Lunch op het eiland voor La Ciotat

Op zondag was het weer wat wisselvallig. We gingen dus niet zo ver maar vonden toch weer een octopus.

We besloten om onze reis wat in te korten en woensdag naar huis te gaan. Na vier nachten verlieten we de haven van Bandol, reserveerden een lunch op Ile Verte, nabij La Ciotat alsook een havenplaats in de oude haven van La Ciotat. We hadden er vorig jaar al gelegen met onze Cha'lut. 

 

We hadden een tafeltje gereserveerd rond de 12u. Aanmeren ging makkelijk aan de steiger, en zelfs met hulp van iemand van het restaurantje. Het restaurant is blijkbaar vaak volzet, net als deze middag. De sfeer was er ontspannen, eten lekker, en onze buren sympathiek. Zo sympathiek zelfs dat we er 's avonds nog gaan aperitieven zijn. Ze nodigden ons uit op hun appartement in La Ciotat. Het uitzicht op de baai van La Ciotat en het eiland waren prachtig. 

Onze sympathieke buren (Maud & Michel) in het restaurant waren ook met hun bootje gekomen...

Na de lunch gooiden we ons anker nog eens uit voor een plonsje. Het water is momenteel zalig warm, boven de 26°C. We love it!

's Avonds wandelden we langs de kust en haven naar de sympathieke "buren" voor de apéro. Er hing een hele gezellige sfeer in de stad. Volgens de buren is La Ciotat ook levendig in de winter. Dat gaan we misschien binnen enkele maanden zelf eens evalueren...

De baai met de duikboot nabij Bandol, en één van de eilandjes nabij Embiez.

We hebben onze havenplaats in Bandol alweer verlengd. De regio is er prachtig en het is een ideale uitvalsbasis. Vorig jaar logeerden we ook enkele nachten in de haven op het eiland Embiez maar dat vonden we te toeristisch. We vaarden nog eens naar de baai met de rots die lijkt op een duikboot, en erna naar één van de eilandjes nabij Embiez waar we genoten van een dagje dobberen op ons bootje en snorkelen. 's Avonds hadden we een tafeltje gereserveerd in ons favoriete restaurantje in Bandol. We zijn er al vaker geweest en het blijft een goed adresje.

Ile Bendor, een eiland voor de kust van Bandol dat jaren niet toegankelijk meer is wegens werken. Benieuwd om het eens te bezoeken binnen enkele jaren als het af is. Vanaf onze ligplaats zien we 's ochtends camionnetjes op en af de overzetboot rijden om naar het eiland te gaan. Billie is geen fan van deze boot en vooral het aan- en afmeren met de ijzeren plaat op de beton.

Aan het eiland nabij Embiez steken de rotsen ver uit, en zijn ze niet zo goed zichtbaar vanop zee. Bij het snorkelen zagen we dan ook wel wat stukken van boten liggen die de aanvaring met de rotsen niet overleefd hebben.