Feestje in de Bistrot du Paradou

Het is leuk om enkele weken thuis te zijn. Dat geeft ons tijd om wat vrienden te zien. Zo hadden we vrijdagavond vrienden op bezoek op onze boot voor een etentje, zaterdag hadden we een verjaardagsfeestje in het beruchte restaurant "Bistrot du Paradou". De jarige had een 80-tal vrienden uitgenodigd om mee te komen vieren. We kenden er enkele koppels van en leerden weer nieuwe mensen kennen. Het restaurantje is niet zo groot en daardoor was het soms moeilijk om de tafelgenoten te verstaan, zeker omdat de voertaal Engels was. Best vermoeiend. Op zondag kregen we onverwacht bezoek van vroegere bootburen die even passeerden op hun rit richting Spanje. Zondagavond kwam een trouwe klant aperitieven op onze boot. De Antiquair uit Luxemburg was één van onze eerste huurders in Maison Tarascon. Ondertussen heeft hij al meer dan vijf keer ons huisje gehuurd en brengt hij lekkers mee voor ons vanuit Luxemburg. Fijn zo'n tevreden en trouwe huurders. 

Tussendoor konden we ook even gaan fietsen. Deze keer probeerden we het fietspad naar Saint-Rémy-de-Provence eens uit. We zijn al in enkele toerismekantoren binnen gegaan op zoek naar een plannetje met fietspaden op. Ze hebben er soms wel eentje maar tot nu toe hebben we nog geen plan gevonden waar al de fietspaden in de regio op staan. 

Hoog tijd nu om ook onze poes, inclusief zetel, weer wat aandacht te geven. 

Fietstochtje naar Arles

In de maand oktober hebben we volgens de Wikiloc-app 182 kilometer gewandeld met een totaal hoogteverschil van 9019 meter. We hebben ook 60 kilometer gefietst, met een elektrische fiets. Het ziet er naar uit dat we in november vooral gaan fietsen. De weegschaal was alleszins niet direct onder de indruk van onze "actieve" maand. Daar zitten de tapas en ander lekkers waarschijnlijk voor iets tussen. Vakantie, het is afzien! 😃

Ondertussen is de vakantie verleden tijd en zijn we terug aan het werk. De kapitein is begonnen aan het bouwen van een carport voor een klant. Een bezoekje aan de favoriete bricowinkel kan hierin niet ontbreken.

En ook moet er alweer stevig gepoetst worden. Daar zijn we blij om want dat wil zeggen dat er huurders zijn. Jammer genoeg zijn niet alle huurders engeltjes. Dat hoort jammer genoeg bij het verhuren.

Vandaag gingen we nog eens fietsen, de rit ging naar Arles. De heenweg ging over de ViaRhona langs Fourques naar Arles. De terugweg deden we langs het nieuwe fietspad dat nog niet helemaal klaar is. We ontdekken de regio waar we al elf jaar wonen nu op een andere manier.

Fietsen tot aan de Pont du Gard

De kerk heeft weer een kogel te verwerken gehad. We hebben de voorbije week een tiental fietsenwinkels bezocht en uiteindelijk onze fietsen dicht bij huis (in Tarascon) gevonden. We hebben op een week veel bijgeleerd en vooral voor onszelf een goed beeld kunnen vormen van wat we juist wilden. De fietsenwinkels kloegen stuk voor stuk dat het moeilijk was om op dit moment fietsen te bestellen, dat ze ons niets konden garanderen, zelfs niet voor het voorjaar en dat ze ons slechts 1 of 2 modellen konden voorstellen. En dat was dan in het beste geval. Het verbaasde ons dan uiteindelijk dat we toch in één winkel, en dan nog zo dicht bij huis, twee fietsen vonden die aan onze voorwaarden voldeden en in stock waren. 

Op zaterdagnamiddag, na de nodige schoonmaken in onze huisjes, reden we van Beaucaire naar Pont du Gard, langs de "voie verte". Dit fietspad werd aangelegd op de vroegere spoorweg. De mistral blies stevig maar dat kon ons niet tegenhouden. Integendeel, daarmee konden we direct onze fietsen testen. De fietstocht was in totaal 50 kilometer, een goed begin.

's Avonds gingen we een pizza eten met vrienden in Avignon. Het is fijn om bij te kunnen babbelen en elkaar terug te zien. We prijzen ons gelukkig met onze vrienden die we ondertussen rond ons hebben.

Onze poes ligt er allemaal niet wakker van. Zij geniet van het zonnetje en haar bootje.

Op zondag hadden we afgesproken met vrienden voor een wandeling in Calvisson. We trokken na meer dan een week onze wandelschoenen nog eens aan voor een rustige wandeling van 10 kilometer. Er was geen wind in Calvisson dus dat was ook heel mooi meegenomen. Stille momenten waren er niet veel... 😀

Wat een leven...

Vandaag hadden we wat te vieren. Elf jaar geleden arriveerden we op 8 november met onze "Por Qué No" in Beaucaire, na bijna 2 maanden varen. Daar werd een glaasje op geklonken.