Regen?!

De kop is eraf, het is gebeurd! De eerste regen van 2012 is met veel enthousiasme uit de hemel gevallen. We waren er eigenlijk wat op aan het wachten. Niet dat we graag regen hebben maar maanden zonder regen kan toch ook niet blijven duren. We denken dat het van november geleden is dat we nog regen hebben gehad. Toen zelfs met overstromingen tot gevolg. Nu zijn de weersvoorspellingen iets minder streng. Eén dagje regen, net op de "zondag". Ach, we hebben het geluk om vandaag te mogen gaan lunchen. Regen of zon, gezellig zal het er zeker zijn!

En we hebben vrijdag nog genoten van een lunch op het terras buiten. En kunnen dat morgen waarschijnlijk weer. Vive (le Sud de) la France!

Op zoek naar een interieur met kasteelallures?

Voor wie net als ik houd van kastelen is deze cataloog leuk om te zien. Een veilingshuis uit Parijs veilt de inhoud van een kasteel met 45 slaapkamers. Indrukwekkend!

Weekend boordevol leuke dingen

De vorige werkweek lijkt nog maar pas ten einde en de volgende werkweek is alweer begonnen. Wat vliegt de tijd!

 Lunch op een donderdagmiddag.

Ook mannen houden van "shoppen". 

We hadden een heel leuk maar vermoeiend weekend. Een combinatie van een dagje met Vlamingen in Uzès en Leuvense vrienden die op bezoek zijn in Beaucaire sinds vrijdag maakt dat ik nu met kleine oogjes op een maandagochtend achter mijn computer zit. Maar we hebben het ervoor over want het was weer een zeer fijn weekend!

Zaterdag hadden we een dagje met de "Vlamingen in het Zuiden" mee georganiseerd in en rond Uzès. Daar vind je immers een prachtig wijndomein van 2 Vlamingen, Ilse en Koen. Het wijndomein Perdrix-Lasouche hebben ze zelf opgebouwd. Letterlijk en figuurlijk. Ondertussen hebben ze verschillende zeer lekkere rode wijnen die te vinden zijn in de betere restaurants in België waaronder het Hof van Cleve. Ze baten ook hun eigen Chambre d'hôtes uit te midden van de wijngaarden waar ze in de zomer hun handen mee vol hebben. We vonden het enorm leerrijk om te horen hoe Koen en Ilse hun wijn maken van wijnstok tot het in de fles zit en geserveerd kan worden. Het grote voordeel voor ons was dat we de volledige uitleg in het Nederlands kregen waardoor we we het meeste wel begrepen hebben. We zijn onder de indruk en hebben tonnen respect voor dit koppel. De wijndegustatie was zeer uitgebreid maar we hebben toch nog enkele flesjes meegenomen om later thuis de wijndegustatie nog iets uitvoeriger te doen. :-)

Na dit bezoek gingen we naar Uzès voor een etentje in Le 80 jours. Op zaterdag is het markt in Uzès. Echt de moeite maar daar hadden we geen tijd voor. We werden al in het restaurant verwacht. We waren met een 40-tal personen om te genieten van verschillende heerlijke gerechtjes. Hier komen we nog terug.

's Avonds kwamen onze gasten mee met ons genieten van een eenvoudige "kaas & wijn avond". Met tussendoor toch ook wat water. :-) Heel leuk! De sfeer zat er weer goed in op de Por Qué No. 

Zondagnamiddag hadden we ons "weekendprogramma" afgewerkt en hadden we tijd om samen met Laure & Laurent de toerist te gaan uithangen. We gingen voor een autotochtje in Les Alpilles met een tussenstop in Le Baux-de-Provence. Om ons weekend af te sluiten besloten we samen voor een etentje naar het plaatselijk restaurant te gaan. We hebben het nog eens getest en weer goed bevonden! Onze nieuwe werkweek kan weer beginnen...

Franse administratie vs Griet 5-2: dé Carte Vitale is toegekomen.

Vandaag begon ik spontaan te juichen bij het openen van onze post. Ik heb EINDELIJK mijn enige echte "Carte Vitale" ontvangen. Met mijn naam en mijn foto. Het verbaasde me dat alles correct was. De Franse Carte Vitale is ongeveer hetzelfde als de Belgische SIS-kaart. Voor deze kaart heb ik twee halve dagen rond moeten bellen van de ene naar de andere organisatie. Mijn Carte Vitale had ik eigenlijk al in oktober 2011 verwacht maar ik had me al laten vertellen dat dit makkelijk zes maanden kan duren voordat je de kaart in handen hebt. Ze hadden gelijk. Zo zie je maar dat de volhouder wint! Me happy!! Wat niet wil zeggen dat ik nu ziek mag worden!

Het weekend

We verwelkomden gisteren vrienden voor een etentje op onze boot. We waren in onze kookboeken gedoken voor een uitgebreid menu en enkele lekkere wijntjes. We hebben nieuwe receptjes uitgeprobeerd en goed gekeurd. Het was een zeer gezellige en geslaagde zaterdagavond! 

