7 juni 2023

Fez dag 1

Onze ochtend in Midelt startte met een zoektocht naar een ontbijt. Bij alle andere hotels was het ontbijt inbegrepen maar hier niet. We wandelden even door het stadje en vonden al snel wat lekkers. Na het ontbijt reden we verder naar Fez. We hadden het gevoel dat we in enkele uren een reis door Europa hadden gemaakt. Het landschap waar we door reden was heel afwisselend en deed ons soms denken aan Zwitserland, de Pyreneeën, Toscane, onze regio in Frankrijk,... We kwamen weer wat nomaden tegen maar ook een golfterrein, een skioord en een universiteitstadje. 


Op deze rit lagen vaak meerdere straathonden naast de weg. Zielig om te zien.














Na enkele uren rijden kwamen we in de namiddag aan in Fez. Het was even wennen aan de drukte van de stad en zeker om er te rijden maar al snel stond onze auto geparkeerd en stonden we in Riad Baba waar we 2 nachten hadden geboekt. 



Eens we onze valiezen hadden gedropt trokken we de stad in. Het was er heel druk en vele mensen willen je iets verkopen of je de weg wijzen maar als je ze negeert stopt het ook direct. Ze zijn hier minder opdringerig als in Marrakesh wat we meer dan 15 jaar geleden bezocht hebben. We liepen in de Medina door één van de twee hoofdstraten langs o.a. de grootste moskee én eerste universiteit van Afrika, opgericht door een vrouw. 
We zagen ook al vele "sukkeltjes", vooral kleine poezen of mama poezen die op zoek zijn naar eten en proberen te overleven. We leerden dat de Marokkanen de poezen tolereren en soms ook wat eten geven of een kartonnen doos voorzien maar een dierenarts zien ze niet. Oude poezen hebben we niet gezien, op straat toch niet. In de Koran staat blijkbaar geschreven dat je zorg moet dragen voor de poezen. Het is zielig om zoveel sukkeltjes te zien. Ze weten wel waar ze moeten zijn, in de buurt van de restaurants, vlees- of visverkopers.



















We bezochten ook een leerlooierij, de grootste van Fez. De geur is er verre van aangenaam en daarom geven ze je ook bij het binnen gaan muntblaadjes waar je aan kan ruiken. Heel interessant om eens te zien. Ze gebruiken huiden van koeien, geiten en schapen. De huiden gaan eerst in een bak met pipi en duivenstront, vervolgens in een soort van wasmachine. Om de huiden rood te maken gebruiken ze klaprozen, blauw Indigo, geel maken ze met curcuma en zwart met kolen (mascara zeggen ze). De bruine kleur is meestal de naturelle huid maar dan 1 of meerdere keren ingeoliet. Als je geen zin hebt om na het bezoek iets te kopen geef je ze een fooi van ongeveer 1 euro per persoon en ze leiden je met de glimlach terug buiten. 






















's Avonds gingen we iets eten op een dakterras. Jammer genoeg begon het te regenen net toen we aankwamen dus we zaten voornamelijk binnen tijdens ons diner, met een Marokkaanse wijn.






6 juni 2023

Van Merzouga naar Midelt

Deze ochtend hadden we onze wekker om 5u45 gezet om de zonsopgang mee te maken. Er waren echter wolken dus heel veel was er niet te zien voor ons, en de andere mensen in de woestijn die ook vroeg waren opgestaan. Nadien kropen we terug even in de tent voordat we naar het ontbijt gingen. 

Na het ontbijt, verlieten we de woestijn, samen met de andere Belgen, en zijn onderweg naar Fez. De rit is echter lang (meer dan de 8 uur rijden) om op 1 dag te doen dus hebben we een tussenstop voorzien in Midelt. De rit viel ons wel wat tegen maar we waren dan ook al serieus verwend met wat we al gezien hebben. De zon liet ons ook wat in de steek. We zijn vele politiecontroles gepasseerd maar tot nu toe zijn we nog "boetevrij". Eens aangekomen in Midelt installeerden we ons in ons appartementje "The Best Stop". 24 euro per nacht betalen we en we hebben geluk, de andere kamer is niet verhuurd dus hebben we het appartementje met dakterras en wasmachine voor ons alleen. De eigenaar heeft een klein winkeltje om de hoog en is duidelijk heel blij met z'n toeristen. Wij met z'n appartementje én goed internet. 



































Terwijl het wasmachine onze was aan het draaien was liepen we even rond in het stadje. Het is niet veel soeps maar we hebben al wel een leuke pizzeria gevonden om de hoek en vanaf het terras hebben we zicht op een antennemast met verschillende ooievaars. We hebben al zeker meer dan 8 ooievaars hier gezien. Het zijn niet de eerste ooievaars die we zien in Marokko. Er zitten er wel vaker op de top van de moskee.

In het dorpje liepen we eerder al de Oostenrijkers tegen het lijf. Zij verbleven ook 2 nachten op hetzelfde kamp als ons. De wereld is klein... 










PS: De pizzeria was een succes. De eigenaar bood ons gratis muntthee en koekjes aan en de kleine poes die ons gezelschap hield at de overschot van de scampi's met veel smaak op. We noemden ze "Scampi".