10 augustus 2026
Van Frioul naar Bandol met een tussenstop in calanque de Morgiou.
9 augustus 2026
Een beetje thuiskomen in de haven van Frioul.
Keuzestress. We hebben het wel vaker. De weersvoorspellingen op zee zien er heel goed uit, rustig, zonnig, misschien wat té warm aangezien ze de vijfde hittegolf voor deze zomer voorspellen. Maar we hebben wel eens zin in iets anders, in bergen, wandelen, wat frissere temperaturen. We beslissen dus om de zeilboot wat rust te gunnen en naar de bergen te trekken. De matroos haar zak stond al klaar. En dan begint het twijfelen. Misschien is het de laatste week echt zomer op zee, warme zee, niet teveel wind en dus goed vaarweer. In de bergen voorspellen ze ook wat regen. Zouden we de bergen niet beter nog even uitstellen? Maar de meeste skilifts zijn maar open tot eind augustus. Op de campings is het nu wel nog druk, sommige campings zijn zelfs nog volzet. Aaaah! We besloten uiteindelijk dus om toch weer naar zee te trekken. Als het goed vaarweer is moet je de kans grijpen zeggen ze altijd en dat hebben we ook al uit ervaring geleerd. Er moet dan ook wat minder ingepakt worden.
Op zondagmiddag begint onze vaartocht met weer een tochtje naar Frioul. Op motor want we hadden de wind tegen en wat later was er geen wind meer te bespeuren. We gooiden voor de lunch even ons anker uit in Carro en vaarden dan verder. Rond 17u lagen we weer op zeer bekend terrein, in een baai nabij Frioul. We kennen het hier ondertussen al heel goed. We besloten om de nacht door te bregen in de haven van Frioul omdat er wel wat deining op zee is.
8 augustus 2026
De “nieuwe” auto…
Er werd wat afgewikt en afgewogen vooraleer we een beslissing namen. De kapitein wou oorspronkelijk voor een Japanner gaan. We hadden onze zinnen gezet op een Suzuki Vitara, maar al snel realiseerden we ons dat de achterbank eerder plat zou liggen dan rechtop zou staan. Niet echt ideaal dus.
Daarom besloten we uiteindelijk toch voor een “utilitaire” te gaan. Misschien iets minder spannend om te gaan kopen, maar des te praktischer.
Er werden enkele garages bezocht, uren op het internet gespendeerd en uiteindelijk werd de knoop doorgehakt. We kochten een grijze Peugeot Partner uit 2019, met automatische versnellingsbak en uiteraard een trekhaak. Hij heeft iets meer dan 83000 km op de teller staan. De Partner heeft drie zitplaatsen. Dat is niet alleen handig om onze poes zo nu en dan mee te nemen, maar vooral ook praktisch wanneer we bijvoorbeeld een ladder moeten vervoeren. Bij een driezitter kan één van de zitplaatsen platgelegd worden, waardoor er iets langere voorwerpen door de cabine kunnen steken. We zullen de auto trouwens ook kunnen gebruiken om onze gewassen lakens tijdelijk in op te bergen.
Of we de juiste beslissing hebben genomen? Dat zal de toekomst moeten uitwijzen. Maar voorlopig zijn we vooral benieuwd hoeveel plezier en gemak deze “saaie” maar praktische keuze ons zal opleveren. 😄


































































