Eerste zaterdag in quarantaine

Thuis zijn... In tijden van ziekte of problemen is het nergens beter dan thuis. Dat vinden zelfs wij die graag reizen en op ontdekkingstocht gaan. Hoe klein onze thuis ook is, we zijn hier best tevreden en maken er het beste van. Begrijp ons niet verkeerd, we kijken al uit naar de dag dat dit allemaal voorbij is maar beseffen dat dit nog even gaat duren en dus ook moeten genieten van dit moment. Aangezien we veel tijd hebben momenteel zijn er wat meer blogposts.

Vandaag hadden we weer enkele video calls met vrienden en familie. In drukkere tijden duren die vaak maar een kwartiertje, nu loopt dit al snel op tot een uur of langer. 

Weekend, vandaag werd er niet gewerkt. De dag startte met pannenkoeken met bruine suiker en siroop. De lunch aten we op ons achterdek en erna gingen we een 8500 stapjes zetten in Beaucaire. We zijn toch wel onder de indruk van wat een mooie wandelingen we kunnen maken, zo dicht bij huis. Het mooie lenteweer helpt natuurlijk ook wel wat bij het leuke gevoel. 

Moet er nog een fender zijn? 

En voor de eerste keer sinds lang installeerden we ons eens op ons voordek, op de ligstoelen van ons huisje in Tarascon. 

Beaucaire in Corona-tijden.

De matroos is overdag alleen aan boord. Gisteren werd al wat gepoetst, maar nog niet te veel om ook de volgende dagen nog wat bezig te blijven. Ook werd er wat gekookt, pastinaak-wortelsoep en balletjes in tomatensaus. Het weer was hier weer schitterend dus het terrasje lonkte om het tasje koffie buiten te drinken in plaats van binnen achter de computer. 's Avonds had de matroos een groepscall met drie andere vrienden in België. In tegenstelling tot mijn situatie hadden zij het heel druk met hun kinderen thuis en dit in combinatie met thuis werken. Wat een contrast. 

Op vrijdag werd er in de voormiddag veel gebeld. De sociale contacten worden vanop een afstand onderhouden. Nu is er ook geen afstand meer. Je kan even goed eens afspreken met iemand uit België als met vriendinnen die dichtbij wonen. Toch ook wel bijzonder. 

De matroos ging 's namiddags wat wandelen in Beaucaire. We mogen maar maximum 2 kilometer van onze woonst gaan dus het werd een wandeling dicht bij huis.

 Onze brievenbus is één van deze brievenbussen. Maar niet voor lang meer aangezien het huidige havengebouw zal plat gegooid worden. Al zal dat allemaal wel nog wat langer duren door het corona-virus. 

 Vorig weekend waren de verkiezingen nog het grote nieuws. Die zijn ondertussen voor Beaucaire al afgelopen. We behouden dezelfde FN-burgemeester. 

 Wij stellen het nog goed...

Corona...

Net zoals bij een groot deel van de bevolking valt ook voor ons de quarantaine toch wel zwaar. Zeker omdat we beseffen dat dit nog enkele weken zal duren. We proberen alsnog zoveel mogelijk een normaal ritme aan te houden, en ook wat onze sociale contacten te onderhouden. Vrienden die we al even niet meer gehoord hebben nog eens op te bellen. We zijn toch ook wat bang dat dierbare vrienden of familie zouden getroffen worden. We gaan na deze crisis met extra plezier aan het werk gaan. En de matroos gaat nog een keukenprinses worden. We maken er net zoals jullie het beste van. We beseffen dat we geluk hebben dat we deze crisis al moeten doormaken in een land als Frankrijk, met een lente in aantocht en vanop ons bootje waar we nog wat mensen zien bewegen. We zijn nog geen boodschappen moeten gaan doen en eten naar gelang de vervaldata van onze producten. We kunnen ons niet voorstellen wat het zou zijn om een oorlog mee te maken. En nu, hup aan de kuis voor de matroos en aan het werk voor de kapitein! Nog enkele leuke berichtjes om dit bericht wat vrolijk af te sluiten.