Op zaterdag startten we met een ontbijt op ons terras. We hadden er bezoek van een schattige poes die duidelijk het wel fijn vond dat er toeristen in het huisje zaten.
Na het uitgebreide ontbijt reden we naar Loreto, een bedevaartsoord nabij Porto Recanati. Er was een prachtige basiliek en vele hokjes waar je kon gaan biechten.
Op een winkeltje stond deze affiche: "Momenteel afwezig. Als je me mist, kijk naar de foto."
Lunchen deden we nabij Numana. We hoopten om terug een beachbar te vinden waar we ons op het terras konden installeren maar we vonden alleen maar een restaurantje met zicht op zee, maar waar we binnen zaten. Gelukkig was het eten er weer lekker wat het gebrek aan buitenlucht wat compenseerde.
In de namiddag gingen we naar een strandje in Numana. Het klaarde op en de "Noorderlingen" gingen zelfs even de zee in. De zee was nog ongeveer 20 à 21°C.
We hielden ons in stilte bezig met om ter hoogste stenen te stapelen: 20 stenen was het maximum.
Deze keer hadden we wel nog energie om 's avonds een stapje in de wereld te gaan zetten. We wandelden naar Porto Recanati en installeerden ons op Guido z'n terras. We waren er niet alleen. Wat later op de avond begon de DJ wat leuke muziek te draaien en kon er wat gedanst worden. We waren de enige in de zaak die een dansje "placeerden" maar dat kon de pret niet bederven. In tegendeel, we hadden veel plaats. De baas van de zaak bleek niet Guido te noemen maar Alexander. We vierden er nog de verjaardag van één van de ladies, enkele weken te laat maar we hadden gezien dat de jarigen gratis prosecco kregen. :-)
Memorabel avondje...
