Nieuwsflash: de subsidies

Deze voormiddag werd ons subsidiedossier voor ons huisje in Tarascon voor de commissie in Marseille behandeld. Deze namiddag mochten we bellen om te horen wat de beslissing was. We waren wat zenuwachtig. Al zo lang zijn we er mee bezig en hebben we er tijd ingestoken om al de nodige papieren te verzamelen en op te volgen. Maar gelukkig is het niet voor niets geweest. Het antwoord dat we aan de telefoon kregen was dat ons dossier werd goedgekeurd. Echt? Ja, jullie mogen de werken laten uitvoeren volgens de offertes die jullie hebben ingediend. Fantastisch! We zijn er nog niet helemaal gerust in. We hebben hier op administratief vlak al veel meegemaakt in Frankrijk. En het officiële document dat de goedkeuring bevestigd zou nog enkele weken op zich kunnen laten wachten. Maar toch, we vieren een klein feestje in zeer beperkte kring. Met de kapitein, matroos en bootpoes! Joepie!

Life is good!

Wandeling in Orgon.

Terwijl onze poes aan haar winterslaap bezig is gaan wij op pad. Nadat we een lunchstop gehouden hebben in St-Rémy-de-Provence rijden we naar Orgon voor een wandeling van 6km.

Herfst in Beaucaire.

 Cheeseburger op terrasje. Hmm...

"Ik zit hier toch niet gemakkelijk hoor..." 

 De wandelroute.

 Orgon city.

 Er staat veel water in de rivier "Durance". Net als in het kanaal waarop onze boot ligt te dobberen. Er is dan ook heel wat regen gevallen in de regio, vooral in regio rond de Ardèche. Gelukkig hebben wij er niet veel last van gehad. In Beaucaire is er heel wat minder regen gevallen en dan nog vooral 's nachts.

 De Notre Dame de Beauregard. Ik hoopte dezelfde foto te kunnen nemen zoals in ons boekje. Maar dat is blijkbaar een andere wandeling.

 De poort naar... 

Zoek de klimmers... 

 En toen waren we verkeerd aan het wandelen. Het was wat zoeken naar de juiste route met wat klimwerk als gevolg.

 De steengroeve van Orgon.

Mooi weer, tijd om de was buiten te hangen. 

Wat een verrassing!

Maandagnamiddag kreeg ik telefoon van een goede vriendin uit België die ik al een tijdje niet meer gehoord had. Hoe gaat het ermee? Blablabla... Zegt ze, ik vind dat we nog eens moeten bijbabbelen. Zeker! Vanavond anders nog eens Skypen? Ze vraagt me of ik geen tijd en zin heb om de volgende dag iets samen te doen, af te spreken. Wat, hoe?! Ze waren onderweg naar Avignon. Opeens werd 11 november toch een feestdag in plaats van een werkdag. Wat een verrassing!

Het was zelfs nog warm genoeg om bij te babbelen op ons terrasje. 

We bezochten met onze vrienden de Pont du Gard, het meest gekende monument van de Gard. Ze waren hier nog nooit geweest, wij waren gidsen voor enkele uurtjes. Zij waren onder de indruk van de brug die al meer dan 2000 jaar oud is.

Zo groot...

De Gardon staat terug op een normaal niveau, niet zoals enkele weken geleden.

Zoals het hoort, een fotoshoot voor de Pont du Gard. 

Quality-time! 

 Pff, al dat gebabbel. Ik word daar zo moe van, denk onze bootpoes.

Tussenin werd er ook verder gewerkt. Zo is er uit het niets bij één van onze klanten een inbouwkast ontstaan. Voor de klussers blijkt dit niet zo bijzonder. Ik blijf het magisch vinden wat mijn klusser allemaal kan.

Nu nog de gyproc ertegen...

We waren nog niet helemaal bijgebabbeld met onze vrienden en spraken dus voor een bonusavondje af in Montpellier.  

Uiteraard kon een bezoek aan een plaatselijk restaurantje niet ontbreken. Toevallig kozen we voor een restaurantje waar je op donderdagavond gratis een flesje wijn krijgt bij het menu. Toevallig... :) 

Hun vakantie zit er bijna op, nu moesten we weer echt afscheid nemen. Maar de volgende date zit er binnen enkele weken alweer aan te komen. Joepie!

Alweer een week verder...

Zondagavond. Een week is weer voorbij gevlogen. De nieuwe week laten we nog tot morgenvroeg voor de deur staan. Eerst nog even genieten van een rustige zondagavond met een lekker wijntje. Wat hebben we zoal uitgespookt deze week? 

We hebben de werken verder gezet in ons huisje. Ondertussen hebben we beslist om bij elke slaapkamer een badkamer te maken. "En-suite" noemen ze dat. Extra werk denken wij dan. Maar wel ook extra potentieel dus we gaan ervoor. De drilboor werd weer aangesloten. Gaten maken in onze buitenmuren blijft een grote klus aangezien de muren ongeveer 60 cm dik zijn.

De kast zal een badkamer worden met douche van 80cm x 100 cm, spoelbakje en WC. 

De vrouw des huizes neemt haar spatel en stoommachine weer bij de hand om verder het papier af te doen. En ook de borstel en emmer zodat we nog eens onze rommel bij het containerpark kunnen gaan droppen. 

Slaapkamer 2 wacht op de metser die onze ramen komt vergroten. We hebben besloten om dit te laten doen door iemand met wat grotere drilboor dan die van ons. 

 Badkamer 2 klaar om terug te beginnen opbouwen.

De drilboor-manager! 

De doos met papier. 

 De behangpapierverwijderenmetstoommachine-manager. Gehoorbescherming nodig aangezien de collega heel veel lawaai maakt.

Met stift en meter werd de badkamer in spé professioneel uitgetekend. 

In mijn volgend leven zou ik graag iets groter zijn zodat ik wat hoger het papier kan afsteken. Ladder dient erbij gehaald te worden. 

Tussenin werd ook de tuin van klanten grondig gesnoeid. Op het containerpark beginnen ze ons al te kennen.

 Hmmm, laat die zotten maar werken.

De buren zorgden ervoor dat onze innerlijke mens weer helemaal opgeladen werd met een waar feestmaal. Ze blijven lekkere dingen uit hun keuken toveren.

Op zondag was er in Beaucaire geen zon maar wel veel regen te bespeuren. We reden naar Montpellier waar we met vrienden hadden afgesproken. We hadden blijkbaar een goede bestemming gekozen want in Montpellier was het droog en was er zelfs een klein beetje blauw lucht.

 Onderweg leek het alsof we in de carwash zaten.

 Bloemetjes in Montpellier.

We sluiten onze zondag goed af met een lekker wijntje. Niet zomaar een wijntje maar eentje waarvan we de druiven zelf geplukt hebben ongeveer 2 jaar geleden. Ondertussen is de zoete witte wijn gebotteld. Tempus van Domein Perdrix-Lasouche. Eigen kind, schoon kind... Maar deze wijn is echt wel heel lekker. Een streling voor onze smaakpapillen. Er zijn slecht een 1100 flesjes van gebotteld en wij zijn de trotse proevers van dit vloeibare goud.