Het coronavirus heeft ons te pakken...

We voelen ons al enkele dagen minder goed en kampen met wat hoofdpijn, spierpijn, verstopte neus en geur- en smaakverlies. Niets dramatisch (behalve het smaak- en geurverlies), maar we maakten op zaterdag toch maar een afspraak om ons te laten testen op COVID-19. Dinsdagmiddag konden we de test laten doen, op woensdagochtend hadden we al het resultaat. We zijn besmet met dat vervelende beestje. Ondertussen hadden we het al bijna een week dus lang moeten we niet meer in quarantaine. Ze raden 7 dagen quarantaine aan vanaf de eerste symptomen. We zouden ook 2 à 3 maanden niet meer opnieuw besmet kunnen worden. Zo niets ruiken of proeven vinden we trouwens wel heel vervelend. Dat maakt het leven toch veel minder aangenaam. We deden enkele dagen niet veel moeite om eten te maken aangezien we er toch niets van proefden. Een glaasje wijn was ook even niet aan de orde. De matroos kan ondertussen al terug wat proeven en ruiken. De kapitein moet echter wat meer geduld hebben.

Door wie we besmet werden weten we niet zeker. We hopen nu ook vooral dat we geen andere mensen besmet hebben. Behalve dan de dief die ons bestolen heeft!

We willen zo snel mogelijk terug beter zijn dus houden we onszelf wat rustig bezig, doen wat extra moeite om gezond te eten en te bewegen. 

Op maandag gingen we wandelen nabij Mouriès, tussen de olijfgaarden. In de natuur wandelen doet ons echt wel deugd.

Op dinsdag reden we na de COVID19-test naar Fourques voor een wandeling van 9 kilometer in een vlakke regio.

We waren trouwens wat verrast over de COVID19-test. De man die alles in goede banen moest leiden had géén mondmasker op. En dat terwijl hij daar omringd werd door allemaal potentieel besmette mensen. We begrepen het niet. De verpleegster die in de open "tent" de test afnam was wel helemaal uitgerust met mondmasker, handschoenen en andere bescherming. 

Aan het wachten op de test...

Voor wie is dat kussentje hier eigenlijk?

Het zijn dieven!

Op zaterdag stonden we op de parking van de Quick in onze auto te wachten tot de verkoopster met haar 2 tabouretjes en schilderijtje toekwam. Ze had tien minuten vertraging. Eens aangekomen, gingen we naar haar toe. De matroos liet haar handtas in de auto want we hadden vooraf al afgesproken dat de kapitein ging betalen. Al snel zagen we dat het niet in de staat was die ze ons beloofd had en dus besloten we haar spullen niet te kopen. We waren even nonchalant geweest en waren de auto vergeten vast te doen toen we naar de verkoopster gingen. Het was ook maar enkele meters verwijderd van onze auto. Toen we terug instapten merkten we direct dat de matroos haar handtas alsook GSM weg waren. Een snelle dief had onze nonchalance blijkbaar opgemerkt. We belden direct rond om onze kaarten te blokkeren wat niet zo makkelijk bleek te gaan. De GSM probeerden we nog te bellen maar die stond al af. Paswoorden werden veranderd en vervolgens konden we beginnen met uitzoeken hoe we de identiteitskaart en rijbewijs opnieuw kunnen aanvragen. Dit blijkt wat complex omdat we nog in België zijn ingeschreven weliswaar met een referentieadres. Ook de aangifte bij de politie vroeg meerdere bezoekjes. Lang verhaal kort, we gaan ons volledig uitschrijven uit België maar eerst een Frans rijbewijs aanvragen. Dan is het in de toekomst toch al iets eenvoudiger om onze papieren te regelen als er weer een dief onze dag wil verpesten. 

En dan plots kregen we op woensdag telefoon van een medewerker van de carwash nabij de Quick. Hij had mijn handtas en mijn nummer gevonden op één van mijn naamkaartjes die er nog in staken. We reden onmiddellijk naar Avignon en vonden er inderdaad de handtas met bijna alles er nog in waaronder mijn rijbewijs, maar geen portefeuille of GSM. Vele spullen lagen in het gras op weg naar de handtas, we raapten alles terug bij elkaar. Jammer genoeg hadden we ondertussen al een Frans rijbewijs aangevraagd. We gingen erna in Avignon even rond wandelen en passeerden langs de winkels waar de dief met onze bankkaart nog geld had uitgegeven. Met wat papierwerk zijn we erin geslaagd om dit geld terug op onze rekening gestort te krijgen. Avignon lag er wat verlaten bij en gaf ons een wat triest gevoel. Deze stad, zonder restaurantjes, bars en toeristen is niet hetzelfde...

Op zondag was het slecht weer. We reden toch even naar Saint-Rémy-de-Provence om wat buiten te komen. Ook dit stadje miste zijn toeristen, restaurantjes en gezellige ambiance.

Op maandag begon het opeens te sneeuwen. De sneeuw bleef enkele uren liggen en zorgde even voor gladde wegen. Gelukkig begon hij al na enkele uren te dooien en waren de strooidiensten paraat. We konden daarmee zonder problemen naar de Orange-winkel om een nieuwe GSM te gaan kopen. 

Op vrijdag reden we naar de Mont Ventoux om wat van de sneeuw te gaan genieten. In het weekend is het veel te druk op de berg, en zelfs op vrijdag was de parking aardig vol. Na bijna vijf kilometer wandelen vanaf de parking stonden we op de top. Een aanrader en het gaf ons het gevoel even op vakantie te zijn. Net wat we nodig hadden na enkele minder fijne dagen. We hopen deze winter er nog eens te komen, met onze voeten in de sneeuw.

En onze poes bewaakt intussen de handtas. Daartegen maakt een dief geen kans.