Hai Van Pass, tussen Hué en Hoi An

We hadden het even gehad met de bussen en hadden gelezen dat de route tussen Hué en Hoi An de moeite zou zijn. We vonden een firma die scooters verhuurde waarmee we vertrokken vanuit Hué en die we vervolgens mochten achter laten in Hoi An. Ze zorgden er ook voor dat je bagage in Hoi An geraakt en stippelde een route uit in Google Maps met enkele via-punten die de moeite waard zouden zijn. Bovendien was het even duur als weer een vier uur durende busrit met 2. Onze beslissing was snel genomen. We vertrokken rond 10u aan onze tocht van ongeveer 170 kilometer. Sommige stukken waren al mooier dan andere en de via-punten waren niet altijd een omweg waard. De Hai Van Pass, onder andere gekend van Top Gear, was mooi maar we hadden er misschien toch wat meer van verwacht. We zijn natuurlijk verwend met de ritjes die we de afgelopen weken al hebben kunnen doen. De rit ging vlot en ondertussen zijn we het al wat gewoon om hier mee te rijden in het verkeer. Onderweg hadden we nog een platte band maar gelukkig was ongeveer een kilometer verder al iemand die de band kon repareren voor minder dan 1 euro. We konden dus snel weer verder door Da Nang tot in Hoi An. Onze poepjes konden 's avonds wel wat rust gebruiken.

Eindelijk eens een helm die min of meer past voor de kapitein.

Aangekomen in Hoi An. Eens we onze brommer hadden afgezet moesten we nog anderhalve kilometer stappen en waren we in ons hotel. Hier blijven we vier nachten.

Kort bezoek aan Hué en de citadel.

We vertrokken 's ochtends rond 8 uur met een "sleeping bus" naar Hué, een rit van normaal gezien ongeveer 4 uur maar de bus stopte regelmatig waaronder bij een soort van garage om de gas voor z'n airco bij te vullen. Heel vervelend dat laatste maar zoveel beter als er airco op de bus is. Als je bovenaan op zo'n zetel ligt met alleen een beetje verluchting krijg je na een tijdje toch een wat benauwd gevoel. Zeker als de bus zo vol ligt. Zelfs in de gang zaten mensen op de kussens op de grond. Als je op zo'n bus aankomt moet je altijd direct je schoenen uit doen. Ze geven je een zakje om ze in te doen. En bij een stop hebben ze schoentjes klaar staan die je kan gebruiken. De winkels waar ze stoppen zorgen hier blijkbaar voor. Over virussen die de ronde doen mag je even niet teveel nadenken als je op zo'n bus ligt. De matroos gebruikt de tijd meestal om wat foto's te selecteren en te bewerken.

Rond de middag kwamen we aan aan het station van Hué. We hadden gelezen dat Mr. Pho zijn zaak heeft tegenover het station, heel vriendelijk zou zijn, vol goede raad en lekkere eenvoudige gerechtjes serveert. We hielden er halt voor onze lunch en kunnen het nu allemaal bevestigen. We hebben maar een namiddag om Hué te verkennen. Gelukkig is er ook niet zo heel veel te zien in de stad buiten de citadel. Eens we onze bagage in onze hotelkamer hadden gedropt wandelden we naar de citadel. Het was groot en er waren nog vele toeristen. Er stonden echter twee grote gebouwen in de steigers. Heel jammer. Net als de regen die opeens met bakken uit de hemel viel. We hebben ons bezoek wat ingekort en trokken terug naar het centrum, en een winkelcentrum. Daar konden we even schuilen tot de bui voorbij was. 

Gelukkig hebben we een zwembad aan ons hotel...