17 augustus 2026

Op camping in Guillestre, in de Queyras-regio.

Op vele vlakken zijn we complementair maar jammer genoeg niet altijd op vlak van beslissingen nemen. Tis te zeggen... We zijn vaak beide wat twijfelaars en besluiteloos. We hebben nu de eerste keer deze zomer twee weken aansluitend dat we weg kunnen. Ideaal om te gaan varen en eens verder te kunnen dan Ile des Embiez. Maar de weersvoorspellingen zijn niet zo goed de eerste week en we willen ook heel graag nog eens naar de bergen deze zomer. De volgende mogelijkheid om langer dan een week te gaan varen is pas eind september en dan is de zee waarschijnlijk niet warm genoeg meer om te gaan zwemmen zonder wetsuit. Na veel twijfelen, wikken en wegen besloten we zondagmiddag op het moment dat we konden vertrekken, na de vierde schoonmaak dat weekend, om naar de bergen te trekken met ons caravanneke. We reden naar de Vallei van Queyras. Iets nieuws voor ons, maar op de kaart ziet het er al heel interessant uit. 







Op zondagavond kwamen we aan op camping Villard nabij Guillestre. We werden vriendelijk ontvangen en kregen een leuke plaats met zelfs wat zicht op bergen en natuur. Onze poes is duidelijk in haar nopjes in de wat frissere temperaturen. We hebben 's nachts zelfs ons donsdeken al uit de kast gehaald.




Op maandagochtend reden we naar Guillestre met de bedoeling om in het toerismekantoor wat meer informatie te krijgen over de regio. Bij aankomst zagen we dat het er op maandagochtend marktdag was. We vonden na even zoeken een marktplaatsje en liepen even over de markt en langs het toerismekantoor. Daar konden ze ons echter niet veel wijzer maken. De bediende had er geen zin in vandaag.





Op de kaart leek ons Risoul een leuke optie dus we reden na de lunch naar het stadje gekend onder de skiërs. Van daaruit namen we een skilift om de bergkam te ontdekken. We wandelden er enkele kilometers en kwamen met een andere skilift terug naar beneden. We hadden al maanden niet meer gewandeld en wilden graag rustig beginnen. Eens terug beneden gingen we nog eens langs het toerismekantoor in Risoul en daar had de bediende gelukkig geen maandagblues. Hij gaf ons enkele leuke tips voor de volgende dagen.


























14 augustus 2026

Terug naar Fos.

We vertrokken 's ochtends vrij vroeg in Frioul naar Fos. We hadden die namiddag immers nog enkele huisjes en zwembaden te poetsen. Nadat de feestvierders vertrokken waren was het gelukkig rustig in de baai. Terug varen deden we weer op motor bij gebrek aan wind. Gelukkig is onze dieselmotor heel zuinig. Hij maakt echter wel wat lawaai maar daarvoor zoekt de kapitein ook een oplossing.






13 augustus 2026

Op terugweg naar Fos.

We hebben getwijfeld om onze boot in La Ciotat te laten liggen tot na het weekend, een auto te huren en zo het traject heen en terug te doen voor de wissels van onze huisjes. Maar uiteindelijk hebben we toch gekozen om onze boot terug naar Fos te varen. Het kost wat meer tijd maar heen en terug met de auto en al het geregel kost ook wel wat tijd, geld en moeite om allemaal geregeld te krijgen. We vaarden dus vanaf Ile des Embiez op donderdagochtend langs de calanques naar de Frioul eilanden. Jammer genoeg grotendeels op motor want er was bijna geen wind. We hielden even halt in calanque de Sormiou.





















De baai in Frioul is heel mooi maar jammer genoeg trekt het vaak luidruchtige gasten toe. Die vertrekken meestal na zonsondergang, maar deze avond bleven ze tot ongeveer 1 uur hangen. Er was blijkbaar iemand jarig en dat moest uitbundig gevierd worden.