Alweer een week verder...

Zondagavond. Een week is weer voorbij gevlogen. De nieuwe week laten we nog tot morgenvroeg voor de deur staan. Eerst nog even genieten van een rustige zondagavond met een lekker wijntje. Wat hebben we zoal uitgespookt deze week? 

We hebben de werken verder gezet in ons huisje. Ondertussen hebben we beslist om bij elke slaapkamer een badkamer te maken. "En-suite" noemen ze dat. Extra werk denken wij dan. Maar wel ook extra potentieel dus we gaan ervoor. De drilboor werd weer aangesloten. Gaten maken in onze buitenmuren blijft een grote klus aangezien de muren ongeveer 60 cm dik zijn.

De kast zal een badkamer worden met douche van 80cm x 100 cm, spoelbakje en WC. 

De vrouw des huizes neemt haar spatel en stoommachine weer bij de hand om verder het papier af te doen. En ook de borstel en emmer zodat we nog eens onze rommel bij het containerpark kunnen gaan droppen. 

Slaapkamer 2 wacht op de metser die onze ramen komt vergroten. We hebben besloten om dit te laten doen door iemand met wat grotere drilboor dan die van ons. 

 Badkamer 2 klaar om terug te beginnen opbouwen.

De drilboor-manager! 

De doos met papier. 

 De behangpapierverwijderenmetstoommachine-manager. Gehoorbescherming nodig aangezien de collega heel veel lawaai maakt.

Met stift en meter werd de badkamer in spé professioneel uitgetekend. 

In mijn volgend leven zou ik graag iets groter zijn zodat ik wat hoger het papier kan afsteken. Ladder dient erbij gehaald te worden. 

Tussenin werd ook de tuin van klanten grondig gesnoeid. Op het containerpark beginnen ze ons al te kennen.

 Hmmm, laat die zotten maar werken.

De buren zorgden ervoor dat onze innerlijke mens weer helemaal opgeladen werd met een waar feestmaal. Ze blijven lekkere dingen uit hun keuken toveren.

Op zondag was er in Beaucaire geen zon maar wel veel regen te bespeuren. We reden naar Montpellier waar we met vrienden hadden afgesproken. We hadden blijkbaar een goede bestemming gekozen want in Montpellier was het droog en was er zelfs een klein beetje blauw lucht.

 Onderweg leek het alsof we in de carwash zaten.

 Bloemetjes in Montpellier.

We sluiten onze zondag goed af met een lekker wijntje. Niet zomaar een wijntje maar eentje waarvan we de druiven zelf geplukt hebben ongeveer 2 jaar geleden. Ondertussen is de zoete witte wijn gebotteld. Tempus van Domein Perdrix-Lasouche. Eigen kind, schoon kind... Maar deze wijn is echt wel heel lekker. Een streling voor onze smaakpapillen. Er zijn slecht een 1100 flesjes van gebotteld en wij zijn de trotse proevers van dit vloeibare goud. 

Quality-time.

We hebben wat moeite met het winteruur. Om 18u is het al pikkedonker. Dat maakt de dag wat korter om leuke dingen te doen in de omgeving. 

Vandaag, de eerste zondag van de maand, had je tot vele musea gratis toegang. Hiervan hebben we al eerder gebruik gemaakt in Aigues-Mortes en Marseille. Deze keer bezochten we het museum van Arles. We hadden immers gelezen dat hier een boot, die enkele jaren geleden uit de Rhône werd opgevist, zou te bezichtigen zijn. De boot dateert uit de tijd van de Romeinen en is ongeveer 31 meter lang en 2000 jaar oud. In het museum geven ze je een beeld van de maritieme handel in de Romeinse tijd. Je kan in een film ook zien hoe ze de boot hebben gelicht. Benieuwd? Via deze link kan je hierover meer te weten komen: https://www.youtube.com/watch?v=WYTPgk7wDz8&list=PLH9LyBBb1gMo2SWvm31PA5I0gQSI_wHEe

De Romeinen zullen toen nooit gedacht hebben dat hun boot ooit zoveel aandacht zou krijgen... 

 Hij is 31 meter lang, 2,9 meter breed. In de boot zijn 1700 nagels verwerkt. De romp weegt 8 ton. De boot diende een speciale behandeling te krijgen om nog in tact te blijven boven water. 

De boot is bijna gans origineel. Bijna, want het achterste deel hebben ze niet terug gevonden en werd dus nagemaakt. 

De keuken aan boord was heel primitief. Het bestond uit een pot om in te koken en wat kommetjes, borden en bestek. Gelukkig zijn tijden wat veranderd.

 De handel van goederen over zee...

Potjes en vazen van in den tijd. 

 Tegeltjes kiezen...

Indrukwekkend wat ze in die tijd al konden maken.

Voordat we onze wandelschoenen aan trokken gingen we brunchen in Maussane-les-Alpilles, op een terrasje. En dat begin november. Zalig! We hadden dit adresje, Aux ateliers, chez Franck & Flo, toevallig op internet gevonden. Prijs/kwaliteit vonden we het net wat te duur. Het principe dat je je eigen wijnfles uit de rekken mocht gaan kiezen in plaats van op een saaie wijnkaart sprak ons dan wel weer heel erg aan.

Vele dessertjes, de keuze was moeilijk!

We hadden wel wat calorieën af te werken. We haalden ons boekje met wandelingen in de Alpilles nog eens boven en maakten een wandeling van ongeveer 6 kilometer nabij St-Rémy-de-Provence. Een langere wandeling durfden we niet meer beginnen aangezien het al 15u was. Een andere keer...

 We zien ze vliegen...

De zon gaat onder, het weekend zit er alweer bijna op.

De herfst doet zijn intrede...

De herfst is stiekem langs de achterdeur binnen geslopen, zonder dat we het goed en wel door hadden. Ondertussen nemen we wat vaker een jas of trui mee of komen de lange broeken en kousen alweer uit de kast. Ons donsdeken ligt ook alweer enkele weken op bed. En 's morgens en 's avonds maakt de verwarming het verschil tussen net niet warm genoeg of lekker warm in onze boot. Gelukkig hebben we overdag toch nog wat aangename temperaturen, rond de 20 graden en meer. Ook de zon laat ons de laatste dagen niet in de steek. We kunnen binnenkort weer beginnen aftellen naar de eerste warme zomeravonden.

Ondertussen hebben we eindelijk ook het papier ontvangen dat bevestigd dat ons subsidiedossier officieel is ingediend. We hadden het midden september ingediend en hebben dit document zonet ontvangen. Anderhalve maand later. Nu maar hopen dat we voor de commissie van midden november kunnen verschijnen zodat we eindelijk meer weten. Als de commissie van midden november niet lukt zou het die van midden december kunnen zijn. Maar dit hebben we jammer genoeg helemaal niet in de hand. Wat we wel in de hand hebben is dat we nu officieel wel mogen starten met de verbouwingswerken. We hebben al een afspraak gemaakt met de "macon" om enkele van onze 50 cm dikke buitenmuren wat uit te kappen zodat we grotere ramen kunnen plaatsen. We kijken er al naar uit om onze ramen te gaan bestellen.