De werken gaan verder: tuin, muren en schuren.

We zijn al weer een week verder in onze bouwwerken. Momenteel gebeurt er wel wat, mede dankzij de hulp van een metser die deze week onze ramen heeft vergroot en een deur dicht gemetst. En ook dank aan de nonnekes die een tuinman hebben gestuurd om hun bomen te snoeien. Nu zien we eindelijk onze tuin. We zien ook dat de afspanning tussen onze tuin en die van de nonnekes aan vervanging toe is. Al konden we dit al wel veronderstellen.

 Ons tuintje.

 De mega gesnoeide boom.

 Het zal niet lang meer duren voordat het bovenste en onderste raam groter gemaakt zijn en de deur een raam zal worden.

 We hebben ook een stuk tuin achter onze garage en naast ons huis. Zouden we hier een opbouwzwembadje kunnen zetten? Al even meten wat de opties zijn...

 We hadden een afspraak met meneer Wit om de kleuren van onze gevel te bespreken. Na een half uur wachten gingen we nog maar eens horen of hij wel komt. Zijn collega wist het niet en ook zijn secretaresse kon hem niet bereiken. Hij had nochtans een ganse namiddag afspraken. We hebben onze kleurenstalen achter gelaten en zijn collega ging het dan met meneer Wit bespreken. We zijn benieuwd. Wel is ondertussen onze rolluik achteraan officieel goedgekeurd. Hallelujah!

 Hier komt de WC op gelijkvloers.

 Ons vals plafond is af en het frame voor de zijmuur is een feit. Ook is er al plaats gemaakt voor het schuifraam dat hopelijk binnen een tiental dagen zal geleverd worden. Aan verluchting hebben we momenteel geen gebrek in ons huisje. Frisjes aangezien het buiten maar rond 5°C is.

 In de slaapkamer boven werd er een gat gemaakt voor de kast. Deze kast komt boven onze trap. 

 Ons "raam" boven. Nu hebben we vanuit de slaapkamer ook zicht op de tuin.

 Die tuin ligt ondertussen al aardig vol met steenafval.

 Ook voor ons huisje zijn we een boom armer. Hierdoor zullen we makkelijker in en uit onze garage kunnen. 

 Badkamer met "zeepbakje".

 Ook de matroos trekt haar werkleding aan, en die van de kapitein er boven aangezien het koud was. Met vier pulls, 2 broeken, sjaal en muts valt dat nog wel mee, die koude. Zeker als je dan nog eens de muren afschuurt van beide slaapkamers. Op zo'n momenten ben je blij dat je maar een klein huis gekocht hebt.

Dagje zon, aan zee.

Zondag is rustdag. Het was mooi weer voor 1 februari: zon, een beetje wind en niet teveel wolken. We hadden zin in een dagje zee. Maar eerst pannenkoeken bakken. Al weken horen we hier op de radio reclame voor pannenkoeken en cider. De cider hebben we niet gedronken, maar de pannenkoeken waren heel lekker.

 Een mooie start van de zondag.

 Onze eerste stop was in Sausset-les-Pins. We hadden gehoord dat er daar op zondag een hele leuke markt zou zijn. De markt bleek niet heel bijzonder in de winter. De zee des te meer. Prachtig!

De tweede stop in Carry-le-Rouet bleek een goeie keuze. We verwachtten een rustig kuststadje aangezien het winter is maar blijkbaar is er op elke zondag in februari een marktje en is het de dag van "Oursins et Coquillages". De terrasjes zaten goed vol. 

 Ook aan kazen geen gebrek.

We hadden nog een mooie wandeling gevonden, niet ver van Carry-le-Rouet. Het bleek één van de mooiere wandelingen die we al gedaan hebben. Een aanrader!

Niolon, een klein kuststadje.

  In de verte zien we Marseille liggen.

 Op de eilanden voor Marseille ligt Chateau d'If. Dit willen we al heel lang eens bezoeken. Maar telkens als we het gepland hebben vaart de boot niet wegens teveel wind. Gelukkig hebben we na de eerste poging het telefoonnummer opgeslagen en bellen we nu eerst alvorens naar Marseille te rijden.

Als afsluiter stopten we nog even in Martigues, een mooi stadje aan het Etang de Berre. Maar hier zagen we regen opkomen dus sprongen we snel terug in onze auto.

 De haven van Martigues.

 Vijf minuten later zien we wolken over de haven glijden. Aan de andere kant is er nog een blauwe hemel maar we besloten het er toch voor bekeken te houden.

Vals plafond maken.

Het to do-lijstje in ons huis is nog lang. Deze week hebben we ons best gedaan om dit toch een klein beetje in te korten. 

Ze hebben ons al geïnformeerd dat de ramen pas na 18 februari zullen geleverd worden, eind volgende week zouden de raamopeningen van enkele ramen vergroot worden.

