De Fransen en onze administratie

Bijna mogen we op vakantie vertrekken. We tellen de dagen af. Drukke dagen. Zo ontdekten we de wereld van subsidies en premies van wat dichter bij. We proberen hiervan een dossiertje in te dienen maar hiervoor ontbreekt het ons van enkele belangrijke document. Zoals onze belastingsbrief. Wij dachten dat het voldoende was als we elke drie maanden onze belastingen betaalden maar dit bleek niet het geval. Dit ontdekten we bij de belastingsdienst in Nîmes die samen met ons onze belastingsbrief van vorig jaar invulde. Nu is het wachten om de berekening die normaal gezien veel te lang op zich zal laten wachten. Ze vertelden ons dat we dit pas in mei, juni of later moeten verwachten. Heel vervelend aangezien we dit document nodig hebben voor ons dossier ivm de subsidies en premies te vervolledigen. Dit zal ongetwijfeld nog vervolgd worden.

 De OPAH-organisatie zou wel eens onze "nieuwe vrienden" kunnen worden. Tenminste als we het dossier volledig in orde krijgen.

 De belastingsdienst van Nîmes.

Zonnig weertje in Beaucaire deze week. 

We trakteerden onze buren op een etentje. Of beter gezegd, onze poes trakteerde. Zij had immers mogen genieten van de goede zorgen van onze buren tijdens onze vorige vakantie. Za-lig, een lunch op een terrasje in de zon!

Poes blij, wij moe.

De koningin des boots kreeg vandaag haar kerstcadeau, een nieuwe krabpaal en light-kattenvoeding. Het eerste zal ze waarschijnlijk iets leuker vinden als het tweede. Het pakket kwam uit Polen. We hadden de bestelling gedaan via Zoofast.fr maar uiteindelijk bleek dit een Poolse firma te zijn. Geen probleem want minder dan een week na de bestelling hadden we het pakket al aan het havengebouw geleverd. 

 Nieuwsgierige poes.

 De oude "gepimpte" krabpaal had zijn beste tijd gehad. 

In de tuin van ons huisje staat een mazouttank waar nog ongeveer 270 liter mazout in zat. Die mazout zit ondertussen na heel wat tanken in de tank van onze boot zodat ze ons nog vele dagen warmte kan geven.

De werkweek is weer begonnen dus we trokken onze handschoenen terug aan. Ik hield me in stilte bezig met het behangpapier van de muren af te krabben. De professionele klusser was heel wat minder stil. Hij begon met slijpen van de sleuven voor de elektriciteitskabels.  

De muren van de kleinste kamer waren na ongeveer vier uurtjes papier-vrij. 

 De lawaaimaker!

 De eerste sleuven. Er moeten er nog gemaakt worden...

 De pikeurs van dienst.

Een vermoeide blik op het einde van de dag. 

De plantjes zijn blij, wij heel wat minder!

We blijven lekkerbekken en zijn dus (bijna) altijd in voor een gezellige lunch. We kozen voor de trattoria Al Cantuccio in Beaucaire. Voor €15,50/persoon heb je een 3-gangen menu. We zaten op vrijdag middag in het restaurant tussen de businesslui. 

 Antipasti voor smullers

 Een "vogeltje" met bloemkoolgratin voor meneer en verse pasta voor mevrouw.

Het is hier rotslecht weer. Het ganse weekend heeft het bijna onophoudelijk geregend. We hielden ons bezig met onze winterreis voorbereiden, bril gaan bestellen, schoenen kuisen, aan de auto prullen (binnenlichtjes veranderen o.a.) maar we hadden toch wel zin om nog even de toerist uit te hangen. Met onze kortingskaart hebben we gratis toe tot het Haribo-museum. Nu zijn we niet de grote snoepers maar we willen hier alles eens gezien hebben, zeker als het gratis is, dus wij daar heen. Jammer genoeg vertelden ze ons bij aankomst dat het museum nog gesloten is tot 21 januari. De winkel was wel open en daar verschoten we ons van de vele kooplustigen. We namen dan ook maar een zakje snoep van 85 eurocent mee. De mensen voor en achter ons aan de kassa kochten voor tientallen euros tot zelfs meer dan 100 euro. Indrukwekkend, die snoepers.

Dan reden we maar met onze ruitenwissers aan richting Uzès centrum. Daar was een truffelmarkt bezig. Wij keken en zagen dat het duur was. Na een korte stadswandeling in de regen zaten we terug in de auto bootwaarts. Tijd voor een lekker flesje wijn, hapjes, soepje, barbecue'tje en dessertje.  

 Het plein in Uzès centrum heeft heel wat minder charme in de regen.

 De toeristenwinkeltjes met olijfolies, tapenades en koekjes waren leeg. Zelfs aan ons kregen we hun dure (maar lekkere) koekjes niet verkocht.

 De kippen van Lussan.

 Tijd voor de apéro en een tête-à-tête.

Chape maken

Vandaag gingen we nog eens beide in ons huisje werken. Onze dag begon met het leegmaken van de "remorque" op het containerpark. Ondertussen hebben we onze kaart en mogen we dus zonder problemen ons afval gaan afleveren. Dat afval is trouwens heel populair. Sommige stukken alleszins. Onder het personeel is het blijkbaar een strijd om het ijzer en koper te verzamelen. Jammer genoeg werken ze hiervoor niet samen en is het dus "first in, first served". De werknemers van het containerpark zijn super vriendelijk. We mogen hun schop en borstel zonder problemen gebruiken en ze leggen ook de werking uitvoerig uit terwijl wij aan het uitladen zijn. Zo vertelden hij ons dat wanneer we veel afval hebben (steen- of tuinafval), we gratis een container voor ons huis kunnen laten zetten. Hebben we dit goed begrepen? Interessant genoeg om even uit te zoeken.

 Lunch in de auto. Op dit moment de meest comfortabele en warme plaats.

De electricien van dienst is reeds aan onze elektriciteitskast begonnen. 

 En ook onze oude badkamer ligt al op de storthoop.

Het gat in deze muur was niet de bedoeling. De buitenmuren van ons huisje zijn heel dik maar duidelijk niet alle binnenmuren. 

 De plinten in de beide slaapkamers werden ook al verwijderd.

 Ze komen van ver om het kasteel van Tarascon te bezoeken. Deze bus kwam van Spanje. Er is een busparking voor onze deur dus we zien de bussen allemaal passeren.

 Supersolden!

Vandaag kreeg ik een cursus "hoe maak ik chape?". Kort samengevat: Je gaat naar de plaatselijke bricowinkel voor ongeveer 2000kg "chapezand". Hierbij voeg je 6 à 7 zakken cement en water. De juiste verhoudingen werden bepaald door de "artisan" ter plaatse. De diener zorgde voor het zand in de betonmolen en het aanvoeren van een nieuwe lading met haar remorqueske.

 We leren bij... Bij het maken van beton is onze remorque naar voren gekanteld. Dat zal nu niet meer gebeuren.

 Moe maar voldaan. Om 12u30 zijn we na het leegmaken en opkuisen van de garage aan het chappen begonnen. Om 19u stonden we onder onze douche.