Bonifacio, de stad op de rots

We reden verder naar het zuiden van Corsica, meer bepaald naar Porto-Vecchio, een toeristisch stadje met haven op 45 minuten van Bonifacio. Hier installeerden we ons op een camping aan zee.

Donderdag gingen we naar Bonifacio, één van de meest toeristische stadjes van Corsica, in het uiterste Zuiden van het land. In het hoogseizoen zou het hier aanschuiven zijn voor een parkingplaatsje en om in de kleine straatjes van het stadje te kunnen rond lopen. Gelukkig is de hoeveelheid toeristen ondertussen al serieus gedaald. Het was er nog altijd druk maar wel aangenaam om er te vertoeven. Voordat we ons in de stad begaven hielden we eerst nog  even halt bij een nabij gelegen strand.

Plage Santa Manza

Onze wandeling van 6 km in Bonifacio.

"Tabasco" uit St-Tropez.

In de haven van Bonifacio lagen enkele grote jachten.

De stad bestaat uit twee delen, de haven en het oude centrum. Om het oude centrum te bereiken moet je heel wat trappen doen. Het is overspoeld door toeristen en je vindt er vooral toeristenwinkeltjes en restaurants. Desalniettemin is het de moeite waard om er eens door te wandelen. 

Eén van de bekendste trekpleisters van Bonifacio is "L'escalier du Roi d'Aragon". Voor 2,5€ mag je de 187 treden in de rots van Bonifacio op en af wandelen. Zeker de moeite waard maar ook behoorlijk vermoeiend.

 Het was behoorlijk druk op de trap van Roi d'Aragon.

 Het uitzicht was fenomenaal. We hopen Bonifacio deze vakantie ook nog eens vanop water te kunnen bewonderen.

We bezochten ook, als goede toeristen, het Bastion in Bonifacio. Zeer de moeite waard voor de mooie panorama's. 

Na ons bezoek aan Bonifacio reden we verder door naar Plage "La Tonnara". Aan mooie stranden geen gebrek in Corsica. Het ene na het andere volgt elkaar op. 

 Een plonsje kon niet ontbreken.

Als afsluiter hielden we nog even halt in Porto-Vecchio. Hier had het duidelijk hard geregend. We hadden de juiste bestemming gekozen vandaag, namelijk net onder de regenzone. Leve de buienradar! Na ons koffietje op een terrasje begon het alweer lichtjes te druppelen. Een bezoek aan het oude stadje houden we voor later.

 Er was veel te zien vanop het terrasje. De ene na de andere grote boot passeerde er, over de weg.

En ook onze poes geniet mee, op haar manier.

Wandeling nabij de camping in St-Florent

We hadden dinsdag "campingarrest" aangezien onze auto een "fwiet" had aan z'n koelvloeistofleiding. We trokken onze wandelschoenen aan voor een wandeling vanaf de camping over de kliffen. Slechts enkele kilometers wandelen bracht ons al aardig in het zweet. Heen en terug wandelden we uiteindelijk 4,5 kilometer gedurende ongeveer anderhalf uur. 

De volgende ochtend waren we blij met het verlossende telefoontje van de garage. Hij kwam net buiten de Mercedes-garage en had het onderdeel in z'n handen. We konden al naar de garage rijden, hij zou er een 20 minuten later ook zijn en dan konden ze het onderdeel vervangen eens de motor wat was afgekoeld. Een dik uur later konden we met nieuwe koelingsbuis terug naar de camping rijden om ons caravanneke gaan op te halen om samen nieuwe oorden te gaan ontdekken. Wij blij!

 De "fwiet".

Desert des Agriates en golf van Saint-Florent

Op zondag duwden we met enige moeite ons bootje in het water. De golven waren vrij hoog wat het er niet echt makkelijk maakte. Gelukkig lukte dit uiteindelijk wel, al waren we beide vrij nat toen we aan boord klommen. We zetten koers naar het Desert des Agriates waar twee mooie stranden zouden liggen, Plage du Lotu en Plage de Saleccia. Beide stranden stellen op het eerste zicht niet zoveel voor van op zee maar eens aan land begrijp je beter wat er zo mooi aan is.

 Plage du Lotu.

 Hello octopussy!

De volgende dag was de zee wat rustiger en voeren we naar de baai van Saint-Florent. Jammer genoeg kwamen er al vrij snel wolken opzetten. 

Een cremeke lekken.

 Ons bootje blijkt minder sterk dan gehoopt. Hopelijk helpt wat lijm en enkele dagen droogtijd om hem te herstellen.

 We reden de bergen in op zoek naar een goed restaurantje. Dat bleek een succes. Jammer genoeg is het in de bergen ook wat frisser. Daar had gelukkig de restauranteigenaar een oplossing voor door me een lekker warm dekentje te geven. Het werd een hartverwarmende avond... 

En dan blijkt op de terugweg dat de auto wat mankementjes heeft, net wanneer we 3 uurtjes wilden rijden met caravan naar het Zuiden van Corsica. We zitten immers met een "fwiet" in een leiding voor het koelvloeistof die naar de motor gaat. Na wat rond bellen en een bezoekje aan de plaatselijke garage lijkt het erop alsof we morgenochtend het onderdeel zouden kunnen hebben. We zijn benieuwd! Onze ervaring met de gemiddelde Corsicaan is tot nu toe niet zo positief. Ze zijn meestal helemaal niet vriendelijk of hulpvaardig. Gelukkig de eigenaars van de garage wel...

Terwijl we wachten op meer nieuws deden we een wandelingetje naar het nabij gelegen dorp dat gekend is voor z'n goede wijnen. Wat een toeval! We kozen een wijndomein uit om wat wijntjes te gaan proeven. Bij aankomst wees de eigenaar ons de glazen, en de flessen wijn. We mochten onszelf bedienen en kiezen welke wijntjes we wilden proeven.