Vallée de Gordolasque.

Op de Michelinkaart stond de Vallée de Gordolasque aangeduid met twee sterren. Na een pitstop in Roquebillière reden we naar de vallei. We waren er niet alleen. De parking stond goed vol en dat op een weekdag in september. We kunnen ons voorstellen dat dat in de zomer een ramp moet zijn. We wandelden tot de "refuge de Nice" in zicht was maar jammer genoeg was er niet voldoende tijd om nog tot aan de refuge te wandelen want we moesten nog terug én bereikbaar zijn voor de poetsvrouw die aan het poetsen was in ons appartementje en de huurders die even later zouden toekomen. We hadden het geluk om zelfs berggeiten (chamois) te zien.

Roquebillière

Belvedère

Wandelen nabij Isola 2000.

Het leven op de camping is rustig. Er zijn niet veel toeristen en ook de vele stacaravans die er op jaarbasis staan zijn bijna niet bewoond. Onze buurman is er wel, en heeft ons al tomaten en een courgette gegeven. Hij heeft vijf poezen en heeft ook onze poes al in zijn armen gehad.

Vandaag gingen we wandelen vanaf Isola 2000. We kozen voor een nog "rustige" wandeling, langs de "Lacs de Terres Rouges, van ongeveer 9 kilometer met een hoogteverschil van 550 meter. We waren zeer erg onder de indruk van het landschap. De wandeling ging net over de grens, tot in Italië. De wandeling gisteren was wat teleurstellend maar ondertussen zijn we al overtuigd over de schoonheid van de Mercantour. De medewerker van het toerismekantoor had ons gezegd dat we 80% kans hadden om marmotten te zien. Jammer genoeg horen wij bij de 20% want we hebben geen enkele marmot gezien.

Zicht het landschap in Italië.