Weer iets meer ingeburgerd in Frankrijk

Sinds vandaag zijn we weer iets meer ingeburgerd in Frankrijk. We zijn vanmorgen naar het "Centre des impots Nîmes Est" gereden voor een "quitus fiscale", een papier dat aantoont dat de BTW betaald is op onze auto. Dat ging vrij vlot, zeer vlot zelfs naar Franse normen maar je merkte wel dat je met een overheidsaangelegenheid bezig bent... 

Toen we daar stonden te wachten moest ik denken aan dat filmpje "Wat als zelfstandigen ambtenaren waren". (zie hieronder)

Een kwartiertje later stonden we buiten met onze quitus fiscale. Op naar de Préfecture waar we een tijdje geleden nog al eens geweest waren om ons te informeren. Daar wisten we al goed waar we moesten zijn. Na een half uurtje wachten was het onze beurt. Met acht papieren (gelijkvormigheidsattest, verkoopsovereenkomst (in het frans), bewijs dat je hier woont, kopie paspoort, ...) op zak lukte het ons om onze auto in Frankrijk in te schrijven. Dan even langs de "kassa" passeren en met 225 euro minder op onze bankrekening waren we een papier rijker (en vele papieren armer die we niet meer terug kregen, vreemd) waarmee we onze nummerplaat konden gaan laten maken. Hiervoor rijd je gewoon naar de eerste de beste schoenmaker, slotenmaker, ... en die maakt dan voor jou 2 nummerplaten. Je kan blijkbaar kiezen welk departement je er op zet. Wij konden dus zelfs bijvoorbeeld Parijs op onze nummerplaat laten zetten. Vreemd, wij dachten het departement op een nummerplaat aantoonde in welk departement je woont en iets officieels was. Niet dus! We hebben toch maar gekozen om de Languedoc-Roussillon op onze nummerplaat te laten zetten. Nu nog de verzekering in orde brengen, en Dennis zijn oude Belgische nummerplaten (die hij al vanaf zijn 19 jaar heeft) gaan toch met een beetje pijn in het hart naar België om ingeleverd te worden. Vanaf nu gaan we misschien toch iets vaker onze "manieren" moeten houden in het verkeer: minder makkelijk ergens tussen wringen rekenend op begrip omdat we onze weg niet kennen, parkeren zonder te betalen omdat we ervan uit gaan dat de boete toch niet in België geraakt,... Maar we mogen wat vaker onze toeter gebruiken, aggresiever rijden, parkeren door onze bumpers te gebruiken, ... Het is een beetje zoals je "L" afgeven wanneer je leert rijden. 

Ondertussen is het hier afwisseling van ons bezoek. Ivo is na 5 dagen terug naar België vertrokken terwijl Nathalie, met enige vertraging door de TGV (dat zal hun centen kosten om dat goed te maken :-)), hier toekomt. Ze komt mee met ons genieten van een lang weekend. Maandagmiddag moet ze echter al terug naar huis. We gaan het dus kort, maar krachtig moeten maken! :)

Tussendoor moet er ook nog gewerkt worden. Zo zijn we onder andere bezig met het maken van 2 pilasters in Buisson. Vrij vermoeiend, maar 's avonds rusten we uit op het achterdek ons bootje met uitzicht op Beaucaire city. :)

 De eerste steen is gelegd...

 Een pilaster vol beton...

Ik werd gisteren ook verrast met een mooi boeket "pioenen". Heerlijk hoe die ruiken in ons bootje. Toepie laat alleszins het niet aan haar hart komen (zie achtergrond foto).

Momenteel is het ook heel mooi "cruisen" hier. De klaprozen staan volop in bloei en ook de druivelaars hebben vele groene bladeren. Vive la France!

Préfecture in Nîmes

Met een klein hartje zijn we deze voormiddag naar de "préfecture" in Nîmes gereden. Daar zouden ze ons kunnen vertellen of we onze auto en caravan in Frankrijk kunnen inschrijven in Frankrijk en wat ons dat allemaal zou kosten. We hadden er al vele verhalen over gehoord. De juffrouw aan de receptie beneden zag voor de auto geen enkel probleem. We zouden dat zelfs nu onmiddellijk kunnen doen. Dat wilden we nog wel eens zien.... Dus wij naar boven naar de effectieve bureaus voor de inschrijvingen. Na vijf minuten wachten mochten we voor een vriendelijke vrouw onze vragen stellen nadat ze een diepe zucht gedaan had omdat er weeral een buitenlander voor haar neus stond. Voor de auto was er geen probleem. We moeten alleen naar de technische controle gaan en bij de belastingen een papier gaan halen dat niets kost omdat onze auto ouder is dan 6 maanden. Met die papieren en een factuur van bijvoorbeeld ons internetabonnement kan ze de inschrijving doen. (De fransen willen voor het minste een elektriciteits- of GSMfactuur zien). Het is zelfs relatief goedkoop allemaal. We waren al tevreden. :-) Dan nog de "question jambon"... Wat met onze 20 jaar oude caravan van een merk dat failliet gegaan is. Ze twijfelde even maar ook dat zou geen probleem zijn. Daar moeten we zelfs geen papier van de belastingen of technische keuring voor hebben. De originele papieren zijn voldoende.

Eens ingeschreven krijgen we een papier waarmee we eender waar een nummerplaat zouden kunnen laten drukken. Het klinkt allemaal goed! Maar we verwachten toch nog ergens een addertje onder het gras... Ons caravanneke staat voorlopig dus nog niet te koop. To be continued! :)