Dit uitzicht is ondertussen al gekend maar blijft voor ons super mooi. Voor vandaag waren de weersvoorspellingen regenachtig, bewolkt maar gelukkig duurde het tot vanavond voordat de eerste spatjes over Beaucaire neer dwarrelden. De wekelijkse marktkramers konden hun werk doen in aangename weersomstandigheden. Ook de mistral was nergens te bespeuren.

We hadden vanmorgen onverwacht bezoek op onze boot. Plots hoorden we iets rondlopen buiten. Wat zou het zijn? Eerst dachten we aan ongedierte maar toen zagen we dat er een eekhoorntje op onze boot zat. Het schattige diertje was echter snel terug weg eens we op onze boot begonnen rond te lopen. 

Tijd voor ons voor een wandeling in de Camarguestreek, meer bepaald in Gallician. We waren niet de enige die genoten van een rustige zonnige zondag.

 Schildpadden op een boot: het symbool van de snelheid waarmee een gemiddelde kanaalboot vaart?

 Enkele lustige vissers...

 Ook de plaatselijke ezel geniet van het aangename weertje.

 We kregen de aandacht van deze stieren. Zou mijn rode sjaal er iets mee te maken hebben?

Loslopende kippen... Brrr, don't like!

Daar is de lente, daar is de zon!

De lente is in het land! De voorbije dagen zijn goud waard. En zeker ook de gedachte dat er nog zo vele zullen volgen. De verwarming dient pas in de late namiddag aangezet te worden, de deur kan een paar uren per dag open blijven staan, kousen zijn niet meer een noodzaak en de dikke winterjas verdwijnt in de kast. We werken aan onze vitamine D-gehalte! Ik krijg energie van dit zonnetje! 

En zin om te kokkerellen. Na een week niet achter de kookpotten gestaan te hebben kriebelt het om terug wat lekkers op tafel te toveren. 

Zoals een "feestelijke tomaten-saffraansoep". Eenvoudig te maken, buiten de tomaten ontvellen en ontpitten, en heel lekker. Dit receptje werd opgeslagen onder onze favorieten. Onze soep was net iets minder feestelijk als die van het recept want wij hebben het zonder de verse kaas gegeten. Recept via deze link. 

Ik ben iemand die eigenlijk best met een boodschappenlijstje gaat winkelen om te voorkomen dat ik dingen in de winkel koop waarvan ik eens thuis gekomen merk dat ik ze eigenlijk nog had liggen. Deze keer had ik onnodig eieren gekocht. Ik had blijkbaar nog een 10-tal eieren liggen en heb er in promo nog eens 15 gekocht. En eigenlijk eten we al sowieso niet zoveel eieren. Oeps!

Maar ze hebben me vroeger in de salescursussen geleerd dat er geen problemen bestaan, enkel opportuniteiten! Na een kleine zoektocht had ik de opportuniteiten voor onze voorraad eieren gevonden.

Aangezien ik de "Belgische" slaatjes hier niet kan kopen maak ik ze gewoon zelf. Eiersla, tonijnsla bleken zeer eenvoudig te maken. Al zijn ze dan wel wat gezonder dan de slaatjes die je in de winkel koopt. Eierenvoorraad = min 6 eieren!

En Petit-beurre taart met crème au beurre... Ik ging spontaan juichen toen ik zag dat je voor creme au beurre te maken vijf eieren nodig had. Dit recept is mede een opportuniteit omdat dit één van de zeldzame dessertjes is dat Dennis heel graag eet. Het recept kan je vinden via deze link. Lekker en eierenvoorraad = min 5 eieren!!

Zou Toepie eieren eten??? ;-)

Dit artikel in GvA van vandaag trok onze aandacht....

Home sweet Toepie!

Onze eerste werkdag is alweer achter de rug. De vakantie is gedaan... Sinds we terug thuis zijn worden we verwend met een warm zonnetje, +15°C en... vele knuffeltjes van onze Queen Toepie. Ze is de laatste maanden al net "iets liever" dan vroeger maar nu is ze wel heel vaak in onze buurt om knuffeltjes te ontvangen. Ons hoor je niet klagen.

Onze bootpoes verkiest duidelijk haar bootleventje boven het leven in een appartement in België. Al heeft ze toch één klacht. De lavabo in België was toch meer op haar maat. De kleine versie in de Por Qué No ligt helemaal vol Toepie als ze er gaat in liggen. Van daaruit kan ze alles goed in het oog houden. Schattig!

Op de Por Qué No is ondertussen een lenteschoonmaak aan de gang. Er worden bloemetjes gepland, de orchideeën staan in bloei, kasten worden uitgeladen en terug ingeladen, een grondige poetsbeurt van de buitenkant van de Por Qué No staat bovenaan op ons lijstje, de mutsen en handschoenen verdwijnen weer in de kast en de cava wordt opgeborgen voor zwoele lente- en zomeravonden. We laten met plezier de winterverkoudheid achter ons. Laat de lente maar beginnen, wij zijn er klaar voor!

