Wat een verrassing!

Maandagnamiddag kreeg ik telefoon van een goede vriendin uit België die ik al een tijdje niet meer gehoord had. Hoe gaat het ermee? Blablabla... Zegt ze, ik vind dat we nog eens moeten bijbabbelen. Zeker! Vanavond anders nog eens Skypen? Ze vraagt me of ik geen tijd en zin heb om de volgende dag iets samen te doen, af te spreken. Wat, hoe?! Ze waren onderweg naar Avignon. Opeens werd 11 november toch een feestdag in plaats van een werkdag. Wat een verrassing!

Het was zelfs nog warm genoeg om bij te babbelen op ons terrasje. 

We bezochten met onze vrienden de Pont du Gard, het meest gekende monument van de Gard. Ze waren hier nog nooit geweest, wij waren gidsen voor enkele uurtjes. Zij waren onder de indruk van de brug die al meer dan 2000 jaar oud is.

Zo groot...

De Gardon staat terug op een normaal niveau, niet zoals enkele weken geleden.

Zoals het hoort, een fotoshoot voor de Pont du Gard. 

Quality-time! 

 Pff, al dat gebabbel. Ik word daar zo moe van, denk onze bootpoes.

Tussenin werd er ook verder gewerkt. Zo is er uit het niets bij één van onze klanten een inbouwkast ontstaan. Voor de klussers blijkt dit niet zo bijzonder. Ik blijf het magisch vinden wat mijn klusser allemaal kan.

Nu nog de gyproc ertegen...

We waren nog niet helemaal bijgebabbeld met onze vrienden en spraken dus voor een bonusavondje af in Montpellier.  

Uiteraard kon een bezoek aan een plaatselijk restaurantje niet ontbreken. Toevallig kozen we voor een restaurantje waar je op donderdagavond gratis een flesje wijn krijgt bij het menu. Toevallig... :) 

Hun vakantie zit er bijna op, nu moesten we weer echt afscheid nemen. Maar de volgende date zit er binnen enkele weken alweer aan te komen. Joepie!

Alweer een week verder...

Zondagavond. Een week is weer voorbij gevlogen. De nieuwe week laten we nog tot morgenvroeg voor de deur staan. Eerst nog even genieten van een rustige zondagavond met een lekker wijntje. Wat hebben we zoal uitgespookt deze week? 

We hebben de werken verder gezet in ons huisje. Ondertussen hebben we beslist om bij elke slaapkamer een badkamer te maken. "En-suite" noemen ze dat. Extra werk denken wij dan. Maar wel ook extra potentieel dus we gaan ervoor. De drilboor werd weer aangesloten. Gaten maken in onze buitenmuren blijft een grote klus aangezien de muren ongeveer 60 cm dik zijn.

De kast zal een badkamer worden met douche van 80cm x 100 cm, spoelbakje en WC. 

De vrouw des huizes neemt haar spatel en stoommachine weer bij de hand om verder het papier af te doen. En ook de borstel en emmer zodat we nog eens onze rommel bij het containerpark kunnen gaan droppen. 

Slaapkamer 2 wacht op de metser die onze ramen komt vergroten. We hebben besloten om dit te laten doen door iemand met wat grotere drilboor dan die van ons. 

 Badkamer 2 klaar om terug te beginnen opbouwen.

De drilboor-manager! 

De doos met papier. 

 De behangpapierverwijderenmetstoommachine-manager. Gehoorbescherming nodig aangezien de collega heel veel lawaai maakt.

Met stift en meter werd de badkamer in spé professioneel uitgetekend. 

In mijn volgend leven zou ik graag iets groter zijn zodat ik wat hoger het papier kan afsteken. Ladder dient erbij gehaald te worden. 

Tussenin werd ook de tuin van klanten grondig gesnoeid. Op het containerpark beginnen ze ons al te kennen.

 Hmmm, laat die zotten maar werken.

