We zijn op vakantie vertrokken. Eerste halte: L'Estartit...

We zijn op vakantie vertrokken. Onze kilometervreter zal verwend worden de volgende weken. We hebben gepland om Spanje en Portugal te gaan verkennen, op (be)zoek naar de zon, mooie bestemmingen en onze vrienden. De eerste halte was in L'Estartit, camping Les Medes. Nadat we geïnstalleerd waren op de camping ontdekten we dat er een binnenzwembad was. Uiteraard hebben we dit uitgestest. Vooral de matroos voelde zich als een vis in het water. Het bleek een luxe-camping op vele vlakken. 's Avonds gingen we met vrienden die in de regio wonen een plaatselijk restaurantje bezoeken. Eén van de betere pizza's die ik ooit gegeten heb (Pizza Don Quichote).

 L'Estartit

 Apéro bij vrienden.

 Tis hier gezellig...

Poes op uitkijk...

Mini-kerstboompje.

’t Zijn dieven…

“t Zijn dieven” dat is een uitspraak die de kapitein al wel regelmatig eens gebruikt voor oneerlijke mensen. Jammer genoeg hebben we nu met echte dieven te maken gehad. Woensdag was in plaats van onze eerste dag vakantie, een dag vol tegenvallers. Na een voormiddag rond bellen en oplossingen zoeken voor een probleem in België hadden we besloten dat dit niet zou lukken en dat we best maar zelf naar België zouden vertrekken. Ik begon met onze valies te maken, de kapitein ging de auto klaar maken. Enkele minuten later kwam hij terug binnen. Er was in onze auto ingebroken. De dieven hadden een raampje ingeslagen en konden zo de deur openen naar een werkgeriefparadijs. 

De kapitein was de vorige avond laat thuis gekomen nadat hij twee dagen aan de Côte d’Azur had gewerkt. Al zijn werkgerief hebben ze gestolen, ergens in de voormiddag. Aangezien hij alles terug nodig heeft als hij opnieuw begint te werken zal hij snel alles opnieuw moeten kopen. Een tegenvaller van enkele duizenden euros. Als kers op de taart had de matroos nog een telefoontje ’s avonds van een klant met een discussie over een factuur. Ook dit draaide slecht uit voor ons.

Gelukkig konden we ’s avonds even uitblazen bij vrienden, met een appeljenevertje. De kapotte ruit konden we niet snel ergens bestellen dus heeft de kapitein er een plexiglas raampje ingezet. Met werkgerief van de buren. We hebben besloten dat we het probleem van België wel ergens in januari oplossen. Eerst tijd voor vakantie, even uitblazen!

 Nieuw raampje in plexiglas.

 Avondje bij vrienden.

Isle-sur-la-Sorgue & Kerstmarkt in Beaucaire

 Onze bootpoes geniet van de laatste dagen op haar bootje.

Op zaterdag reden we naar Isle-sur-la-Sorgue. Dit stadje is gekend voor de antiekwinkels. We liepen eens langs bij de verschillende winkels, en vielen bijna om van de prijzen. We vragen ons af of er mensen aan die prijzen ook soms iets kopen.

Schattig, dat staartje.

Dit weekend is de kerstman op de kerstmarkt op bezoek geweest. Het is de eerste keer sinds we hier wonen dat er een kerstmarkt was in Beaucaire. En het was geslaagd. Verschillende kraampjes met eten, drinken en leuke cadeautjes op het ene plein, en vele beestjes op een ander plein.

15 jaar al...

Onze poes blijft fotogeniek. Schattig, dat beestje.

Er kwam een groot zeeschip de haven ingevaren. Er was voor deze boot een plaatsje voorzien aan de "vingersteigers" maar dit lukte niet voor hem. In afwachting op de havenmeester kwam hij even tegen ons liggen. Ze hadden er net een vaartocht van Cannes naar Beaucaire opzitten.

Op zaterdag was het zwaar bewolkt en viel er zelfs wat regen uit de lucht. De kapitein ging verder werken in ons huisje, de matroos ging shoppen en ontdekte een leuke winkel in Nimes: "Stokomani". In deze winkel kan je koopjes doen. De winkel koopt de stock op van andere winkels en verkoopt deze aan een spotprijsje. Zo vind je er kleding van Esprit, kousen en pyjama's van Lee Cooper en nog zoveel meer. Ik ben alvast grote fan en kwam er met een grote zak buiten. Tip: ga er alleen binnen als je tijd hebt. Het was er heel druk en ook rommelig. Je moet wat geduld en tijd hebben om de koopjes uit te zoeken.

15 jaar geleden, ergens begin december sprong de vonk over, de matroos en kapitein werden een koppeltje.

Toen hadden we niet gedacht dat we dit vijftien jaar later zouden vieren in Zuid-Frankrijk, op onze boot. We trakteerden onszelf op een etentje in één van onze favoriete restaurantjes. 

De eerste zondag van de maand. We stapten nog eens 2 musea binnen. We kozen voor 2 musea in Nimes: Carré d'Art en Musée d'histoire Naturelle. Het eerste was niet ons ding. We konden niet goed begrijpen wat er "kunst" was aan de voorwerpen die we er zagen. 

 Onderdelen van auto's bijeen geperst.

 Kaartjes ondersteboven, kunst? Niet voor ons...

 Een foto van enkele tapijten die over elkaar gelegd werden. Hmmm....

 De kapitein was niet mee met dit kunstwerk. "Heeft de kunstenaar ontdekt dat een halve duim een universele maat is en dat alles opeen past ofzo?" Ik kan hem geen ongelijk geven. Veel kunst vinden we hier niet aan.

 Vanaf het dak van het museum werden we wel getrakteerd op een heel mooi uitzicht op Nimes en "Maison Carré".

 Een grote deur, aan Maison Carré.

Het Musée d'histoire Naturelle vonden we al wat meer de moeite. Behalve vele antieke vaasjes, juweeltjes en andere ontdekken was er ook een grote collectie van opgezette dieren te zien. 

 De giraf verwelkomde ons bij de ingang van het museum.

 Kleine en grote leeuw.

We hebben al leukere musea bezocht dan deze 2 in Nimes. Het Musée d'histoire Naturelle is het ganse jaar door gratis te bezoeken. Het is wel eens leuk om er binnen te wandelen. In beide musea waren we onder de indruk van de hoeveelheid personeel dat er aan het werken was.