Een maandje te vroeg voor de lente? Nee hoor, niet in Beaucaire! De weersvoorspellingen voor de volgende dagen zien er weer veelbelovend uit. Al zullen we de eerstvolgende dagen, net als vandaag, wel wat bescherming moeten zoeken tegen de Mistral.

Vakantie in Spanje deel 2

We zijn op zoek gegaan naar een gezellig kuststadje. Salou zijn we doorgereden omdat we niets anders dan appartementsblokken zagen. Cambrils vonden we toch de moeite om even halt te houden. Al zal de haven daar ook wel veel mee te maken hebben. In Cambrils stonden ook vele appartementsblokken maar hier en daar zag je toch nog een huis of iets authentiek. Het weer is hier elke dag nog net iets beter dan in Beaucaire. Een zacht briesje en tussen de 14-17 graden. Heerlijk.

De grote en kleine broer... 

Net zoals in vele Spaanse hotels zijn de desserts in onze hotel mooi om naar te kijken maar we hebben hier nog geen lekkernijen ontdekt. We proberen vaak toch even uit nieuwsgierigheid...

 Een lieve poes... Van onze poezenoppas krijgen we elke dag de "poezengazet". Queen Toepie past momenteel op ons bootje en geniet van de zon achter glas. Haar rust is bijna gedaan...

We zijn het binnenland ingereden op zoek naar pittoreske dorpjes. We hebben gezocht wat we vonden. Het echte Spanje... Zo bezochten we (in sneltempo) het Monestir de Poblet op een uurtje rijden van ons hotel. Het blijkt een ideale streek voor een autotocht. Al werd ons evenwichtsorgaan wel op de proef gesteld. Nog nooit hebben we beide zo een kronkellige bergtocht gedaan. De bochten bleven maar komen. Het was heel mooi maar we waren toch blij als we terug in onze kamer waren om even te rusten.

Het buffet in ons hotel is à volonté. Eten in overvloed... Het ene is heel lekker, het andere net wat minder. Maar prijs/kwaliteit is het dik in orde. De meeste gasten zijn sneller van tafel dan wij. We beginnen dan ook meestal met aperitiefhapjes, voorgerechtje, soms een soep, hoofdgerecht en een dessertje. Na zes dagen van dit lekkers hebben we stilletjes aan zin in preistoemp, gekookte aardappelen, verse groenten op de plancha, ... Gezonde kost!

Ons hotel heeft 2 "spa's". Eén waar je elke dag gratis binnen mag en één waarvoor je per verblijf één toegangsticket per persoon hebt. Normale prijs is €30/persoon voor 3 uur toegang tot dit paradijs. We hebben de "Aquum" gisteren getest en meer dan goedgekeurd! Alleen hiervoor al zou ik terug naar hier komen. Fantastisch! 

Heb je je ooit al afgevraagd hoe het zou voelen om in een glas met bruistablet te zitten? Zalig! 

Of om 10 "Raindance" douchesproeiers rond je bed te hebben?

Of hoe het voelt als een klein kuikentje onder een infraroodlamp in een ruimte van 25 graden?

Het leukst van alles vonden we de twee buitenzwembaden. Het gevoel om in februari buiten te zwemmen, drijven in een bad van 42°C met zicht op een palmboom en sterren. Genieten! 

Er waren vele baden in deze spa. We zijn de tel kwijt. De Spa lijkt ons gloednieuw en is heel modern. Pure luxe. We kwamen beide verrimpeld uit de spa maar het was een fantastische ervaring dat moeilijk te evenaren valt. Meer info over het Aquum Spa & Club: http://www.estivalpark.es/aquum/fra/instalaciones.asp

Op ons plan van de Costa Dorada dat we gekregen hadden van het toerismekantoor zagen we een park niet ver hier vandaan liggen. Onze nieuwsgierigheid was gewekt. Parc Sama bleek een mooi maar een beetje een "nep" park. Als we de "rotsen" van dichtbij bekeken dan zagen we dat ze gemaakt waren uit cement. Maar het leverde wel wat mooie foto's op en je kan er even wegdromen naar tropische plaatsen. Er waren vele pauwen in het park die het plaatje compleet maakten. De moeite waard om even te stoppen als je in de buurt bent. We denken wel dat je normaal gezien een ingangsticket moet kopen voor dit park. Wij zagen niemand en hebben ons zelf even binnen gelaten.

http://www.parc-sama.es/contacto.html

 Bij deze foto hoort een kleine bekentenis. De pauwen poseerden graag voor de foto maar hier heeft Dennis wel een handje geholpen door achter de struiken te gaan wandelen waardoor ze terug naar het middenpad gingen. 

 

Onze vakantie loopt ten einde. Vanavond nog een laatste avondmaal en morgen terug naar Beaucaire. Het einde van een vakantie voelt het laatste anderhalf jaar veel minder "zwaar" dan vroeger. De gedachte dat we naar onze boot in Beaucaire mogen, waar normaal ook de zon schijnt maakt het allemaal veel makkelijker. Ook al moet er daar dan gewerkt worden. 

We hebben tijdens deze vakantie enkele ideëen opgedaan voor enkele aanpassingen aan de Por Qué No. Wordt nog vervolgd...