Laat de zon nu maar schijnen!

In januari 2023 kregen we een brief van de havenmeester van Beaucaire. De tarieven van onze elektriciteit zouden bijna verdriedubbeld worden. Ze gaven er een uitleg aan, het "tarif jaune" dat de haven gefactureerd word omdat ze een grote afnemer zijn willen ze doorfactureren aan de afnemers. Wij... Vlak naast onze boot is er een privé-elektriciteitsmeter die niet gebruikt word maar de haven wil deze vrij houden voor beroepsschepen. 

In het voorjaar gaven we ons dak een grondige opfrisbeurt en werd het klaar gemaakt voor zonnepanelen. Op woensdag reden we naar Agde voor de zonnepanelen, batterijen en omvormer te gaan kopen bij "Allo Solar". Deze firma speelt de prijzenoorlog online en heeft wat zachtere prijzen dan in de bricowinkels. 

Eens thuis gekomen met al het materiaal kon de volgende dag de installatie beginnen. Op ons hoogste dak kunnen we vijf panelen leggen. De omvormer die al 13 jaar ons van elektriciteit voorzien heeft werd vervangen door een nieuwe omvormer omdat we overschakelen van 24 naar 48 volt. Het is een stevige investering die tot voor de prijsstijging niet interessant was omdat we maar een 500 euro per jaar uitgaven aan elektriciteit. Maar dat is nu dus niet meer het geval dus we laten nu onze energie mee afhangen van de zon. Best wel een leuk idee.

De matroos start een grote opruimactie in de boot zodat onze nieuwe bewoner binnenkort wat veilig alles kan gaan ontdekken...

De oude omvormer en batterijen werden te koop gezet op onze favoriete tweedehandssite.

En de volgende twee weken zien er heel zonnig uit. Wij blij!

Op zaterdag had de matroos twee afgespraken gepland voor wat foto's te nemen bij trouwe klanten. Het weer was goed, tot het moment dat de foto's genomen moesten worden. Frustrerend maar heel herkenbaar. Eén van beide klanten heeft ook een restaurant, Les Chênes in Courry. We werden er uitgenodigd om aan tafel te schuiven en zagen veel eten voor onze neus tevoorschijn komen. Zij maakt zelf de patés, pensen etc en staat in de keuken. Hij ontvangt de klanten en bedient hen op hun wenken. Daarnaast verhuren ze ook een vakantiehuis voor 14 personen en voeden ze meer dan 30 poezen. "Adorable", dat is het woord dat de vriendelijkheid van beide klanten samenvat. Werken kan ook leuk zijn.

Kennismaking met "Une Topaze".

De kapitein was gisteren jarig. En net op zijn verjaardag hadden we een afspraak gepland voor een bezoek aan de poezenkennel "L'Arche de Florette" nabij Carcassonne. Daar zit namelijk de poes die we begin oktober gaan adopteren. Het is net zoals onze vorige bootpoes "Toepie de Floepie" een karthuizer (Chartreux). Het ras ligt ons goed en we hopen dat onze nieuwe bootgenoot ons evenveel liefde, plezier en goed gezelschap gaat geven dan onze Queen die al meer dan een jaar geleden gestorven is. De mamapoes lijkt een stukje kleiner als Toepie en uiteraard ook magerder, mede omdat ze niet gesteriliseerd is. De papapoes hebben we ook kunnen zien en die had, zoals de meeste katers, wel volume. De kennel lijkt ons heel familiaal en de poezen leven er ook allemaal in huis samen dus we denken dat dat wel OK is. Onze toekomstige poes komt uit een nestje van 4 en noemt officieel "Une Topaze" aangezien het het jaar met de U is voor poezen in Frankrijk. Wij zoeken een andere naam. Elke dag overwegen we wel andere namen  zoals Mia, Riva, Cinkie, Susie, Milly, Suki, Hip Hop, Milu, Nomi, etc maar momenteel staat Billie en Loesie het hoogst in onze lijst. 

"Une Topaze" is het kitten met het gele bandje.

Papapoes.

Mamapoes

Een verjaardag dat moet gevierd worden natuurlijk. 's Avonds hadden we afgesproken bij vrienden in Montpellier. Het werd een Belgische avond met biertjes, frietjes met stoofvlees en chocolademousse.

46 jaar is de kapitein vandaag geworden! 

Open monumentendag in Saint-Rémy-de-Provence.

Het was dit weekend "open monumenten dag" in Frankrijk. We gingen naar St-Rémy-de-Provence, de toeristen uithangen. We bezochten voor de eerste keer het klooster waar Van Gogh ooit opgenomen was en zagen zijn kamer. Heel leuk om eens te zien. De normale toegangsprijs is 7€/persoon. 

Daarna reden we naar het centrum. We bezochten de kerk "Collégiale Saint-Martin" en de kapel erachter, het gemeentehuis en "Hôtel de Sade".

We kregen versterking van nog wat toeristen en bezochten samen met vrienden Domaine de Lagoy. Bij aankomst boden ze ons aan om wat van hun wijn te proeven. Daar zeggen we niet nee tegen! We moesten lang wachten voordat we de kapel binnen mochten dus lieten we die links liggen. Erna volgde het kasteel en de "pigeonnier". Het was wat jammer dat we alleen de buitenkant van het kasteel mochten zien en niet binnen mochten. In de "pigeonnier" mochten we wel binnen maar daar was niet zo veel te zien.

Vervolgens gingen we terug naar het centrum om even binnen te wandelen in "Hotel Mistral de Mondragon". Ook weer een prachtig gebouw met uitzicht op één van de leukste pleintjes in de stad.

Van al die bezoeken krijgt een mens dorst! We sloten af op een terrasje. Uiteraard....