Ordesa-vallei

Op een dik uur rijden van de camping ligt de start van een wandeling door de Ordesa-vallei. We waren wat verrast om op 8 kilometer van de start te zien dat we onze auto moesten parkeren en alleen per bus (€4,5/persoon, heen en terug) verder konden. Achteraf leren we dat dit alleen zo is in hoogseizoen en in het weekend in de herfst omdat er dan teveel mensen de vallei willen bezoeken en er niet voldoende parking is boven aan de start. Het was goed geregeld met een grote parking aan de bushalte en bussen om de 15 minuten. Eens bij de start begonnen we direct aan de wandeling want we waren vrij laat (12u30) en hadden een wandeling van 19 kilometer met 500 meter hoogteverschil op het programma. We waren wat verrast om te zien hoeveel mensen ook door deze vallei wilden wandelen. We voelden ons weer wat in Disneyland. Het begin van de wandeling was wat teleurstellend door de bossen en met soms al eens een zicht van ver op een waterval, maar eens we twee uur hadden gewandeld kwamen we in het deel met zonlicht en dat veel opener was. Het was indrukwekkend om in de kloof te staan. 

19 kilometer wandelen is veel, zelfs op een toeristische wandelweg. We nemen morgen een rustdagje.

Campingwissel over berg en dal

Vrijheid, één van de grote voordelen van reizen met een caravan maar soms ook weer een groot nadeel, althans voor ons aangezien het ons soms ook keuzestress geeft. Het is hier heel fijn in de Pyreneeën maar koud 's ochtends en 's avonds. We twijfelden dus vrijdagochtend tussen naar de kust te trekken waar het warmer is of toch verder de Pyreneeën in te rijden. We hebben getwijfeld tot na onze koffie 's ochtends en vlak voor ons vertrek. We hebben besloten om toch verder de Pyreneeën in te rijden aangezien we nog bijna twee weken vakantie in het vooruitzicht hebben, en het er toch wel allemaal heel mooi uitziet op het internet. We kozen deze keer voor een camping (Pena Montanesa nabij Ainsa) die iets verder ligt van de wandelgebieden maar wat lager en opener waardoor we langer zon hebben en iets warmere temperaturen 's nachts en 's ochtends. Wat al zeker is, is dat we geen camping meer gaan vinden die kan tippen aan de goeie douches van de camping in La Guingueta d'Aneu.

De weg naar onze vierde camping in Ainsa ging langs enkele bergpassen en door een kloof waar wegenwerken bezig waren. Het was best nog wel spannend met onze caravan achter de auto. Gelukkig is het niet het eerste ritje met een caravan voor de kapitein.

We voelen ons direct thuis op de "nieuwe" camping. De zon scheen, er stonden ook wat andere kampeerders en het was aangenaam warm. We hebben zelfs wat zicht op de Ordesa, waarvoor we naar hier komen.

Wandelen in het natuurgebied Aigüestortes.

Gisteren zijn we de Spaanse grens over gereden tot in La Guingueta d'Aneu. Van hieruit gaan we het natuurgebied "Aigüestortes" bezoeken. Op de camping is het heel rustig, we zijn één van de enigen. Toen we aankwamen zijn er vele Spanjaarden vertrokken, hun lang weekend zat erop. De eerste wandeling vandaag maakten we vanuit Gerber nabij Bonaigua, een skigebied. De herfst is in topvorm en de bomen zijn heel kleurrijk, een plezier voor het oog!

We passeerden even langs Bonaigua waar op dit moment niets te beleven viel. Binnen enkele weken zal dat waarschijnlijk heel wat anders zijn eens de skiërs zijn toegekomen.

We wilden in Esterri d'Aneu iets gaan eten, of iets kopen in een supermarktje of bij de bakker. Dat was jammer genoeg niet mogelijk. Het was er heel rustig, de winkels waren gesloten en restaurants dicht. We waren laat maar het blijkt dat de meeste restaurantjes in het stadje in deze periode van het jaar alleen in het weekend open zijn. Uiteindelijk vonden we toch nog één terrasje waar we iets konden drinken. Eten deden we dan maar in ons caravanneke.