De buren zorgden ervoor dat onze innerlijke mens weer helemaal opgeladen werd met een waar feestmaal. Ze blijven lekkere dingen uit hun keuken toveren.

Op zondag was er in Beaucaire geen zon maar wel veel regen te bespeuren. We reden naar Montpellier waar we met vrienden hadden afgesproken. We hadden blijkbaar een goede bestemming gekozen want in Montpellier was het droog en was er zelfs een klein beetje blauw lucht.

 Onderweg leek het alsof we in de carwash zaten.

 Bloemetjes in Montpellier.

We sluiten onze zondag goed af met een lekker wijntje. Niet zomaar een wijntje maar eentje waarvan we de druiven zelf geplukt hebben ongeveer 2 jaar geleden. Ondertussen is de zoete witte wijn gebotteld. Tempus van Domein Perdrix-Lasouche. Eigen kind, schoon kind... Maar deze wijn is echt wel heel lekker. Een streling voor onze smaakpapillen. Er zijn slecht een 1100 flesjes van gebotteld en wij zijn de trotse proevers van dit vloeibare goud. 

Quality-time.

We hebben wat moeite met het winteruur. Om 18u is het al pikkedonker. Dat maakt de dag wat korter om leuke dingen te doen in de omgeving. 

Vandaag, de eerste zondag van de maand, had je tot vele musea gratis toegang. Hiervan hebben we al eerder gebruik gemaakt in Aigues-Mortes en Marseille. Deze keer bezochten we het museum van Arles. We hadden immers gelezen dat hier een boot, die enkele jaren geleden uit de Rhône werd opgevist, zou te bezichtigen zijn. De boot dateert uit de tijd van de Romeinen en is ongeveer 31 meter lang en 2000 jaar oud. In het museum geven ze je een beeld van de maritieme handel in de Romeinse tijd. Je kan in een film ook zien hoe ze de boot hebben gelicht. Benieuwd? Via deze link kan je hierover meer te weten komen: https://www.youtube.com/watch?v=WYTPgk7wDz8&list=PLH9LyBBb1gMo2SWvm31PA5I0gQSI_wHEe

De Romeinen zullen toen nooit gedacht hebben dat hun boot ooit zoveel aandacht zou krijgen... 

 Hij is 31 meter lang, 2,9 meter breed. In de boot zijn 1700 nagels verwerkt. De romp weegt 8 ton. De boot diende een speciale behandeling te krijgen om nog in tact te blijven boven water. 

De boot is bijna gans origineel. Bijna, want het achterste deel hebben ze niet terug gevonden en werd dus nagemaakt. 

De keuken aan boord was heel primitief. Het bestond uit een pot om in te koken en wat kommetjes, borden en bestek. Gelukkig zijn tijden wat veranderd.

 De handel van goederen over zee...

Potjes en vazen van in den tijd. 

 Tegeltjes kiezen...

Indrukwekkend wat ze in die tijd al konden maken.

Voordat we onze wandelschoenen aan trokken gingen we brunchen in Maussane-les-Alpilles, op een terrasje. En dat begin november. Zalig! We hadden dit adresje, Aux ateliers, chez Franck & Flo, toevallig op internet gevonden. Prijs/kwaliteit vonden we het net wat te duur. Het principe dat je je eigen wijnfles uit de rekken mocht gaan kiezen in plaats van op een saaie wijnkaart sprak ons dan wel weer heel erg aan.

Vele dessertjes, de keuze was moeilijk!

We hadden wel wat calorieën af te werken. We haalden ons boekje met wandelingen in de Alpilles nog eens boven en maakten een wandeling van ongeveer 6 kilometer nabij St-Rémy-de-Provence. Een langere wandeling durfden we niet meer beginnen aangezien het al 15u was. Een andere keer...

 We zien ze vliegen...

De zon gaat onder, het weekend zit er alweer bijna op.