Billie Lili

Billie heeft al vele bijnamen gekregen, waaronder Billie Lili. Ze voelt haar al vrij goed thuis, speelt heel graag en is ook vaak moe. Ze zit vol met kattenkwaad en het is een uitdaging om te uit de slaapkamer te houden en van de tafel. Ook het terras lonkt en dat wil ze heel graag gaan ontdekken. Ook voor ons gaat het leuker zijn als ze op het terras kan. Het is nog 30 graden overdag en de deur dan dicht houden is niet ideaal. We beseffen dat onze kleine poes niet heel lang zo klein gaat blijven dus nemen vele foto's als herinnering.

Op zaterdag gingen we wat rond wandelen in Arles. Deze stad is de laatste jaren serieus verbeterd en het is er altijd gezellig vertoeven.

Markt in Beaucaire...

Er brandde een rood lampje in de kapitein z'n auto. Na wat sleutelen blijkt z'n alternator aan vervanging toe.

We hadden gelezen dat er nabij Sorgues een nieuwe voetgangers- en fietsersbrug is over de rivier. We waren benieuwd en gingen op zoek naar de brug. We vonden de brug en wandelden meer dan 10 kilometer in de regio. De regio is vooral interessant om te gaan fietsen. Wandelen is er eigenlijk best wel wat saai.

Chateauneuf-du-Pape in de verte...

Zicht op de Mont Ventoux...

De Rhône...

Billie the Gipsea cat.

Op een kwartiertje rijden van L'Arche de Florette waar we onze poes gaan ophalen ligt Castelnaudary, gekend voor z'n Cassoulet en ligging aan het Canal du Midi. Het was er rustig en er hing een gezellige sfeer. We wandelden even rond, aten ons broodje op met zicht op het kanaal en reden tegen iets voor 13u naar de catterie.

Sinds eind augustus 2023, al meer dan een jaar, zijn we poesloos. Vooral de matroos mist een poes aan boord heel erg en daar is nu verandering in gebracht. We gingen "Une Topaze", Billie (the Gipsea cat) voor de vrienden, ophalen. Het idee van Gipsea komt van gipsy omdat we met een caravan vaak reizen, en sea van de zee waar ze regelmatig ook op zal vertoeven. De rit van 2,5 uur naar huis vond ze uiteraard niet fijn, weg van haar vertrouwde omgeving en in een reisbakje.

Tina (Tika), de mamapoes.

Eens thuis was ze snel uit haar reisbakje en verkende ze haar nieuwe omgeving. Ze is heel speels, komt naar ons voor aandacht en ronkt veel. We denken dat het ronken momenteel vooral door de stress is.

Ze is al een "pot de colle" zoals de Fransen dat zeggen.