Varen van Frioul naar Ile d'Embiez

Ze voorspellen voor de volgende week een rustige zee, dus we gooien onze kalender wat overhoop zodat we kunnen gaan varen. Op woensdagmiddag vaarden we van Fos-sur-Mer naar Frioul. We voelen ons al wat thuis in de haven en kennen de code voor de douches al vanbuiten. 

In een baai nabij Frioul...

Niet scherp, maar wel leuk...

Naar de sanitaire blok gaan in Frioul 's ochtends is altijd magisch. Het uitzicht op Marseille is prachtig! We hebben er al vele foto's van maar de matroos kan het toch niet laten om er altijd opnieuw foto's van te nemen.

De volgende ochtend zetten we koers richting het eiland Embiez, tussen Toulon en La Ciotat. We waren enkele jaren geleden gaan wandelen op het eiland en hadden gezien hoe mooi het er was. Het stond al langer op ons lijstje om er eens terug te gaan met de boot.

We stopten even in de Calanque de Sormiou, één van de weinige calanques waar je nog een anker mag uitgooien.

De calanques tussen Cassis en La Ciotat vinden we geweldig mooi. We blijven er vol verbazing naar kijken.

Embiez is een populair eiland bij de bootliefhebbers. Het ligt op minder dan drie uur varen van Fos-sur-Mer. Je kan alleen met een (overzet)boot op het eiland geraken, maar je kan er ook naartoe zwemmen. Het ligt immers dichtbij het vaste land. Er zijn enkele restaurantjes, een winkeltje en bootwinkel op het eiland. Verder ligt ook Paul Ricard op het eiland begraven. 

Op verkenning in Beaucaire

Terwijl de mannen gingen fietsen ging de matroos op pad met een vriendin in Beaucaire en Tarascon. Na een "verfrissende" lunch, binnen in de airco, wandelden we nog even langs de Rhône. We sloten de dag af met ons bezoek op ons achterdek. De barbecue doet weer overuren.

De eenzame treinreiziger in Beaucaire...

Fietsen en vissen...

De kapitein is in z'n nopjes. Samen met een jeugdvriend die momenteel nog eens op bezoek is gingen ze fietsen in de Alpilles. Er zijn niet veel foto's want de matroos was er niet bij.

En ook de matroos is content want ze heeft een nieuw fototoestel, een Canon G5x mark ii. Er werd lang getwijfeld, gewikt en gewogen maar gelukkig zien de eerste foto's er toch al goed uit. En het toestel is kleiner dan het vorige wat ook heel fijn is. De kers op de taart was dat er juist een promotie was op het toestel en we het met 10% korting kunnen kopen hebben. Dat maakt ons al helemaal blij! ;-) Het lijkt dat we de juiste beslissing genomen hebben. So far, so good.

De eerste foto!

De vierde... ;)

Op zondag gingen we varen en deze keer vaarden we eens richting de zandstranden nabij Fos. We hadden al vaak gehoord dat mensen er gingen "vissen" op "bulots" (wulkdieren) en "couteaux" maar we hadden het nog niet zelf geprobeerd. De zee is weer wat afgekoeld, tot 20,5 graden, dus het is ideaal om het eens te proberen in het ondiepe water. Al geraken je voeten toch serieus afgekoeld na ongeveer 2 uur zoeken. De buit was mooi voor een eerste keer. Na 2 uur weken in proper water was er toch nog veel zand etc uitgekomen en werden ze gekookt met wat water, zout en peper. Dan wat laten afkoelen en de smaaktest. Die was goed volgens de mannen. De matroos keek toe en nam de fotootjes. :-)

De "buit".

De ene speciale schelp...

De brug in Tarascon, over de Rhône.

Dieven aan onze boot!

We lagen al in bed toen de telefoon rond 1u 's nachts begon te rinkelen. De buurvrouw belde. Ze had gezien dat er mensen op ons klein bootje zaten aan onze steiger. We moesten eerst even kleren zoeken en konden dan pas buiten lopen om te gaan kijken. Er was niemand meer te zien en het bootje was weg. Groot was onze verbazing. Wie wil nu zo'n oud en vuil bootje stelen!?

We liepen de haven rond en belden de politie. Uiteindelijk zagen we in de verte ons bootje en mensen die eraf gingen. De politie was er ondertussen bij. Het bootje lag dubbel bij een andere boot aan de bootwerf dus het duurde even voor de kapitein en de politie erbij waren. De dieven waren niet meer te zien. Er zaten wel jonge mensen bij hun mobilhome die niets gezien hadden en zeiden er niets mee te maken te hebben. De kapitein klom aan boord en roeide het bootje terug naar onze plaats, ongeveer 500 meter verder. Eens terug in bed duurde het even voordat we de slaap terug konden vatten....