Peñiscola, een stad omgeven door water.

Peñiscola ligt op 40 km langs de verharde weg en 16 km langs de niet-verharde weg. We kozen voor de verharde weg in het heengaan en de niet verharde weg om terug te komen. Peñiscola is een stad op een schiereiland. De stad is mede gekend dankzij tegenpaus Benedictus XIII (Pedro de Luna) die tussen 1411 en 1423 in het kasteel van Peñiscola woonde. In de stad staan nog veel authentieke gebouwen. Er is ook een mooie kust en langgerekte boulevard. De stad is op een stukje na volledig omgeven door water. In de winter is het er echter heel rustig. De meeste cafeetjes en restaurantjes waren dicht. Slechts een handvol toeristen vonden hun weg naar het stadje.

Onze wandeling in het stadje.

Nog toeristen...

Terrace with a view!

"Papa Luna"

De wijnkelder van een plaatselijk restaurantje.

We vonden dan toch een restaurantje dat open was met een menu voor 16€, 1 drankje inbegrepen. 

Na de lunch trokken we enkele kilometers verderop onze wandelschoenen aan voor een wandeling van ongeveer 10 km. We starten langs de kustlijn en kwamen langs de bergen terug. Hier zagen we op vele plaatsen stenen muurtjes staan. Op 2 kilometer voor afkomst stopte ons wandelpad. We volgenden een wandeling via Wikiloc maar blijkbaar was het wandelpad niet onderhouden of was de wandelaar die de wandeling erop had gezet heel avontuurlijk ingesteld. Wij moesten ons dus een weg zoeken door de bomen en struiken. Een ander pad zoeken was niet echt een optie aangezien het al na 17u was en dus niet zo lang meer licht zou zijn. Maar we hebben zonder kleerscheuren en met slechts enkele "sliding moves" van de matroos de auto terug gevonden.  

Peñiscola zie je in de verte liggen.

De vele stenen muurtjes...

Zegt de kapitein tegen z'n matroos terwijl we ons een weg banen door de bos: "Kom Bibi, we hebben geen tijd om foto's te trekken". ;)

Wandeling in en rond Alcossebre.

Op minder dan 1 km van de camping in Capmany bevindt ons favoriete cava-huis. Net voor we terug verder reden gingen we even langs voor enkele flesjes. Onze vakantie in Spanje is nu pas echt gestart, met wat "bubbeltjes" in de koffer voor vanavond. ;-)

Onze rit ging vervolgens verder zuidwaarts tot in Alcossebre. Onderweg waren we aan het twijfelen of we nu een camping zouden nemen in Alcossebre of in Peniscola wat op 15 km ligt van Alcossebre. Of misschien toch weer in Benicassim? Naar onze mening het leuke aan kamperen. We kozen uiteindelijk voor camping Ribamar in Alcossebre omdat deze camping van dezelfde eigenaars is als een camping in Benicassim waar we vorig jaar geweest zijn en het naar onze zin hadden. We zitten nu op 660 kilometer van Beaucaire. 

De camping ligt te midden van een natuurpark. De weg er naartoe is onverhard gedurende 1,5 km. Het was, tegen de verwachting in, vrij rustig op de camping. Dat vinden wij best goed zo. De eerste avond dook er weer een technisch probleem op. De keukenkraan werkte niet meer. Gelukkig vond de kapitein snel een draadje dat los zat in de kraan en lag de soldeerbout in de auto. Een uurtje later was alles weer in orde. Gouden handen heeft die kapitein!

Onze poes voelt zich thuis in haar bootje op wielen.

Vandaag maakten we een wandeling van de camping naar Alcossebre en omstreken. Bijna 18 km wandelden we, met tussenin een lunch in Alcossebre. We probeerden een restaurantje uit waar ze een 3 gangen-menu met een drankje en koffie inbegrepen aanboden voor 11€. Prijs/kwaliteit was het goed. Het zicht op zee kregen we er gratis bij.

De menu voor 11€ bij Casa Isabel.

Een grot...je...

Op naar Spanje...

De kapitein heeft stevig moeten doorwerken om z'n kluslijstje wat af te werken voordat we op vakantie konden vertrekken. Zo had hij een klant waar hij de keuken moest aanpassen aan een grotere koelkast. Ook moest hij het behangpapier verwijderen en de slaapkamer verven. De klus is geklaard!

 voor

na

De geverfde slaapkamer.

Onze winter-zonvakantie waar we al lang naar uitkeken zat eraan te komen, maar voordat we konden vertrekken hadden we nog heel wat af te werken. De matroos moest op de valreep er nog enkele afspraken bijnemen. Er vielen ook nog enkele contractjes. De kapitein had nog een klant die een inspectie kwam doen van een werf die hij opvolgt en hij had nog enkele klussen af te werken. Voeg daarbij nog minstens 4 à 5 avondjes per week met vrienden of klanten en we hadden het drukjes. De avondjes zijn allemaal heel leuk op zich maar het waren er toch net wat teveel van het goeie. Mede omdat vele avonden doorgingen aan boord van ons bootje en er dus ook nog voor eten en drinken gezorgd diende te worden. 

Op zaterdagochtend begonnen we in te pakken. Dit jaar is er geen tijd geweest om onze reis naar Spanje wat te plannen maar dat is geen probleem aangezien we ook wel van verrassingen houden. Leuke verassingen wel te verstaan en dat hadden onze auto en caravan niet zo goed begrepen. Door de "gilets jaunes", de gele hesjes, die weer actie voerden op zaterdag en enkele delen van de autosnelweg naar het Zuiden afsloot, besloten we om op zondagochtend 4 uur te vertrekken. We hoopten dat de snelweg dan open zou zijn. We hadden onze auto aangekoppeld aan onze caravan, poes in de auto, toen we merkten dat de lichtjes van onze caravan niet brandden. Zo konden we uiteraard niet vertrekken. Na 2 uur vanalles geprobeerd te hebben parkeerden we terug onze caravan en auto en gingen verder slapen (en opwarmen). De volgende ochtend, met een fris hoofd vonden we het probleem. Eén van onze achterlichten was stuk en daarom ging onze auto over naar een reserveverlichting. Onze caravan detecteert echter niet de reserveverlichting en werkt dus niet. Na wat zoeken vond de kapitein het lampje dat stuk was maar de autowinkels of garages waren niet open op zondag. Maar wel de supermarkt. We trokken naar de Carrefour op zoek naar het juiste lampje. Dit was er niet te vinden. Wel vond de kapitein een lampje voor in een gewone huisverlichting. Mogelijk  zou het hiermee lukken. Hij probeerde om het lampje te vervangen door dit huislampje erop te solderen maar dit lukte niet aangezien de originele sokkel stalen verbindingen had. Dan kwam de MacGyver van dienst op het idee om een "suikertje" te gebruiken. Het suikertje werd helemaal ontmanteld en in stukken gezaagd maar het resultaat was dat we konden vertrekken met verlichting. Al deed onze caravan nog even moeilijk. Wat contactspray in de fiche van de caravan bleek het probleem te verhelpen. De "gilets jaunes" waren echter nog actief dus we hadden wel een omweg te doen om in Spanje te geraken.

Net over de grens installeerden we ons op een camping in Capmany. So far so good, we zijn in Spanje! Vanavond "vergadering" om onze volgende stop te bepalen. En voor een rustige nacht op onze nieuwe matras.