De vakantie is verleden tijd.

De vakantie lijkt alweer lang geleden. We hebben er alweer enkele dagen werken op zitten. Drukke dagen. Gelukkig konden we het 's avonds vaak in schoonheid eindigen met een barbecue op het achterdek.

De matroos ging naar de kapper. 

De macon heeft tijdens onze vakantie het betonplateau voor ons terras gemaakt. Nu lijkt ons tuintje opeens een heel stuk kleiner. Maar we konden ons terras niet veel kleiner maken dan hoe het nu is. We hopen dat eens de tegels erop liggen en er wat gras achter groeit het toch wat groter lijkt.

De voetgangersbrug in Beaucaire is al enkele weken afgesloten. Ze zijn de brug aan het herstellen. Daarbij hoort ook het zandstralen en opnieuw verven van de brug. Dat zandstralen zorgt al enkele dagen voor wat lawaai overdag. Jammer dat we hierdoor onze buitendeur niet kunnen open laten staan. We zijn al benieuwd naar het eindresultaat.

De kapitein gaat nog eens een schotel nakijken.

In Tarascon, op nog geen kilometer van ons huisje is enkele weken geleden een "friterie" geopend. We gingen ze testen en hebben ze goed gekeurd. Een minpuntje: bier is er nog niet verkrijgbaar. Dit zou te maken hebben met vergunningen. Ze smeren er zelfs een broodje met echte Belgische americain. En... de prijzen zijn belgische prijzen. Voor €10 hadden we met 2 ons buikje vol. Geweldig! Hopelijk vinden de Fransen dat ook zodat de friterie blijft bestaan...

We gingen mee de verjaardag van onze buurvrouw vieren, op een terrasje. Zalig!

Terwijl de wasserij op volle toeren draait (en dus ook onze omvormer doordat het wasmachine, de droogkast en strijkijzer op staan), geniet onze poes van de aandacht.

De macon is aan onze voorgevel begonnen. Het bovenste stuk van onze voorgevel blijken grote natuurstenen te zijn. Het onderste deel bestaat vooral uit beton. Het eindresultaat zal dus een gevel in 2 delen zijn. Midden volgende week zouden we het resultaat moeten kunnen zien.

Ook binnen hebben we alweer wat vorderingen gemaakt. De binnendeuren werden geïnstalleerd en er werd al aardig wat geplamuurd en geschuurd aan de muren en plafond. 

Sainte-Maxime, Ramatuelle & Cap Camarat.

Langs de andere kant van de camping ligt Sainte-Maxime. Een kuststad met grote haven, vele restaurantjes en winkeltjes. We vonden er een goed restaurantje maar waren verder na een uurtje al wat uitgekeken op het stadje. In de zomer is hier veel meer te beleven op het strand.

De volgende dag reden we via de col du Canadel (267 m) naar Rayol-Canadel-sur-Mer. Hier dachten we het Domaine du Rayol te bezoeken. Maar de inkom van €10,5 per persoon heeft ons van gedacht doen veranderen. Dit vonden we toch wat te duur om planten te gaan bewonderen. Bovendien was het park nog maar twee uur open. Als we dit park bezoeken willen we het goed doen, in de zomer en met voldoende tijd om alles te gaan ontdekken. 

 Prachtig uitzicht vanop de Col du Canadel.

Het park hebben we niet bezocht, maar wel de omgeving er rond. 

Op onze laatste dag reden we naar Ramatuelle. Een dorpje niet ver van St-Tropez dat we nog nooit hadden bezocht. Er bleek niet zoveel te beleven. We zagen een provençaals dorpje met enkele restaurantjes dat waarschijnlijk in de zomer overspoeld zal worden door vele toeristen.

Vervolgens reden we door naar Cap Camarat waar we nog een stuk van de "Sentier littoral" gingen bewandelen. Prachtig, deze kust! We waren weer maar eens onder de indruk. 

Wat zijn we blij dat we deze wandeling nog hebben gedaan! Daarna gingen we een kijkje nemen op "Plage de Pampelonne". Het strand gekend voor de luxe-feestjes en -strandbars. We waren niet zo erg onder de indruk. Maar misschien moeten we in de zomer nog eens langs komen. 

We hebben er een zeer fijne vakantie op zitten. En ook op ons bootje is het ondertussen heel leuk vertoeven. De temperaturen klimmen tot 25°C en meer. We nemen ons voor om ons terras klaar te maken voor de zomer.

St-Tropez, Port Grimaud en het leven op een camping.

Tijdens onze vakantie gingen we natuurlijk ook een namiddag naar St-Tropez. In vogelvlucht ligt dit slechts op 4 kilometer van onze camping. Met de auto is het ongeveer 10 kilometer. In tijd kan dit variëren tussen 15 minuten rijden tot bijna 1 uur. Er is bijna altijd wel wat file naar St-Tropez. We zijn al verschillende keren in dit chique stadje geweest. Ook deze keer lagen er vele grote boten. Al viel het wel nog een beetje tegen ten opzichte van de vele boten die er liggen in de zomer.

Op de camping zaten we regelmatig samen voor een uitgebreide apéro. Zoals de echte Fransen. 

 

 Familiefoto op het strand.

Op wandelafstand van de camping ligt Port-Grimaud. De wandeling ernaartoe gaat over het strand, langs de andere campings. 

 Port-Grimaud

 Wekelijkse markt op donderdag en zondag. Een toeristenmarktje met veel te dure prijzen.

 De poes geniet van de zon.

Het dessert werd al eens binnen gegeten wegens te koud buiten.