Dagje wijn proeven in Chateauneuf-du-Pape en Tavel.

Een klant/vriend van ons heeft een wijnbar in New York en gaat hiervoor regelmatig wijn proeven als hij in Beaucaire is. Of is dit maar een excuus? Feit is dat hij zeer geïnteresseerd en gepassioneerd is door wijn. Het is niet moeilijk om ons mee te trekken in dit enthousiasme dus gingen we voor de tweede keer een dagje samen op stap om gaan wijn te proeven. We lieten ons volledig leiden en hadden zelfs een chauffeur, een Engelsman die ook interesse heeft in wijn en in Tarascon woont. Met +400 pk reden we naar Chateauneuf-du-Pape!

Ons eerste bezoek was in Domein Beaucastel, in Chateauneuf-du-Pape. Dit is één van de meest gekende wijndomeinen in Chateauneuf-du-Pape. Wij zijn in deze regio nog nooit wijndomeinen gaan bezoeken wegens "niet ons budget". We waren zeer onder de indruk van het domein en de wijnen maar ook van de prijzen. De goedkoopste wijn kost er ongeveer 30 euro en de wat duurdere wijnen gaan vlotjes boven de 100 euro. Gelukkig was het niet hun bedoeling om ons veel wijn te verkopen. Ze wilden vooral hun wijn promoten ten opzichte van onze vriend, de Amerikaan met wijnbar. Wij genoten langs de zijlijn mee van het degusteren van de wijnen.

Na Domein Beaucastel reden we naar Domaine du Banneret. Dit was heel wat anders dan het eerste domein. Veel kleiner, met geen enkele werknemer maar een gepassioneerde eigenaar. We proefden er verschillende millésimes waaronder eentje van 1997. En ja, deze wijn was nog zeer lekker. Jammer dat we bijna altijd de wijn uitspuwden en weg moesten gieten wat er nog in ons glas zat. Zoveel lekkers dat in de gootsteen verdwijnt. 

Na de lunch in Auberge de Tavel wandelden we naar Domaine de la Mordorée. Hier werden we weer goed ontvangen en kregen we het domein te zien met vervolgens een wijndegustatie. De ontvangst was goed maar de wijnen stelden wat teleur prijs/kwaliteit. 

Het vierde domein was ook in Tavel, Chateau de Manissy. Weer een vriendelijke ontvangst en bezoek aan het domein met vervolgens een degustatie. 

Als laatste stop deden we nog Domaine de Poulvarel in Sernhac. Een domein waar we al langer eens wilden binnen springen want de hadden er al eerder goeds over gehoord. Bij deze is het "done and dusted". Geen foto's van dit domein maar wel enkele flesjes in onze "wijnkelder". We kijken er al naar uit om nog eens na te genieten van ons dagje wijn proeven, bij een goed flesje. 

Work and pleasure.

De voorbije week was weer een leuke mix tussen werken en plezier maken. Zelfs naar klanten rijden kan ontspannend zijn. Hieronder enkele foto's van een ritje naar Barjac, door de Cèze-vallei.

Op donderdagavond hadden we een avondje in Nîmes gepland. We hebben er ondertussen onze vaste adresjes waaronder de Barrio Latino waar je mojito's kan drinken voor 5€.

(restaurant l'Harmonie)

Op vrijdag hadden we bezoek van vrienden. Ook nog na de lunch regende het nog steeds. Na een bezoekje aan een wijnboerin (Domaine de Lansac) in Tarascon trokken we dan toch onze wandelschoenen aan. Ze had ons lang genoeg bezig gehouden met haar verhaaltjes. Toen we buiten kwamen was het wat gestopt met regenen. De wijn was trouwens wel heel lekker. 

We wandelden enkele kilometers in Fontvieille. De miezerige regen en mist kon de pret niet bederven. 

's Avonds profiteerden we van ons huisje dat momenteel vrij is.  

De zaadjes doen het goed. Er is al wat basilicum en ruccola zichtbaar. 

