De zomervakantie zit er weer op en "la rentrée" is in Frankrijk officieel begonnen. Dat betekent gelukkig ook dat de actie van SNCF in de regio Occitanie weer loopt: op het eerste weekend van de maand reis je voor slechts €1/persoon/traject met de trein! Een ideale reden om een uitstapje te plannen. Wij boekten onze tickets naar Montpellier om onze vrienden nog eens te zien. Het was weer even geleden.
Echt afgekoeld is het hier nog niet. De zesde hittegolf van dit jaar is momenteel aan de gang. Met temperaturen die opnieuw rond de 35 graden schommelden, was het af en toe flink zweten. De zoektocht naar schaduw, en airco, was noodzakelijk.
Op de eerste zondag van de maand zijn ook veel musea gratis. Ideaal om de warmte even te ontvluchten! We wandelden onder andere binnen bij het prachtige Musée Fabre, waar we tussen de kunstwerken door heerlijk konden afkoelen. Een geslaagd weekend vol cultuur, vrienden en een welkome dosis airco.
De treinrit duurt een uurtje. Voldoende tijd om wat te spelen met AI...
We gingen samen brunchen in een museum in het hart van de stad.
Op de foto is de speciale zaal van het Musée Fabre te zien die volledig is gewijd aan Pierre Soulages en zijn beroemde concept Outrenoir ('voorbij het zwart'). Hier hangen zijn gigantische, pikzwarte doeken vrij in de ruimte, waarbij niet de zwarte verf zelf het onderwerp is, maar de manier waarop het invallende licht op de reliefs en groeven reflecteert.
Fascinerende werk van Pierre Soulages. Deze Franse meester van de abstracte kunst staat bekend als de "schilder van het zwart". In dit specifieke werk combineert hij zijn diepe zwarte pigmenten met een warme, walnootkleurige beits (brou de noix). Hoewel vaak wordt gedacht dat Pierre Soulages uit geldgebrek met walnootbeits werkte, was dit in werkelijkheid een heel bewuste artistieke keuze. De Franse meester wilde afstappen van klassieke olieverf en raakte gefascineerd door de warme, vloeibare transparantie van het materiaal.
Op het schilderij "La Vue de village" van Frédéric Bazille kijkt een meisje uit over het dorp Castelnau-le-Lez, een tafereel dat de bekende streetart-kunstenaar Mokë in de Rue Frédéric Bazille heeft omgetoverd tot een levensgrote muurschildering. Het is een typisch voorbeeld van hoe Montpellier klassieke meesterwerken uit het Musée Fabre naar de straat haalt, waar historische kunst en moderne graffiti elkaar in het oude centrum ontmoeten.
Gustave Courbets "La Rencontre" (1854), beter bekend als "Bonjour, Monsieur Courbet", is een meesterwerk van het Realisme in het Musée Fabre. Het doek toont de aankomst van de schilder in Zuid-Frankrijk, waar hij zijn rijke mecenas Alfred Bruyas ontmoet. In plaats van zijn beschermheer onderdanig af te beelden, presenteert Courbet zichzelf als een trotse, onafhankelijke kunstenaar voor wie de mecenas zelfs zijn hoed afneemt. Critici gaven het werk spottend de bijnaam "Bonjour, Monsieur Courbet", maar Courbet omarmde die geuzennaam. Door een alledaagse ontmoeting op een stoffige landweg te verheffen tot kunst, verbrak hij de tradities van zijn tijd.
Dit drieluik van Yan Pei-Ming, getiteld "L'Impossible Rencontre", vormt een krachtige dialoog met het beroemde schilderij van Gustave Courbet dat verderop in het museum hangt. In zijn kenmerkende, monumentale zwart-wittinten schildert de hedendaagse Frans-Chinese kunstenaar drie gezichten: links de wanhopige blik van meester Gustave Courbet, in het midden zichzelf, en rechts de mecenas Alfred Bruyas. Door zichzelf letterlijk tussen de 19e-eeuwse schilder en diens kunstverzamelaar te plaatsen, verbeeldt Pei-Ming een onmogelijke ontmoeting die de grenzen van tijd, cultuur en kunstgeschiedenis overstijgt.
Een pintje pakken aan de Porte de la Blanquerie, één van de stadspoorten van Montpellier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten