Fête de la Saint Vincent in Jonquières-Saint-Vincent

Ingrid & Guy, levensgenieters die hier ook op hun boot wonen in Beaucaire, hadden ons gemaild dat het dit weekend "Fête de la Saint Vincent" is in Jonquières Saint-Vincent, ongeveer 10 kilometer rijden van Beaucaire. Zij zijn er al vele jaren naartoe gegaan en het zou de moeite zijn. Dat moeten ze ons geen 2 keer zeggen. Om 10u15 sprongen we in onze auto op naar Jonquières St-Vincent! Eens buiten kwamen we vrij snel onze bootburen tegen. Er stond een standje waar je voor €4 een glas kon kopen. Het lege glas zou je tijdens de wandeling later à volonté kunnen vullen met witte, rosé of rode wijn. Dat zagen we wel zitten! Het was misschien nog wel wat vroeg maar met dit koude weer konden we wel wat innerlijke warmte gebruiken. :-) De zon scheen en er was geen wolk aan de hemel maar de winter is nog prominent aanwezig.

Er was wel wat te zien. We merkten snel dat het een echt feest is waar de plaatselijke bevolking (wijnboeren en - liefhebbers) zeer talrijk aanwezig was waarvan verschillenden in plaatselijke klederdracht. Na een half uur vertrok de wandeling. Het plaatselijke orkest ging mee. Na een lange speech tussen de velden was het buffet geopend! Het was lekker! De plaatselijke koks hadden hun kookboeken boven gehaald om lekkere koekjes, pizza's en veel meer te bakken. Ook kaas, salami, ham en baguette was er in overvloed. Net zoals de wijn. Het was zelfbediening. We hebben het niet aan ons hartje laten komen. :-) Een uurtje later ging de wandeling terug naar het dorp waar er nog een lange speech voorzien was. Die hebben wij mooi aan ons laten voorbij gaan. Op naar ons lekker warm bootje waar het zonnetje zalig binnen schijnt... Leve de ZONdag!!

Piscine municipale in Beaucaire

Vandaag zijn we voor de 2de keer gaan zwemmen in Beaucaire. Een beetje extra beweging kan geen kwaad! Een overdekt zwembad is niet zo makkelijk te vinden in Frankrijk dus we hebben geluk dat er in Beaucaire eentje is. Het is er proper, rustig en vooral lekker warm. Het enige nadeel is dat het niet vaak open is. Gemiddeld maar 4 tot 6 uurtjes per dag. Ik heb een 10-beurtenkaart gekocht dus nu moet ik wel regelmatig gaan. Alhoewel, het is onbeperkt geldig dus ik heb nog wel een paar jaartjes... :-) Ik heb een poging gedaan om binnen een foto te nemen maar mijn de lens van mijn fototoestel kon de vochtige lucht niet zo goed verdragen dus heb ik een fototje van het internet genomen.

Hieronder nog enkele sfeerbeelden van de haven van Beaucaire, de sluis en de waterkering (die de Rhône buiten Beaucaire houdt). Jammer genoeg worden niet alle boten goed verzorgd. Zo is er zelfs eentje die al aan lager wal is geraakt... 

sluis beaucaire (niet meer in werking)

ook niet meer in werking...

Avignon

Ik trok vandaag met de 2 ladies naar Pont du Gard en Avignon. De mistral waait weer krachtig in Beaucaire en omstreken waardoor we onze muts en sjaal soms wel konden gebruiken. Gelukkig hebben we de zon nog wat het warm maakt achter glas. Op Pont du Gard was het rustig. Na een wandelingetje zijn we terug onze auto in gesprongen richting Avignon. Daar konden we nog genieten van de Pont d'Avignon, Palais des papes en enkele winkeltjes. ;-) De solden zijn hier nog maar een weekje bezig. Conny en Karin hun vakantie loopt jammer genoeg ten einde. Morgen rond 16u staat het vliegtuig van Ryanair klaar om hun terug richting België te vliegen. De Franse zon was alleszins warm aanwezig. Net als de koude Mistral-wind...

Bezoek vanuit België: samen naar Aigues-Mortes, Camargue en Saintes-Maries-de-la-Mer

We hebben deze week Conny & Karin op bezoek die van vijf dagjes vakantie genieten in Beaucaire. Gisteren zijn we samen op stap geweest om de streek wat te verkennen. We startten met een bezoek aan Aigues-Mortes (letterlijk vertaald: De stad der 'dode wateren'). Aigues-Mortes is een zwaar versterkte vestingstad met diverse stadspoorten en torens. Deze stad heeft bovendien ook een mooie haven. Hier hebben we de tijd genomen voor een lunch. De keuze was echter beperkt vermits de meeste restaurants dicht waren. Het menu dat we genomen hadden was prijs/kwaliteit niet schitterend. Hier komen we niet meer terug.

