergruimte. 

 Zalig om met dit uitzicht wakker te worden. Zo denkt ook onze poes erover.

Werken: wat & hoe

Ik krijg regelmatig de vraag van vrienden, familie en kennissen naar wat ik juist doe voor werk. Vanalles, moeilijk om in één zin uit te leggen. Hierbij doe ik een poging. In de hoofdzaak werk ik voor een verhuurfirma van vakantiewoningen. Voor deze firma werk ik als zelfstandige en zoek ik nieuwe huizen om te verhuren. Dit meestal op basis van contacten die zij me doorgeven of door prospectie (zelf zoeken van contacten). Ik maak dan een afspraak met de huiseigenaar, bezoek het huis, leg uit hoe het agentschap werkt en doe een prijsvoorstel. Als ze akkoord gaan met dit prijsvoorstel dan maak ik een contract op, neem foto's in het huis, teken een plan van het huis en stuur dit alles naar de verhuurfirma. Vaak gebeurt dit in 2 afspraken. De verhuurfirma zet het huis dan op verschillende websites en volgt de boekingen, betalingen enzo op. Zolang dit huis via deze verhuurfirma verhuurd wordt blijf ik de contactpersoon. De lijst met huizen waarvoor ik de contactpersoon ben wordt natuurlijk alsmaar langer met de jaren dat ik voor dit agentschap werk. Om u een idee te geven, deze maand heb ik er een 25-tal afspraken op zitten met in totaal meer dan 3000 kilometer. Gelukkig is onze auto een "kilometervreter" en is dit geen gemiddelde maand. Meestal zit ik eerder aan de helft qua aantal kilometers. Ik ben de contactpersoon voor verschillende departementen. In de hoofdzaak Gard en Bouches-du-Rhône, waar Beaucaire centraal in ligt, maar ik doe ook soms afspraken in de Ardeche en Hérault. Geen idee hoeveel huizen ik ondertussen al bezocht heb maar ik schat rond de 300 huizen. Ziezo, tijd om een vakantie te plannen! :-)

Welkom op onze privé-blog.

Zoals jullie gemerkt hebben is onze blog vanaf nu een privé-blog. We hebben dit veranderd omdat we opeens heel veel meer bezoekers hadden op onze blog vanuit landen als China, Amerika, Japan, Duitsland. Dit vonden we toch wat vreemd, mede omdat de blog via Google niet te vinden was. Sinds dat we de blog privé hebben gezet hebben we deze bezoekers niet meer. Als je dit kan lezen wil dat dus zeggen dat je de uitnodiging van blogger ontvangen hebt. Vanaf nu zal je altijd opnieuw de blog kunnen lezen.

Verder zijn we ondertussen een keuken rijker. Het is te zeggen... We hebben onze keuken gaan bestellen bij onze gekende doe-het-zelf-winkel. Binnen een weekje zouden we ze kunnen gaan halen. Het is jammer genoeg nog niet zo ver dat we ze al kunnen installeren maar de winkel deed net een promotie en die wilden we niet aan onze neus laten voorbij gaan. We hebben enkel de kasten besteld in de winkel. Het werkblad en de toestellen zoeken we elders. We reden wel zwaar geladen naar huis. De tegels voor de badkamers waren immers toegekomen. Gelukkig mogen we 500 kg laden in onze auto. We hadden er vooraf niet echt bij stil gestaan dat de tegels zo zwaar zouden zijn. De tegels wachten nu in ons huisje op tijd en aandacht van de kapitein. Ze zullen nog even geduld moeten hebben want nu de vloer beneden nog niet betegeld is willen we ervan profiteren dat we de muren en het plafond kunnen afwerken. We moeten hierbij nog niet oppassen voor de vloer wat het allemaal wat makkelijker maakt. De zijgevel is ondertussen al af. Het resultaat is heel mooi. De maçon doet verder op zijn tempo.

 De vloertegels voor beneden moeten nog even wachten tot de chape droog is.

Onze zijgevel is gedaan. Nu nog de voorgevel en de garage.