Wind, regen en wolken. Wij willen de zon terug!

Kwakkelweer hebben we hier deze dagen. Er zijn meer dagen met wind (maar gelukkig wel ook zon), regen of bewolking dan terrasjesweer zoals we zouden verwachten in deze tijd van het jaar. Gelukkig hebben we veel administratie te doen maar toch... We hebben het er wat mee gehad. Binnen een weekje zou de lente eindelijk goed en wel beginnen.

Slecht weer op zondag, tijd voor een pannenkoekske!

De voorbije weken bleef de hogedrukreiniger en inclusief de kapitein actief.

Verschillende mensen waaronder enkele van onze buren vonden het onbegrijpelijk dat we onze olijfbomen zo kort gesnoeid hebben. Op ons antwoord dat ze echt wel te hoog waren en er niet veel andere optie was kunnen zo niets op inbrengen. Ze hebben er geen vertrouwen in dat er terug takken op de bomen zouden kunnen groeien. Kenners hebben er wel het volle vertrouwen in. We vertrouwden de kenners maar stilletjes aan begonnen we toch wat schrik te krijgen dat er toch niets van zou komen. We maakten dan ook een vreugdedansje toen we de eerste kleine takjes op de stammen tevoorschijn zagen komen. Ze zijn nog heel klein maar alles is beter dan niets.

Op donderdag gaven ze eindelijk nog eens een zonnige dag met niet te veel wind. We reden naar Fos-sur-Mer om ons bootje te checken en gingen erna wandelen nabij Fontvieille.

De bomen staan allemaal scheef, door de mistral die ze soms moeten trotseren...

De Moulin de Daudet...

Aquaduct in Fontvieille

Er is op 1 september vorig jaar een nieuw theehuis geopend in Beaucaire, "Le Sam", genoemd naar de eigenaar haar hond. De matroos ging het met een vriendin uittesten en we keurden het beide helemaal goed. De uitbaatster blijkt ook een Brusselse Belg te zijn. 

De oven, op "zonne-energie", bakte nog eens lekkere broodjes.

De boot "Frederic" werd enkele weken geleden verkocht. De verkopers zijn terug thuis in Duitsland, en vrienden van de nieuwe eigenaar zijn toegekomen om de boot naar Berlijn te varen.

Het pioenen-seizoen is volopg bezig bij kennissen met een bloemenboerderij. Wij genieten mee...

De matroos blijft nog wat verder "schilderen".

Waar het hart van vol is... Afsluiten doen we met "Billie"-TV. 

We hadden ons klein bootje achter de Por Qué No gelegd met de bedoeling dat onze poes er niet meer op zou geraken. Maar desondanks geraakt ze er toch nog op, maar niet meer terug op de grote boot. De kapitein is ons "nieuwsgierig aagje" terug gaan halen.

Er is een lente-schoonmaak aan de gang op ons bootje en Billie "helpt" mee...

Onze "Por Qué No" kreeg ook een poetsbeurt met de hogedrukreiniger en ziet er weer veel beter uit, zonder het "saharastof".

Een nieuwe voordeur!

Er stond een bus uit Tielt-Winge voor de deur van ons huisje. Ze komen van ver om het kasteel in Tarascon te bezoeken.

De matroos surft dagelijks op de gekende tweedehandssite van Frankrijk (leboncoin). Al even zoekt ze een nieuwe voordeur voor den treize. Niet makkelijk want er moet een kader bij zijn en de afmetingen moeten passen. En, we moeten de deur mooi vinden. Eindelijk was er een deur die aan de criteria voldeed. Jammer genoeg stond ze in Dieulefit, op 120 kilometer en anderhalf uur rijden van Beaucaire. Maandagavond reden we naar de bergen na al een drukke dag om de deur te gaan ophalen. Nu maar hopen dat ze past! De rit was gelukkig niet onaangenaam.

De kapitein ging op "weekend" in Saint-Ambroix, een mannenweekend. De vrouwen pasten op de boot en gingen samen op stap.

Ondertussen hebben we ook onze "volière" verkocht. De matroos vond het een schoontje, leuk om bijvoorbeeld rozen over te laten groeien in een grote tuin. De kapitein vond het ding maar niks. De kopers kochten de ijzeren kooi om een duif in te zetten die aan het herstellen is van verwondingen. Ze hielpen ons om het ding over de omheining uit de tuin te dragen en legden het op het dak van hun auto om er zo mee naar Marseille te rijden. Benieuwd of ze er goed zijn aangekomen. Er stond een stevig windje...

Onze hogedrukreiniger doet overuren...

Links is voor, rechts is nog te doen...