Gorges de la Nesque

De voorbije week was het weer wisselvallig met enkele regendagen. Niet zo leuk! 

De kapitein is nog volop aan het klussen bij klanten. Op vrijdag werd bij de klant parket geleverd. 112 pakketten moesten naar boven gebracht worden. Gelukkig waren we met z'n drieën en hielpen de leveranciers ons zelfs om de laatste pakketten boven te krijgen. Het plaatsen van de parket zal voor volgende week zijn. 

Vrijdagavond moest er gelukkig niet gekookt worden, we hadden met vrienden in een tapasbar in Arles afgesproken. Hoe kan je beter het weekend beginnen dan met 1,5L Sangria! 

Op zondag passeerden we even langs ons tuintje in Tarascon om ons gras water te geven. We hebben immers wat gras gezaaid. Groot was onze verbazing om een egel te zien hangen in onze afspanning. Al enkele jaren passeert er geregeld 's avonds een egel in onze tuin. Blijkbaar is het beestje ondertussen gegroeid en wat te groot geworden om nog door de afspanning te kunnen. Het was niet zo eenvoudig om de sukkelaar te bevrijden maar de kapitein is er dan toch in geslaagd. Hopelijk overleeft hij het. Hij ademde nog maar veel beweging zat er niet in eens hij terug vrij was.

Vervolgens reden we met onze cabrio richting Gordes en Sault om van daaruit naar de Gorges de la Nesque te rijden. Een kloof waarvan we dachten dat we ze ooit al gedaan hadden maar waarvan we nu toch wat twijfel hebben. Prachtig is het om er door te rijden. Dit doen we nog eens opnieuw in de zomer maar dan misschien niet meer met de cabrio want die staat te koop.

 Gordes

 Gordes

 Sault

Even voorbij Sault was er een uitzichtpunt waar we even stopten. We waren verbaasd om daar een everzwijn zien rond te lopen. Het jonge beestje was rustig aan het eten.

Verder hebben we ook onze eerste annulatie ontvangen ten gevolge van het Corona-virus. Amerikanen hadden ons huisje in Tarascon voor 3 dagen gereserveerd in april. Zij stellen nu hun reis in Europa met een jaar uit.

Dagje Marseille...

Op woensdagochtend had de matroos een werkafspraak aan de rand van Marseille. Een vriendin ging mee en na de afspraak gingen we de stad verkennen. We waren al snel goed gestart met een lunch met zicht op zee.

Nadien parkeerden we onze auto in hartje Marseille en wandelden we langs de Vieux-Port naar de Notre Dame de la Garde, een basiliek op het hoogste punt van de stad. Van hieruit hadden we een mooi uitzicht op de ganse stad. Zelfs zonder zon is Marseille een plezier om in rond te kuieren.

We sloten onze dag af met een barbecue op ons bootje. Een topdagje!

Taxe d'habitation: dé strijd

Kenners weten dat je in Frankrijk soms wat volhardend moet zijn op het vlak van administratie. In het algemeen kruipt er in het regelen van eenvoudige dingen wat meer tijd dan in België maar bijna altijd komt het ook wel in orde na 2 à 3 pogingen. Dit leek deze keer anders bij het regelen van de "taxe d'habitation" voor ons huisje in Beaucaire betreffende het jaar 2019. 

De wet zegt: "La taxe n'est pas due en cas de vacance indépendante de la volonté du contribuable." En wat telt voor deze tax is de situatie op 1 januari. Is je huis niet bewoonbaar en zonder meubelen op 1 januari, dan betaal je voor dat jaar geen "taxe d'habitation". 

Op 1 januari 2019 was het dak net vervangen van ons huisje in Beaucaire en stond de gevel nog in de steigers. Er was geen water noch elektriciteit in het huisje behalve in de garage. Het zou nog tot in juli 2019 duren voordat het huisje terug bewoonbaar was. Na enkele telefoontjes en email naar de burgemeester waren we er dan eindelijk in geslaagd om begin februari 2019 een bezoek van de lokale politie te regelen opdat ze konden vaststellen dat het huisje inderdaad onbewoonbaar was en leeg stond. De politie was in het begin niet echt bereid om langs te komen voor deze administratieve taak. We stuurden dit document naar de belastingen en zelfs na meerdere mailtjes kregen we geen bevestiging dat het in orde was. Eind 2019 ontvingen we vervolgens een brief met de vraag om de 325 euro "taxe d'habitation" te betalen. Weer ondernamen we verschillende pogingen om de belastingdienst te contacteren. Ze reageren niet op telefoontjes en je kan er niet zomaar naartoe gaan. Je moet een afspraak maken, maar dit gaat echter bij ons niet omdat ons officieel adres in Tarascon staat, in een ander departement. We kunnen alleen maar een afspraak maken bij de belastingdienst in Tarascon. Via mail reageerden ze eerst niet, tot je hen blijft mailen en dan krijg je uiteindelijk binnen de dag een reactie. Verschillende mailtjes werden over en weer gestuurd. De bediende wilde echter de zaak niet grondig bekijken en bleef bij zijn standpunt. Hij schudde verschillende redenen uit zijn mouw waarom we die tax toch moesten betalen, dingen die er helemaal niets toe doen. Ten einde raad mailden we naar de burgemeester. Wie weet wist die wel raad. Nog geen uur later hadden we zijn bediende van het kadaster aan de lijn en die adviseerde ons om een aangetekende brief te sturen naar de belastingen met een gans dossier waarin we de bouwaanvraag, foto's van de werken, attest van de politie enz toevoegen. Het kostte ons weer wat tijd en bijna 8 euro om de brief op te sturen maar 325 euro is een stevige som dus we gingen ervoor. Twee weken later kregen we eindelijk het bericht dat we de som zouden terug gestort krijgen. De volhouder wint, en terecht! 

Druk weekend en wandelen in Aureille.

Het voorbije weekend zijn we er goed ingevlogen met een lunch bij vrienden die we al enkele jaren niet meer gezien hadden op vrijdagmiddag. De zon scheen volop en we konden buiten eten met zicht op de prachtige tuin. Ze hebben vier prachtige poezen die er een luxeleventje hebben.

Ook onze poes heeft het niet slecht. Ze houdt ons goed in het oog terwijl we aan het bakken zijn. Al jaren hoopt ze dat er eens iets zou naast tafel vallen. Het leven kan hard zijn.

's Avonds mochten we bij andere vrienden in hartje Luberon aan tafel schuiven voor een avondje stoofvlees friet. Op zaterdagavond mochten we mee een 50ste verjaardag gaan vieren in Alès. Op zondag hebben we een rustdag ingelast. In de namiddag trokken we toch nog even onze wandelschoenen aan voor een wandeling in hartje Alpilles, nabij Aureille. 

 Een toren met een uitzicht van 360°.

Voordat we terug naar huis reden gingen we nog even langs in de "depot-vente" in Mollégès, één van de favoriete winkels van de matroos.