Op zondag wilden we gaan wandelen ondanks de vrij hevige wind. We reden naar Les Baux-de-Provence voor een wandeling in hartje Alpilles. Na enkele minuten wandelen keerden we terug op onze stappen. De wind was te hevig voor een rustig wandelingetje. 

Dagje in Nîmes en wandeling nabij de Abdij van Frigolet.

Franse banken, we gaan er nooit vriendjes mee worden. Zo hoort hier bij een eenvoudige overschrijving nog altijd een ganse procedure. Eerst moet je het rekeningnummer registreren en dan kan je pas 3 werkdagen later de effectieve overschrijving doen. Maar het bedrag van deze overschrijving mag niet te hoog zijn want anders belt de bank je op of moet je een afspraak met de bank maken. Ze willen dan ook nog weten waarom je die bepaalde overschrijving wenst te doen. 

Vandaag probeerde de matroos via haar professionele bankrekening een overschrijving te doen. Deze professionele bankrekening is duur, kost meer dan 32 euro per maand wat hier in Frankrijk nog vrij goedkoop is. Na enkele pogingen waar er op de website van de bank stond dat de dienst buiten service was hebben we dan toch de bank maar gecontacteerd met de vraag of zij eventueel het rekeningnummer handmatig kunnen registeren. De bankbediende vertelde ons dat dit kon, maar dat het 4,8 euro zou kosten. En dat als ik zelf met mijn professionele rekening overschrijvingen zou willen doen, ik hiervoor nog eens extra 4 euro per maand moest betalen. Gelukkig was er ook de mogelijkheid om de betaling via cheque te doen. Het chequeboekje werd met tegenzin boven gehaald en de cheque is met de post vertrokken naar de ontvanger. Zucht! Zelfs na meer dan acht jaar hier te wonen blijft het voor sommige zaken toch wel moeilijk om ons aan te passen.

De matroos heeft haar groene vingertjes boven gehaald. In de supermarkt verkochten ze zakjes met zaad om basilicum en ruccola te planten. Het resultaat is eigenlijk bijzaak, het zien groeien daarentegen is heel leuk. Ze doen het beide goed.

Op zaterdag was het heel mooi weer. De zon scheen, er was bijna geen wind en de temperaturen lagen rond de 15°C. We gingen er wat rond kuieren, lunchen en wat shoppen. 

We proberen enkele verschillende soorten koffiebonen uit van dit winkeltje. Ze bestaan dit jaar 100 jaar. We zijn benieuwd.

Eén van de belangrijkste redenen waarom we op zaterdag naar Nîmes gingen is om eens langs te gaan in L'Arène des chats, een theehuis waar een 5 tot 10-tal poezen rond lopen. De bedoeling is om een nieuwe thuis te vinden voor de poezen, of om gewoon eens in goed gezelschap te vertoeven terwijl je van je koffie'tje of thee geniet. Wij werden vereerd met het gezelschap van een zwarte poes van zeven jaar oud. Een lieveke die heel graag geaaid werd. Wat jammer dat we niet de plaats hebben om ze mee te nemen. De eigenares van het theehuis vertelde ons dat in het algemeen zwarte en rosse poezen minder makkelijk geadopteerd worden. Mensen zijn bijgelovig wat de zwarte poezen betreft. Niet te begrijpen...

 Deze grijze poes was heel wat minder sociaal. Ze genoot van de rust, aan het raam.

 Het nieuwe museum van Nîmes. Een bezoek ervan staat op ons to do-lijstje.

We gingen vandaag dicht bij huis wandelen. Op het grondgebied van Tarascon ligt de Abdij van Frigolet. Telkens als we er naartoe gaan of passeren zien we vrij veel auto's geparkeerd staan. Er starten verschillende wandelingen vanaf de parking van de abdij. We waren hier al eerder eens gaan wandelen maar waren toch weer onder de indruk. Hier moeten we al eens vaker komen.

Onze wandeling van vandaag telde 20.000 stappen.

De torens van de abdij steken boven de bomen uit.