Er is verschil in weer op te merken tussen de regio van Torrox/Nerja en Marbella/Estepona. Het is bijna altijd toch net wat beter in de regio van Torrox/Nerja, toevallig waar onze vrienden wonen. Dit konden we weer merken toen we naar Benalmadena reden, tussen Malaga en Marbella. Daar waren er wolken, in Torrox niet. Waarom we dan naar Benalmadena reden? Omdat we gelezen hadden dat er een mooi "kasteel" zou zijn alsook de beste haven van Europa. Reden genoeg voor een ritje van bijna 1 uur naar de stad.
Even buiten Benalmadena staat er een stoepa, een boeddhistisch bouwwerk. Volgens de boeddhistische leringen zijn er acht soorten Tibetaanse stoepa's. De stoepa nabij Benalmadena symboliseert verlichting. De ronde vorm van de stoepa staat symbool voor Boeddha, de vierkante harmika is het hoofd van de Boeddha. Over het algemeen zijn stoepa's gesloten monolieten waarrond boeddhisten rondgangen uitvoeren terwijl ze de wijzers van de klok draaien om hun verlangens tot uitdrukking te brengen. De stoepa van Benalmadena is echter zo groot dat er plaats is voor een meditatieruimte. Het is het grootste boeddhistische gebouw van het westen met als hoogste punt 30 meter.
De jachthaven werd dus uitgeroepen tot de beste in de wereld in 1995 en 1998. Wij begrijpen niet goed waarom. Lelijk was de haven niet maar ze was goed gevuld met toeristen door de vele winkeltjes en restaurantjes. Het kwam ons allemaal heel commercieel over. Er waren ook veel straatverkopers in de haven. Hier zouden we niet graag onze boot liggen hebben.
In één van de hoofdstraten van de stad liepen vele kippen rond op het gras. Dit was niet naar de zin van de matroos die niet zot is van kippen. Ze zorgden ervoor dat we net wat sneller waren aan onze auto.
Je kan in de stad ook een kabelbaan nemen naar een berg op ongeveer 400 meter hoogte. We lieten dit links liggen omdat we het vrij duur vonden en er ook een show zou zijn met gieren wat we maar niks vinden.
's Avonds gingen we met onze vrienden nog iets eten en drinken in hartje Nerja.
Vandaag gingen we vanaf onze camping wandelen naar Torrox, het stadje dat op enkele kilometers van onze camping ligt.
Deze dames waren intrigerend.
Ondertussen zitten we hier met een dievegge in de caravan. Onze poes is al enige tijd op dieet wat nodig was en ook ervoor gezorgd heeft dat ze minder last heeft van haar artrose. Alleen is ze sindsdien niet meer zo gedisciplineerd en probeert ze al eens een hapje mee te pikken van wat haar baasjes hebben laten liggen. De chips enkele dagen geleden is haar niet goed bevallen, de olie van de tonijn uit blik was wel een delicatesse voor onze dievegge. Wij leren dankzij onze poes wat sneller op te ruimen.
