Gorges de la Carança

Onze poes eet de laatste week niet zo goed. Reden genoeg om de matroos ongerust te maken aangezien onze "queen" eerder te veel eet dan te weinig. We gingen op maandag even langs bij de dierenarts voor de zekerheid. Op het eerste zicht was alles in orde en ondertussen is ze ook al weer wat beter gaan eten. Ze is echter nog steeds geen fan geworden van de (knappe) dierenarts. 

Op dinsdagochtend vertrokken we na meer dan een jaar nog eens met onze caravan. Onze "sleurhut" was sinds september vorig jaar op de parking blijven staan maar we gaan onze "schade" de volgende maanden inhalen! Onze trip gaat richting de Pyreneeën, met als eerste stop het dorpje Fuilla nabij Vernet-les-Bains en Prades. We installeerden ons op een camping van een Nederlander.

Vandaag trokken we onze wandelschoenen aan voor een wandeling in de "Gorges de la Carança". We hadden het niet zo avontuurlijk verwacht maar dat vonden we alleen maar een meerwaarde. Er waren verschillende brugjes gebouwd over de rivier, de ene al stabieler als de andere.

Op deze foto hoor je jammer genoeg niet het geluid van het stromende water waardoor we bijna niet meer konden babbelen.

Na de wandeling reden we door naar Mont-Louis, een dorpje gekend voor z'n citadel maar waar naar onze mening niet veel te beleven viel. De man van het tourismekantoor raadde ons aan de "col" langs Railleu en Sansa te doen. We volgden zijn tips op en zagen een mooie route maar niet meer dan dat. 

De "toeristische" zonne-oven van Mont-Louis. De echte staat enkele kilometers verderop. 

Railleu

Sansa

Fuilla, de kerk waarvan we de klokken op de camping elk kwartier horen. Gelukkig niet 's nachts!

De zomer is voorbij...

We hadden van donderdagnamiddag tem zaterdagochtend bezoek van vrienden. Het was de eerste keer dat ze in Beaucaire waren. Van Beaucaire of Tarascon hebben ze jammer genoeg niet veel kunnen zien maar gelukkig wel wat van Fos-sur-Mer en Carro. De zee was rustig en er was niet veel wind dus de kapitein haalde z'n sleutels boven en we reden naar Fos voor een vaartochtje. De zee was frisjes maar het was toch nog net te doen om even te gaan zwemmen. Ondertussen lijkt de zomer toch wel voorbij. De Rocket zit al in wintermodus met de winterbache. 

Wandelen en springen op de "sentier littoral" van Bormes-les-Mimosas

Tijdens onze laatste dagen in Cavalière sloeg het weer wat om. De zon was vaak afwezig en er was zelfs wat regen dat uit de lucht viel. En we hadden nog geluk want op enkele tientallen kilometers van Cavalière viel er veel meer regen uit de lucht. 

Gelukkig konden we toch nog gaan wandelen, weliswaar met de wind in de haren en een regenjasje bij de hand. We wandelden over het kustpad (Sentier Littoral) van Bormes-les-Mimosas. In tegenstelling tot andere wandelaars zijn wij er wel in geslaagd om de wandeling met droge voeten te beëindigen.

En daar zaten we weer, onze weg te zoeken door het bos. Deze keer is het ons gelukt zonder wondjes op onze benen. 

We voelden ons na enkele dagen al goed thuis in ons appartementje. En onze poes was fan van de weinige regen die er uit de lucht viel. 

De waakpoes houdt alles goed in het oog. 

Bijna dagelijks gingen we zwemmen. Jammer dat we op onze boot geen zwembad kunnen zetten. 

"Den bureau"

Onze housesitting in Cavalière zit er op. Onze vrienden zijn terug van hun vakantie en de planten hadden het gelukkig overleefd. De laatste avond en ochtend aten we nog samen. Het was een fijn weerzien!

De vakantie zit erop. Gelukkig is het niet voor lang en dan starten we aan ons oorspronkelijk geplande vakantie. Wat een leven!