Wat een week...

Wat een week... De kapitein is begonnen met de werken in ons huis in Tarascon. Er staan nog wat klussen op het programma waaronder het vernieuwen van het dak van de garage. Het was er het ideaal weertje voor. Niet te warm, meestal zonnig en bijna geen wind. Enkele dagen later ziet het dak eruit als nieuw. Gelukkig was het onderdak nog vrij goed dus diende er slechts wat aanpassingen te gebeuren en nieuwe dakpannen opgelegd te worden. 

Ons dak tijdens de werken.

 Onze oude dakpannen.

Het nieuwe dak met 204 dakpannen.

Op werkvlak loopt het momenteel bij de matroos ook goed. Al 1/3 van de te tekenen contractjes dit jaar zijn getekend. Hopelijk blijft het nog even aan dit ritme verder gaan. Dat geeft heel wat minder stress dan vorig jaar. Toen waren de benodigde contractjes maar net op tijd getekend. 

Maar niet alles is even leuk, zelfs niet in la douce France. De matroos had een operatie gepland. Een cyste op haar eierstok die moest verwijderd worden. Ik had een gelijkaardige operatie een 3-tal jaar geleden ook al eens gehad dus ik wist wat me te wachten stond. En grote meevaller was dat alles ondertussen geëvolueerd is dus dat ik niet meer in het ziekenhuis moest overnachten zoals vorige keer. 's Ochtends binnen en tegen 17u mocht ik alweer naar huis. De eerste dagen na de operatie waren pijnstillers heel wel gekomen maar ondertussen zijn die ook al weer bijna niet meer nodig. Binnen enkele dagen huppelt de matroos terug rond als een veulentje.   

 De bootpoes rust mee uit samen met de matroos. 

Het weekend is zonnig. We gingen een nieuw restaurantje in Beaucaire uittesten. Eten op het terrasje. Zalig!

Overal kom je hier wel bloesems tegen. Witte bloesems, lichtroze en fushia bloesems. Heel mooi om te zien! In de regio rond Boulbon staan ze momenteel nog te bloemen. Geweldig toch!

Onze toer ging verder langs Tavel. Daar waren niet veel fruitbomen te zien. Wel druivelaars maar daar was nog geen groen op te bespeuren.

Tijd voor een pitstop.

Tripje Engeland: rondrit naar zee.

Op onze derde en laatste dag maakten we een rondrit door Engeland van ongeveer 200 kilometer.

Nog wat meer weetjes:

Engelsen hebben vaak een caravan op hun oprit staan. Er zijn ook heel wat campings.

Engeland is heel mooi buiten de stad. Heel heuvelachtig, veel groen. We passeerden vele kennels voor honden en katten. Engelsen houden van dieren. Ze zijn ook paardenliefhebbers. 

De Engelsen vinden het al mooi weer als er geen regen of wind is. Wij hadden dus geluk met het weer. We hebben zelfs zon gehad.

We hebben weer wat Engelse woorden bij geleerd. Zo is er de uitdrukking: "done and dusted" (iets geregeld hebben). We hebben ook geleerd dat de goede uitspraak heel belangrijk is. Tijdens een gesprek zei ik het woord "thought" (gedacht) wat begrepen werd als "tart" (prostituee). Hilarisch!

Engelsen zijn actief in het weekend. Ze gaan wandelen, mountainbike,  fietsen, paard rijden, rugby spelen, tennissen,  polo spelen of in hun tuin werken. Je kan er vele tuinwinkels vinden. Ze houden ook van Antiek. 

 Onze auto voor 4 dagen.

Onze eerste stop was in Petworth, een stadje gekend voor onder andere de antiekwinkels en oude huizen. 

Het stukje kust dat wij bezocht hebben (Littlehampton en Boswel) was niet bijzonder. Door eb en vloed en het slechte weer leek het ook wat triest. Het gebrek aan zon speelde uiteraard ook mee.

Vervolgens reden we naar Bosham, ook daar vonden we weer huizen met kleine deuren.  

 In Littlehampton was er mist opgekomen.

 Eens terug in het binnenland trok de mist weg.

 Reigate, het stadje waar onze vrienden wonen is heel gezellig. 

English Pie with Chips. 

Een tripje naar Engeland is aan te raden. Je moet er niet gaan voor het mooie weer maar we vinden dat je het toch eens moet gedaan hebben. Zeker de foodlovers zullen ervan kunnen genieten. Onze eerste indruk van Engeland is positief.  De regio's buiten de steden zijn mooier dan in België. Maar er naartoe verhuizen zou voor ons geen optie zijn. Het weer is ongeveer identiek als in België.