Met ons buikje vol trokken we verder de camargue in. De camargue is een moerasgebied, vooral bekend vanwege de in het wild levende witte paarden en stieren, en de roze flamingo's. Het is tevens belangrijk voor de winning van zout, de rijstteelt en de wijnbouw. Hier hebben we nog een wandeling gemaakt in de hoop dat we toch wat vogels en andere beesten zouden zien maar daar hadden ze vandaag blijkbaar niet veel zin in. Gelukkig was de zon wel warm aanwezig. 

Na onze wandeling gingen we nog even naar Saintes-Maries-de-la-Mer om ons dagje af te ronden. Saintes-Maries-de-la-Mer is een gekend en dus toeristisch kuststadje. Een beetje te vergelijken met Oostende. In Saintes-Maries-de-la-Mer hebben we nog een wandelingetje gedaan langs de zee. Gelukkig zonder wind wat de temperaturen heel aangenaam maakte. Een koffietje (of iets sterkers) gaan drinken zat er niet in want ook hier waren de meeste cafeetjes dicht of volop aan het verbouwen. 

Dan maar terug naar ons bootje waar we de geslaagde dag konden afsluiten met een... MOJITO, wijn, kaas en kraakverse baguette van de plaatselijke bakker!! :-)

Montpellier met vlamingen in het zuiden

Vandaag zijn we vroeg opgestaan zodat we om 10u in Montpellier stonden op Place Comédie. We hadden immers afgesproken met de groep "Vlamingen in het zuiden". Er zouden ongeveer 40 vlamingen komen om samen Montpellier te verkennen. Parkeren in Montpellier is niet aan te raden wegens heel duur en geen parkingplaatsen in de straten. We waren verwittigd dus we hebben ons geparkeerd op een kilometer buiten de stad waar we 9u konden staan voor €2. Hier zou Tobback nog een voorbeeld aan kunnen nemen! De organisators hadden een hele vragenlijst voorbereid. We kregen van de organisatoren een spaghettisprietje dat we op het eind van de dag heel terug moesten geven. Daarbij moesten we ook ergens een hardgekookt ei gaan versieren. We waren gezegend met Véronique die bij ons in het groepje zat. Zij woont al 25 jaar in Montpellier waar ze destijds tijdens een vakantie haar man leren kennen heeft. Ze was een echte Montpellierkenster en bovendien vertaler nederlands-engels-frans. De vragen waren leuk en dubbelzinnig opgesteld waardoor het zelfs voor haar soms nog wat zoeken was. Maar er zaten ook leuke vragen tussen zoals: neem een foto van het toilet in café x en hoe noemt de wc-meneer in de publieke wc's. De man wist niet wat hem overkwam als opeens enkele mensen zijn naam kwamen vragen. 's Middags zijn we gaan eten in een belgisch restaurant uitgebaat door 2 walen. Op het menu: charcuterieschotel, mosselen of stoofvlees met FRIETEN en als dessert kaastaart. Rond en gezond kwamen we er buiten. De vragen in de namiddag gingen net iets vlotter, misschien mede dankzij de wijn, dus konden we nog even een terrasje doen. Ons gekookt ei hadden we na een derde restaurant in handen. We scoorden 20/21 en hadden weer wat mensen leren kennen. Montpellier is een leuke studentenstad, hier komen we zeker nog regelmatig terug. En ook het weer zat ons weer mee: zon en ongeveer 16 graden. Mijn winterjas bleef thuis...

Gieren in Rémuzat en Mont Ventoux

Donderdagmorgen vertrokken we voor 2 dagjes Provence/Drôme. Na 1u15 min. rijden kwamen we aan in Le Crestet waar we zeer goed ontvangen werden door Frederic & Kathelijne. We vertrokken vandaar richting Rémuzat waar we eerst de innerlijke mens versterkt hebben in een plaatselijk restaurant. Daarna was het tijd voor het serieuzere werk... Op naar de gieren! Na een mooie rit in de bergen kwamen we op de top van de berg, gekend voor de gieren. Terecht!! De gieren waren talrijk aanwezig. Indrukwekkend!! Ik was gezegend met een topfotograaf (zie foto's)!!! ;-)

Na de fotoshoot van de gieren werden we nog getrakteerd op een rondrit door de Drôme. Ongelofelijk mooi!! Zo kwamen we ook voorbij een mooi kerkje op een hoge rots dat toegankelijk is via een trap.

We sloten ons dagje uit af met een uitgebreid diner met veel spijzen én dranken ten huize Frederic & Kathelijne. Heerlijk! Hoe mooi kan het leven zijn...

Vandaag trokken we naar de Mont Ventoux. We konden niet tot helemaal op de top. De top is immers gesloten tot midden mei. Het was vandaag weer heerlijk genieten in de zon. Geen zuchtje wind te bespeuren en 16 graden! Op de Mont Ventoux was het wel andere koek. Daar hebben we onze jas goed toegetrokken en lag er ook nog wat sneeuw. Jammer genoeg voor de skiërs niet voldoende om hun latten boven te halen. Eens terug beneden hebben we ons een terrasje in de zon gezocht! Een winterjas was niet meer nodig...