10 september 2019

Wandeling en rondrit nabij Meran (Dolemieten).

We zitten in Noord-Italië, in de Dolomieten, in de sneeuw! Tenminste, als we wat hoger de bergen in rijden. Al jaren willen we de Stelviopas eens doen. En deze keer zag het er naaruit dat dit zou kunnen lukken, mits een omweg op weg terug naar Beaucaire. Toen we zondag onderweg waren naar Meran, in de Dolemieten, zagen we opeens een berichtje op Facebook dat de Stelvio pas nu langs beide kanten gesloten was wegens sneeuwval. De kant van Bormio is al enkele dagen dicht wegens rotsblokken op de weg, maar nu is ook de andere kant afgesloten. Hopelijk is de sneeuw gesmolten voordat we hier terug vertrekken zodat we eindelijk de Stelvio eens kunnen bezoeken. 
 Zondag was het rotslecht weer, niet ideaal voor onze "reisdag".

 Op weg naar de bergen...
Bij aankomst aan de camping in Meran zei een onvriendelijke man vanachter zijn bureau dat de camping volzet was. Hij kon ons ook geen andere camping aanraden. We zochten wat op het internet en vonden na enkele telefoontjes toch een camping waar nog plaats was. Ze is dubbel zo duur (€40/nacht) maar we werden er tenminste vriendelijk ontvangen en er liep geen drukke weg langs de camping. Bovendien hebben we ook nog een heel mooi uitzicht vanaf onze plaats.
We trokken na het ontbijt onze wandelschoenen aan om de streek wat te gaan verkennen. Prachtig is het hier... We zijn echter niet de enige die er zo over denken. Het is opvallend hoeveel volk er hier wandelt, fietst en rond rijdt. Alles is hier ook zeer goed georganiseerd. De wandeling was zeer goed aangegeven, er was een parking bij de start en ook aan een parkeerautomaat werd er gedacht.

























 Luie koeien...


 Het eten op de menukaart is eerder Oostenrijks dan Italiaans. Voor een glaasje wijn betaal je slechts 1,30€. Een pintje is dan weer wel wat duurder (€4/0,5L).

 Toevallig kwamen we langs deze kerk (S. Caterina) die blijkbaar vrij gekend is aan de hoeveelheid toeristen te zien. Ze ligt inderdaad heel idyllisch. 
Na de lunch deden we nog een rondrit door de bergen van ongeveer 170 km. We reden eerst langs de Passeiervallei en Jaufenpas en keerden terug langs de Pennespas. We reden over twee passen hoger dan 2000 meter.


















9 september 2019

Rondrit door het binnenland van Istrië

Het voorbije weekend was het weer niet zo goed in Istrië. We besloten om toch nog even nabij Novigrad te blijven aangezien we hierna naar Noord-Italië wilden gaan, en het ook daar slecht weer was. 
Vanaf onze camping in Novigrad hadden we van ver een klein beetje zicht op zee.
We planden een tripje door het binnenland. De regio rond Motovun is internationaal gekend voor de truffels. Althans dat lezen we op het internet. Motovun is een heel toeristisch stadje met vele restaurantjes en een prachtig uitzicht. Wij waren er na een uurtje op uitgekeken en reden door naar een restaurantje voor om de truffel te proeven. 











 We zaten net op tijd in het plaatselijk restaurantje waar we konden schuilen voor de regen. Deze keer hadden we een restaurantje gevonden waar ook de Kroaten kwamen eten. De truffel werd rijkelijk over onze borden gestrooid. 

 Zicht op Motovun...
Tijdens onze rondrit kwamen we vele wijngaarden tegen. We waren wat verrast... 


We hadden een adresje gevonden van een bedrijf dat truffels verkocht en ook rondleidingen gaf. Je moest echter reserveren en betalen voor de rondleiding. Die lieten we dus aan onze neus voorbij gaan. We proefden wel even van hun truffelbereidingen in het winkeltje. 






 Regen!

We hadden ook ergens een adresje gevonden van een wijndomein dat op onze route lag. We hebben nog niet veel lekkere Kroatische wijnen gedronken maar wilden toch eens gaan kijken. We werden er niet met open armen ontvangen. We hadden immers niet gereserveerd. We zagen dat de prijzen van hun wijnen vrij hoog lagen, vanaf 10€ per fles en zelfs 25€ per fles. We lieten de wijntjes dus links liggen, namen wat fotootjes (wat niet mocht) en reden verder. 



De volgende stop was in Umag, een kuststadje dat vooral toeristen aantrekt. Buiten wat bootjes en restaurantjes had het stadje naar onze mening niet veel te bieden. En ook hier weer was er bijna geen gratis parking te vinden.  




Voor onze laatste avond in Kroatië gingen we nog even naar Novigrad, het stadje vlakbij onze camping. We konden er genieten van een mooie zonsondergang.  








En als je dan denkt dat de zon weg is achter de wolken, komt ze nog even op het laatste moment piepen.
Kroatië... Al vele jaren gaan we er samen op vakantie, en de kapitein nog vele jaren langer. We hebben er al veel bezocht en wisten ook dat het echte Kroatië jammer genoeg niet in Istrië te vinden is. Toch waren we wat teleurgesteld om te merken dat je er op vele manieren "uitgemolken" werd: de betaalparkings overal, wisselkoers voor het wisselen van Euros in Kunas, dure campings en restaurants, ... De aangename warme zee, goed vaarwater, leuke beachbars, prachtige kust en campings op idyllische locaties maakten gelukkig veel goed. We komen zeker nog terug naar Kroatië, maar dan gaan we toch weer terug wat verder en laten Istrië links liggen.