9 september 2018

Varen naar de stranden van Palombaggia en Tamaricciu.

Na een ontbijtje met een spiegeleitje en zicht op zee werd ons bootje terug te water gelaten voor enkele vaartochtjes. De eerste vaartocht ging naar het Zuiden naar twee bekende stranden: Palombaggia en Tamaricciu. Beide waren weer hele mooie zandstranden met heel helder blauw water. Zoals in de boekskes...













De truc van de kapitein om wat langer onder water te kunnen blijven: een steen!
Bovenstaande foto's zijn van het Palombaggia-strand. De onderstaande foto's van het Tamaricciu-strand.


En dan kwamen we opeens vele kwallen tegen op zee, tientallen tegelijk. Al de ganse zomer hoop ik om eens een kwal tegen te komen. Maar zoveel tegelijk was toch wat teveel om zonder wetsuit het water in te duiken. Dan maar enkele foto's nemen vanop ons bootje. De kwallen worden spiegeleikwallen (of wortelkwallen) genoemd. Ze zouden voornamelijk voorkomen in de Middellandse Zee en blijven meestal in open water, van de kust vandaag en net onder het wateroppervlak. Deze kwallen zijn in staat om hun richting in het water te bepalen en zijn daardoor minder afhankelijk van de stroming. Ze kunnen tot 35 cm in doorsnee worden. De spiegeleikwal is giftig maar niet gevaarlijk voor mensen. Deze soort kan alleen overleven voor ongeveer zes maanden, van de zomer naar de winter en sterven dan wanneer het water afkoelt. Het zeewater is hier momenteel nog ongeveer 27 graden dus ik denk dat ze nog wel even zullen leven. Voor de liefhebbers, meer mooie kwallen vind je hier terug: http://how-to-do.website/2016/07/13/10-bijzondere-soorten-kwallen/







8 september 2018

Bezoek aan Cucuruzzu en Col de Bavella.

We reden vrijdag de bergen van Zuid-Corsica in voor een rondrit van ongeveer 200 kilometer. Onze eerste halte was in Zonza. Dit stadje is het vertrekpunt voor vele wandelingen, fietstochten en ook ideaal voor een lunch met zicht op de bergen. 






We reden door naar "koekoeroezoe en kapoela". We vinden het leuk om de naam van deze prehistorische nederzetting "Cucuruzzu et Capula" uit te spreken. Het bezoek was de moeite waard maar ook niet meer dan dat. Meer details over deze site is hier te vinden. 
 We kregen zelfs een nederlandstalige gids te leen waarin meer details stonden over de verschillende stenen, rotsen en bomen. De vertaling was echter zeer slecht gedaan en vaak was het wat gissen naar wat ze juist bedoelden.

 Deze kastanjeboom zou 800 jaar oud zijn.

 De muur op bovenstaande foto zou ook meer dan 1000 jaar oud zijn.


 Een andere zeer oude boom...










Capula een oud dorp met menhir. 

 De menhir werd al enkele keren hersteld in de loop der jaren.


 De kapitein is een curieuzeneuzemosterdpot en wijkt wat af van de toeristische route.


Na onze geschiedenisles reden we door naar de Col de Bavella. Oorspronkelijk dachten we hier later nog eens terug te komen voor een wandeling maar we hebben besloten om dit voor een volgende keer te laten. De bergen zijn hier mooi, maar de zee en stranden zijn nog indrukwekkender. We kiezen dus voor het laatste voor onze laatste week vakantie.





 Een boom die samengesmolten is met een rots.