De kapitein heeft z'n matroos vandaag nog eens goed aan het werk gezet. Een berg zand en stenen verhuizen, zwembad kuisen en lunch voorzien. Het is duidelijk dat de matroos dit misschien wat vaker moet doen, te zien aan haar handen. Je hoort ze alleszins niet klagen. Het is eens wat anders dan achter de computer te zitten of in de auto. 

Ons teamwork heeft vandaag de werken weer wat doen vorderen, maar er is nog wel wat werk aan de winkel. Hopelijk kunnen we binnen enkele weken eens een verfrissende duik nemen in dit zwembad!

 Keiharde grond, goed voor de spieren...

 De tuin krijgt opnieuw vorm...

 Lunch buiten op het terras. Zalig!

 Het frame is klaar, morgen kan het hout erop. 

Moe maar voldaan...

Meneer Mistral, laat je maar eens goed gaan!

De Mistral-wind is zeer belangrijk voor deze regio. Hij komt uit het Rhônedal en blijft meestal een 4-tal dagen waaien. De Mistral heb je het hele jaar door, maar de piek ligt meestal tussen november en april. Dan is er 30% kans op windkracht 6 of meer. Die kans daalt naar 18% in de zomer. Bij lage temperaturen in de winter daalt de temperatuur enkele graden of meer, zelfs bij volle zon, als de Mistral waait.

We vloeken vaak op deze wind maar momenteel zijn we blij als hij er is en ons een prachtige blauwe hemel bezorgd. De volgende dagen zou er wat wind waaien en staat er een zon (en 17°C) op de weerkaarten, maar vanaf woensdag zou de wind gaan liggen en staat er weer regen op het programma. 

Het is duidelijk, deze regio en de Mistral-wind zijn een zeer goed team. Laat die Mistral maar eens goed waaien zodat de regenbuien weer even het land uit zijn.

Meer info over de Mistral kan je vinden op Wikipedia.

Zondag, regendag!

Na een drukke werkweek hoopten we te kunnen genieten van een rustig zonnig weekend. De zon laat ons echter in de steek. We zitten het ganse weekend met een Belgisch regenweertje opgezadeld. We hebben de indruk dat het slechte weer hier net iets vaker in het weekend valt dan in de week. Als het al eens regent lijkt het regelmatig op een ZONdag te zijn.

Er is wel wat werk verzet de voorbije week. De aanleg van het terras krijgt vorm...

 Njamie, van beton naar mortel...

Ook onze poes heeft vermoeiende dagen achter haar computer... 

 Vanuit één van de huizen die we beheren heb je een fantastisch uitzicht op Beaucaire. Jammer genoeg vandaag zonder blauwe hemel...

Professioneel geïnstalleerde keuken. ;-)

Prettige zondag!!

Beton maken is "a piece of cake"

De regen is weer even het land uit, tijd om terug in actie te schieten. Vroeger waren er deadlines voor productie of voor het drukken van een krant, nu is het een deadline van vakantiegangers die eraan komen om op het terras aan het zwembad te genieten van een welverdiende vakantie. 

Soms kan de kapitein op zo'n dagen een extra handje van zijn matroos gebruiken. Zo leerde ik vandaag dus beton maken. Negentien scheppen zand, een halve zak cement en wat water en mijn eerste molen beton was klaar. Zo fier als een gieter toonde ik het aan de kapitein die het nog even heeft afgewerkt met wat extra water en een schepje extra zand. Enkele betonmolens later stond de "bereiding" al wat meer op punt, al heb ik nog veel te leren. Ik heb het voorgevoel dat ik daar in de toekomst nog wel vaak de kans toe ga hebben. 

Beton maken is eigenlijk zeer sterk vergelijkbaar met een cake bakken. De verhouding tussen de ingrediënten is zeer belangrijk. Het "deeg" moet goed gemixt worden en de zon zorgt ervoor dat de beton gebakken wordt. Ik ging vandaag voor enkele cakes met "nootjes". 

Na enkele uurtjes beton maken had ik nog meer respect voor de echte bouwvakkers! Mijn spieren zijn na enkele uurtjes beton maken en stenen verplaatsen alweer ietsje groter geworden.

 De eerste betonmolen is een feit. Mooi!

Gelukkig kwam de kapitein zelf zijn kruiwagen halen om door de modder naar de juiste plaats te duwen. Deze keer had hij een supporter langs de zijlijn.

Zicht op zee!

Er wordt hard gewerkt aan een terras rond een inbouwzwembad. Het weer is soms een spelbreker maar als een echt Brabants trekpaard wordt er door gewerkt. Geen mistral kan hem binnen houden. 

Maar een Groupon-bon die dit weekend zijn vervaldatum bereikt kan hem wel naar de kust brengen. Enkele maanden geleden hadden we een bon gekocht op de Groupon-website voor een overnachting + diner + ontbijt in een hotel in Sausset-les-Pins. Van uitstel mag geen afstel komen, zeker niet omdat we het al betaald hadden dus trokken we vrijdagmiddag richting zee. Jammer genoeg ging de stevige Mistral-wind met ons mee maar dit kon onze pret niet bederven. Ook het gebrek aan warm water in ons hotel namen we erbij. Er was een technisch probleem dat hopelijk de volgende ochtend zou opgelost zijn. We hoopten er gelukkig niet op want we kennen ondertussen de Fransen hun optimistische timings. We genoten van onze mooie kamer met zicht op zee, het gezellige stadje Sausset-les-Pins, enkele mooie wandelingen langs de kust waarbij het ene mooie baaitje het andere in sneltempo leek op te volgen, en de wilde zee. Het leukste vonden we nog het idee dat dit maar op een uurtje rijden is van Beaucaire en dat we dus gemakkelijk kunnen terug keren. 

 Uitzicht vanuit onze kamer.

 Haven van Sausset-les-Pins

 De Mistral-wind in de golven...

 Haven van Carro

 Om optimaal van het mooie uitzicht vanuit onze hotelkamer te genieten besloten we onze aperitief in de kamer te starten. Even langs de supermarkt voor de nodige dranken en knabbels. Op de parking van de Lidl was er een heel exclusief parkingplaatsje nog vrij voor ons...

 Zonsondergang...

 De hele lieve "hotelpoes".

In onze bon was een 3 gangenmenu 's avonds inbegrepen. Het was lekker maar we hadden er toch wat meer van verwacht. We hadden eerder al eens dezelfde formule via Groupon gedaan in een hotel in La Grande Motte en het niveau lag hier in vergelijking enkele trapjes lager.

 Ontbijt met mooie zicht op zee. Het uitzicht compenseerde het wat te eenvoudige ontbijt.

We vertrokken vanaf ons hotel voor een wandeling richting "Tamaris". Een aanrader voor wie houdt van zee en idyllische baaitjes! 

 Duikers gespot!

Als afsluiter reden we langs het volgende kuststadje "Carry-le-Rouet". Ook hier zagen we een gezellige haven, leuke restaurantjes en zeer misplaatst appartementsgebouw. 

 Lunchtime!

  

Mooie liedjes kunnen niet blijven duren. Op naar de veel te drukke winkels op zoek naar een zwembadomheining...