Dagje zee x 2

Eén van de voordelen van het leven op een boot is het uitzicht, mensen, vogels, vissen maar ook de zonsopgang en -ondergang. 

We zouden ons zeilbootje graag willen vervangen door iets snellers. De voorbije week bezochten we al twee bootjes. Van beide hadden we meer verwacht maar het trekt ons wel naar zee en zorgt ervoor dat we genieten van een dagje vrij. Op dinsdag was het weer in Sanary-sur-Mer en Six-Fours-les-Plages jammer genoeg wat triest aangezien er geen zon te bespeuren was. Het frietkot was gelukkig wel open! 

Ondertussen hebben we onze auto terug. Het dakvenster werd gerepareerd, op onze kosten aangezien Mercedes ons in de kou laat staan, ondanks verschillende pogingen en contacten. Hopelijk doet de verzekering dat niet want een factuur van 1160 Euro voor iets waar we geen schuld aan treffen is niet fijn. Maar terug twee auto's hebben is wel een opluchting want we hebben de afgelopen twee weken gesukkeld om ons werk te regelen met één auto. Gisteren gingen reden we weer naar zee. We hadden een bootje op Ile des Embiez waar we interesse in hadden. De boot stond dit weekend op het droge dus dé moment om eens te gaan kijken. De boot was wat een tegenvaller, en dan vooral de staat waarin hij zich bevond. Het eiland was gelukkig wel de moeite. Het ligt op slechts 140 meter van het vaste land maar in deze tijd van het jaar is dat toch te ver om even te zwemmen. We namen de ferry (€19/persoon) en gingen na het bootbezoek even rond wandelen op het eiland. Een toer rond het eiland is ongeveer 7 kilometer.

Het graf van Paul Ricard.

Op de terugweg passeerden we langs de Route des Crêtes nabij Cassis.

Op zondag trokken we weer onze wandelschoenen, deze keer reden we naar Aramon. Een wandeling dicht bij huis, samen met vrienden. Na de wandeling installeerden we ons voor de picknick. 

Ons topmodel was op maandagochtend klaar voor de nieuwe werkweek. Wij iets minder...

 

Eens gestart, vinden we het niet erg om erin te vliegen. De matroos ging op pad, klanten bezoeken. De meeste klanten zijn het corona-gebeuren al even beu en vinden zelfs een mondmasker overbodig. Gelukkig hebben wij ondertussen het virus gehad waardoor het risico wat beperkt is. Ook onze huisjes zijn momenteel populair dus regelmatig moest er al gekuist en gewassen worden. Aangezien de matroos momenteel zonder auto zit wandelt ze al regelmatig eens voorbij het kasteel van Tarascon, op terugweg naar Beaucaire.

In ons huisje gaan de werken verder. Er werd weer een bezoekje aan het containerpark ingepland, opdat we de remorque konden vol laden met zetels. De badkamer is bijna af en ondertussen ligt de laminaat ook in al de kamers en gang. De werken op de bovenverdieping lopen ten einde. 

Het plafond is terug gerepareerd en klaar voor een likje verf. 

De balustrade ziet er al iets beter uit.

De bedden werden al naar boven gesleurd. Niet zo evident op de draaitrap...

En in het verfatelier staan er alweer nieuwe meubeltjes te wachten op een likje verf.

Op zondag gingen we wandelen nabij Eygalières. Op weg er naartoe passeerden we het huis van de koper van één van onze auto's, al bijna vijf jaar geleden. Hij kocht toen van ons de grijze muis met 460000 kilometer en deed toen achteraf zelfs nog wat moeilijk over z'n aankoop. Nog steeds rijdt hij rond met diezelfde auto dus we gaan er vanuit dat het toch nog niet zo'n slechte aankoop was. Wij hebben intussen al een volgende auto verkocht en zitten nu al een jaar met de "nieuwe" auto. 

Vlakbij Eygalières ligt de depot-vente van Mollégès. Een bezoekje was dus onvermijdelijk. 

Net als een bezoekje aan de Glacés in St-Rémy-de-Provence waar ze lekkere ijsjes verkopen!