 Terwijl de kapitein zich binnen bezig houdt met de schuine kanten weg te werken, haalt de matroos haar groene vingers in de tuin boven. En gaat ze nog eens horen bij de nonnekes hoe het zit met snoeien van hun bomen die over onze tuin groeien. Ondertussen hebben we de belofte gekregen dat deze volgende week zouden gesnoeid worden. We zijn benieuwd.

 Ons tuintje ziet er weer wat beter uit. De draad van de scheiding kan je niet zien. De bomen die je op de foto ziet zijn allemaal van onze buren.

 Na het koe knuffelen, boom knuffelen, het tuinafval knuffelen. 

 Het frame maken voor het vals plafond ging vrij vlot.

 

 Ook het de Gyproc-platen kopen ging vlotjes. Er zullen er nog volgen.

Meten is weten.

Trots vertelt de matroos aan de kapitein dat ze op het internet misschien een (goedkoop) idee heeft gevonden om als hulpmiddel te gebruiken bij het plaatsen van de (zware) gyproc-platen tegen het plafond. De kapitein luisterde met een glimlach. En hoe zie je dat dan juist? Wel met houten balken maak je een hulpstuk. Ahzo zegt hij met een nog grotere glimlach. "Kijk eens wat er op het dak van de auto ligt", zegt de kapitein. Blijkbaar was "mijn" idee voor hem niet zo vernieuwend. Het bleek wel heel effectief.

Vanaf nu gaan de werken in ons huisje normaal gezien recht naar de finish. Het ziet er wel naar uit dat het nog even zal duren voordat we de finish bereiken.

La bête.

De gemiddelde leeftijd van ons autopark is 19 jaar met gemiddeld 450.000 km op de teller. Het is dan ook een beetje een hobby van de kapitein om aan auto's te sleutelen. Het leverde echter de laatste tijd heel wat stress op als één van de auto's er weer geen zin in had en de kapitein onverwacht moest beginnen sleutelen. We hadden besloten dat we graag een reserve-auto zouden hebben zodat we niet onmiddellijk moeten sleutelen of onderdelen met spoedzending moeten bestellen. 

De zoektocht naar een auto in Frankrijk blijkt niet zo gemakkelijk. Bovendien hadden we ook al een wat slechte ervaring die we graag willen voorkomen bij een nieuwe tweedehandsauto. Het budget is beperkt aangezien er andere prioriteiten zijn momenteel maar we wilden het toch een poging geven. De kapitein heeft ondertussen ervaring met het sleutelen aan Mercedes dus we besloten om het bij dit merk te houden. De auto zal moeten dienen als werkpaard vooral voor de kapitein maar ook voor de matroos indien nodig. We kozen dus voor een Mercedes ML. We zijn heel wat auto's gaan zien, acht in totaal dit jaar en 6 vorig jaar. We hebben zelfs tijdens een testtoer mee de kinderen van een eigenaar van het school gaan halen. Daar reden we dan met andermans auto en 1 volwassene en 3 kinderen op de achterbank. De moed lag ons al wat in de schoenen maar het voorbije weekend hebben we eindelijk eentje gevonden die vrij goed in ons plaatje past. We zijn wat centjes armer maar hopelijk wat minder stress rijker. Onze auto's gaan naar een gemiddelde leeftijd van 16 jaar en 390.000 km. Niet indrukwekkend? Wel voor ons. Wij blij, hopelijk voor eventjes.

 Onze "nieuwe" aanwinst. De vorige eigenaar stelde zijn auto voor als "la bête" (het beest)... Alle verkoopstrucs waren goed... Maar het lijkt toch alsof hij zijn auto goed verzorgde.

Wat er dan zoal mis was met de andere auto's? Mazoutlek, kogellager kapot, probleem met de remmen, AMG versie dus veel plastic die wat losser hangt, beige vuil interieur, in zeer slechte staat vanbinnen en vanbuiten, thermostaat kapot en zoveel meer. 

Het weekend, met de neus in de wind!

Door onze zoektocht naar een auto belanden we wat overal in de regio. We proberen hierbij het nuttige aan het aangename te koppelen en deden ook nu weer een wandeling nadat we de auto gaan bekijken waren. Een meevaller was dat in de Luberon de wind ook wat minder waaide. In Beaucaire ging ons bootje weer hevig te keer door de stevige Mistral.

 In Meyreuil staat een kerncentrale met vele huizen er vlak naast. Zeer vreemd. 

 Deze muur werd gebouwd in 1692.

Ook op zondag gingen we nog naar een auto kijken. We geven het niet op. Erna lunchten we bij de plaatselijke chinees. 

 Het lijkt alsof de "W" niet meer beschikbaar was en ze dan maar een "M" onderste boven hebben geplakt. Die Chinezen...

We sloten de dag af bij vrienden met o.a. een rhumdegustatie. Welke is nu de lekkerste? Die of die, bij twijfel moeten we nog eens proeven. Ik twijfel...