De bergen in langs Corte en de Gorges de Restonica.

We deden vandaag een rondrit van iets meer dan 200 kilometer, bijna 4 uur rijden. De eerste stop was het stadje Corte waar we even tot boven wandelden en gingen lunchen. Het stadje bruist met de vele restaurantjes en toeristen.

Het bekende Paoli-plein in het centrum van Corte met een standbeeld van Pascal Paoli, de vader van het Corsicaanse nationalisme. Paoli maakte indertijd van Corte de hoofdstad en richtte er in 1765 een universiteit op maar die sloot alweer in 1768 de deuren toen Corsica bezet werd door Frankrijk. In 1981 werd de vraag naar hoger onderwijs op het eiland steeds groter en om de leegloop naar het vasteland van Frankrijk te voorkomen werd de universiteit opnieuw geopend met aanvankelijk 500 studenten. De universiteit is nog steeds de enige universiteit op Corsica met ongeveer 4000 studenten. Het is de enige universiteit waar je Corsicaans kan leren, de voertaal is er Frans.

Vervolgens reden we door naar de Gorges de la Restonica. Deze kloof is één van de bekendste op Corsica. De rit ernaartoe was niet eenvoudig. Auto's moesten elkaar passeren op een hele smalle weg met langs de ene kant een afgrond en langs de andere kant rotsen waar je niet wil tegen rijden. Aangezien vele toeristen de kloof willen bezoeken, passeer je de ene na de andere auto. Eens aangekomen op de betaalparking (6€) konden we aan onze wandeling beginnen. We waren vrij laat (+/- 15u43) om aan de wandeling te starten dus stapten we wat door. Iets voor 17u kwamen we aan bij het eerste meer "Lac de Melu". We besloten om niet verder te wandelen tot aan het tweede meer. De wandeling van iets meer dan 6 kilometer was vrij vermoeiend. Het eerste deel was vaak klauteren op de rotsen, het tweede deel moesten we de rotsen terug af.  

 Smalle weg door de "Gorges de Restonica".

 Een berghut met frisse dranken, waar we vaak over spreken als we aan het wandelen zijn maar bijna nooit tegen komen. Jammer genoeg hadden we geen tijd om er ons even te nestelen op het terras.

Kaas... De Corsicanen hebben er wat mee. Net als met charcuterie. Zelfs hier in de bergen kan je kaas kopen.

Rondrit op Cap Corse

Vandaag maakten we een rondrit op Cap Corse, de "vinger van Corsica". Prachtige rit van ongeveer 130 kilometer lang en we reden er meer dan 3 uur over. Zo gaat dat hier in Corsica. Er zijn bijna geen autosnelwegen en vele bochtjes. De rit was heel divers en deed ons vaak aan Bretagne en Normandië alsook Noord-Spanje denken. Waarschijnlijk mede doordat het vandaag wat minder zonnig was maar ook omdat de kust heel grillig en vaak verlaten was. De zee was woelig, geen vaarweertje. 

We startten de rit langs de Col de Teghime langs Bastia verder door naar Erbalunga. Dit stadje ten Noorden van Bastia, ligt aan zee en is een gezellig stadje met restaurantjes, charme en veel verbouwingsprojectjes.

Vervolgens reden we door tot in Macinaggio waar we even een terrasje op zochten voor een snelle lunch. 

Na de lunch reden we tot in de haven van Centuri. Ook weer een dorpje met mooie haven, toeristen, restaurantjes, gezelligheid en vandaag ook veel wind. De dorpjes op Cap Corse lijken eigenlijk wel wat op elkaar.

 Vlak voor onze aankomst in Nonza kwamen we dit zwarte strand tegen. 

 Strand van Nonza waarvan, volgens mijn reisgids, gezegd zou worden dat er asbest ligt. 

Bovenstaand strand is het strand dat voor de camping ligt. Op de camping zien we momenteel dat het toeristisch seizoen wat ten einde loopt. De ene na de andere plaats komt vrij. Op enkele plaatsen komen er nieuwe (oudere) toeristen toe maar vele blijven ook leeg staan.