Wandelen nabij Isola 2000.

Het leven op de camping is rustig. Er zijn niet veel toeristen en ook de vele stacaravans die er op jaarbasis staan zijn bijna niet bewoond. Onze buurman is er wel, en heeft ons al tomaten en een courgette gegeven. Hij heeft vijf poezen en heeft ook onze poes al in zijn armen gehad.

Vandaag gingen we wandelen vanaf Isola 2000. We kozen voor een nog "rustige" wandeling, langs de "Lacs de Terres Rouges, van ongeveer 9 kilometer met een hoogteverschil van 550 meter. We waren zeer erg onder de indruk van het landschap. De wandeling ging net over de grens, tot in Italië. De wandeling gisteren was wat teleurstellend maar ondertussen zijn we al overtuigd over de schoonheid van de Mercantour. De medewerker van het toerismekantoor had ons gezegd dat we 80% kans hadden om marmotten te zien. Jammer genoeg horen wij bij de 20% want we hebben geen enkele marmot gezien.

Zicht het landschap in Italië.

Aangekomen in de Mercantour.

Na heel wat twijfelen tussen zee en bergen hebben we dan toch gekozen voor de bergen. Een bezoek aan de Mercantour staat al lang te wachten op ons lijstje en nu gaan we eindelijk eens kijken wat er te zien is. De rit naar Valdeblore duurde bijna vijf uur dus we kwamen pas in de vroege avond aan op zondag. De eerste dag in de regio reden we naar Saint-Martin-Vésubie. Wat we niet wisten toen we hier naartoe reden is dat het stadje hele zware overstromingen gehad heeft in oktober 2020 en nog steeds niet helemaal hersteld is. Ze zijn er wel stevig aan het werken. Na de lunch maakten we een eerste wandeling om gewoon te worden aan de hoogte en het wandelen in de bergen. Onze spieren zijn het niet meer gewoon.

 

We gingen wandelen in Le Boréol, op een dik kwartier rijden van St-Martin-Vésubie.

Een Dame Blanche in een cafeetje niet ver van de camping. Heerlijk!!